تحلیل معناشناختی همنشینی "وهن"، "ضعف" و "استکانت" در آیۀ 147 سورۀ آل‌عمران بر مبنای طرح مولفه‌های معنایی

قرآن کریم.

آزادی، پرویز. (1390). مؤلفه‌های معنایی حق در قرآن کریم. تهران: انتشارات دانشگاه امام صادق^(ع).

آلوسی، سیدمحمود. (1415ق.). روح‌المعانی فی تفسیر القرآن العظیم. تحقیق علی عبدالباری عطیه. بیروت: دارالکتب العلمیة.

ابن‌سیده، علی‌بن اسماعیل. (1421ق.). المحکم و المحیط الأعظم. بیروت: دارالکتب العلمیة.

ابن‌عاشور، محمدطاهر. (1420ق.). تفسیر التحریر والتنویر. بیروت: مؤسسة التاریخ العربی.

ابن‌عجیبه، احمدبن محمد. (1419ق.). البحر المدید فی تفسیر القرآن المجید. احمد عبدالله قرشی رسلان. القاهره: الهیئة المصریة العامة للکتاب.

ابن‌عطیه اندلسی، عبدالحق‌بن غالب. (1422ق.). المحرر الوجیز فی تفسیر الکتاب العزیز. تحقیق عبدالسّلام عبدالشّافی محمد. بیروت: دارالکتب العلمیة.

ابن‌فارس، احمد. (1404ق.). مقاییس‌اللغه. تحقیق عبدالسلام محمد هارون. قم: مکتب الإعلام الإسلامی.

ابن‌منظور، محمد‌بن مکرم. (1414ق.). لسان‌العرب. چ3. بیروت: دار صادر.

ابوحیان، محمدبن یوسف. (1420ق). البحر المحیط فی التفسیر. تحقیق صدقی محمدجمیل. بیروت: دارالفکر.

ازهری، محمد‌بن احمد. (1421ق.). تهذیب اللغه. بیروت: دارإحیاء التراث الإسلامی.

افراشی، آزیتا. (1381). اندیشه‌هایی در معناشناسی. تهران: انتشارات فرهنگ کاوش.

جوهری، إسماعیل‌بن حماد. (1407ق.). الصحاح تاج‌اللغه وصحاح العربیه. تحقیق أحمد عبدالغفور عطار. چ4. بیروت: دارالعلم للملایین.

راغب‌اصفهانی، حسین‌بن محمد. (1374). المفردات فی غریب ألفاظ القرآن. ترجمة غلام‌رضا خسروی حسینی. چ2. تهران: مرتضوی.

زبیدی، محمدمرتضی. (1414ق.). تاج‌العروس من جواهرالقاموس. بیروت: دارالفکر.

زمخشری، محمود‌بن عمر. (1979م.). أساس‌البلاغه، بیروت: دار صادر.

ــــــــــــــــــــــــــــــ . (1407ق.). الکشاف عن حقائق غوامض التنزیل. چ3. بیروت: دارالکتاب العربی.

شریفی، علی. (1394). معناشناسی قرآن در اندیشة شرق‌شناسان با تأکید بر ایزوتسو. قم: انتشارات دانشگاه ادیان و مذاهب.

صاحب، اسماعیل‌بن عباد. (1414ق.). المحیط فی اللغه. تحقیق محمدحسن آل‌یاسین. بیروت: عالم الکتب.

صفوی، کورش. (1383). آشنایی با معناشناسی. تهران: پژواک کیوان.

ـــــــــــــــــــ . (1395). درآمدی بر معناشناسی. چ6. تهران: انتشارات سورة مهر.

صلاح، رشید و محمدعلی رضایی‌اصفهانی. (1383). «تفسیری جدید از مثال عنکبوت در قرآن». دوهفته‌نامة گلستان قرآن (علوم قرآن و حدیث). ش179. ص64.

طباطبائی، محمدحسین. (1374). المیزان فی تفسیرالقرآن. ترجمة محمدباقر موسوی همدانی. چ5. قم: جامعة مدرسین حوزة علمیه.

طبرسی، فضل‌بن حسن. (1360). مجمع‌البیان. ترجمة محمد بیستونی. تهران: فراهانی.

طریحی، فخرالدین‌بن محمد. (1375). مجمع‌البحرین. تحقیق احمد حسینی اشکوری. چ3. تهران: مرتضوی.

عمر، احمدمختار. (1385).معناشناسی. ترجمة حسین سیدی. مشهد: دانشگاه فردوسی.

فراهیدی، خلیل‌بن احمد. (1409ق.). العین. چ2. قم: نشر هجرت.

فیروزآبادی، محمدبن یعقوب. (1415ق.). القاموس‌المحیط. بیروت: دارالکتب‌ العلمیة.

فضیلت، محمود. (1385). معناشناسی و معانی در زبان و ادبیات. کرمانشاه: دانشگاه رازی.

کاشانی، ملافتح‌الله. (1336). تفسیر منهج‌الصّادقین. چ3. تهران: کتابفروشی محمدحسن علمی.

گیررتس، دیرک. (1393). نظریه‌های معناشناسی واژگانی. ترجمة کورش صفوی. تهران: نشر علمی.

مصطفوی، حسن. (1430ق.). التحقیق فی کلمات القرآن الکریم. چ3. بیروت: دارالکتب العلمیة.

مکارم‌شیرازی، ناصر و همکاران. (1371). تفسیر نمونه. چ10. تهران: دارالکتب الإسلامیه.