Post-coup Turkey and the Transition to the Anocratic Government | ||
| دولت پژوهی | ||
| Volume 5, Issue 19, December 2019, Pages 139-173 PDF (575.48 K) | ||
| Document Type: Research Paper | ||
| DOI: 10.22054/tssq.2019.25394.366 | ||
| Authors | ||
| Abdolmajid Seifi* 1; Naser Pourhassan2 | ||
| 1Assistant Professor, Department of Political Science, University of Ayatollah Borujerdi, Borujerd, Iran | ||
| 2Associate Professor, Department of Political Science, University of Ayatollah Borujerdi, Borujerd, Iran | ||
| Abstract | ||
| Since the failed coup in June 2016, a series of developments have begun in Turkey that are not comparable to the post-coup era of the past decades. The purpose of this article is to analyze the nature of the government in Turkey after the coup. The main question is what is the nature of the Turkish government after the abortive coup of June 2016? The paper also hypothesizes that the developments and set of changes that Recep Tayyip Erdogan and his party (Justice and Development) have initiated in recent years, accelerated since the 2016 coup so that the nature of government in Turkey would be changed from fragile democracy into “anocracy". In this government, while some democratic institutions are in power, the symptoms of authoritarianism and the transition to anocratic government is increasing. The findings of the article show that changing 18 articles from the Turkish constitution, transforming parliamentary system into presidential, enhancing the power of the President and weakening the supervisory organizations, severe weakening of the judicial system, intense violation of human rights, particularly tough violence against Gulenists and Kurds and the widespread suppression and liquidation of government opponents at the level of the military and civilians, are the hallmarks of the emergence of anocratic government in Turkey after the 2016 coup. The data collected for the paper hypothesis were processed in a descriptive-analytical method. | ||
| Keywords | ||
| Anocracy; Turkey; Coup; Human rights; Government | ||
| References | ||
|
الف) فارسی اتابکی، تورج، (1385)، تجدد آمرانه؛ جامعه و دولت در عصر رضاشاه، ترجمه مهدی حقیقتجو، تهران: ققنوس. اسپوزیتو، جان و جان ال، (1396)، دولت و جنبشهای اسلامی معاصر (اسلام و دموکراسی پس از بهار عربی)، ترجمه علیرضا سمیعی اصفهانی و محمد حاجیپور، تهران: نگاه معاصر. اسماعیلی، بشیر، (1395)، «افول و زوال مدل ترکیه در خاورمیانه»، تحقیقات سیاسی و بینالمللی، دوره 8، شماره 28. بروکر، پل، (1383)، رژیمهای غیردموکراتیک: نظریهها، سیاست و حکومت، ترجمه علیرضا سمیعیاصفهانی، تهران: کویر. بصیری، محمدعلی، سید علی مجیدینژاد و عبدالرضا عالیشاهی، (1396)، «علت کاوی کودتای نافرجام2016 ارتش ترکیه علیه حزب عدالت و توسعه»، فصلنامه مطالعات روابط بینالملل، شماره 37. بهرامی، سیامک، ( 13۹5)، «انحراف از نوعثمانیگری به کودتا در ترکیه»، فصلنامه مطالعات راهبردی، شماره73. جزایی، محدثه، (1395)، «هوموساکرهای نوین، بررسی وضعیت استثنایی در ترکیه؛ بر اساس نظریه اشمیت و آگامبن»، فصلنامه تحقیقات سیاسی بینالمللی، شماره29. خلج منفرد، ابوالحسن، (1395)، «اقتدارگرایی اردوغان در حزب عدالت و توسعه و پیامدهای آن در ترکیه»، جستارهای سیاسی معاصر، سال هفتم، شماره 4. دارابزاده، عاطفه و سعید وثوقی و محمد قربانی، (۱۳۹۲)، «بررسی فرصتها و چالشهای گذار به دموکراسی در ترکیه از دهه ۱۹۸۰ تاکنون از منظر نظریه سازهانگاری»، فصلنامه پژوهشهای سیاسی جهان اسلام، شماره ۴. دان، تیم، استیو اسمیت و میلجا کورکی، (۱۳۹۶)، نظریههای روابط بینالملل، ترجمه عبدالمجید سیفی و شهرزاد مفتوح، تهران: میزان. روزنامه قانون، 27/1/1396، قابل دسترسی در .http://www.ghanoondaily.ir/fa/news/detail/31712
شهابی، هوشنگ و خوان لینز، (1380)، نظامهای سلطانی، ترجمه منوچهر صبوری، تهران: شیرازه. گل محمدی، ولی، (1395)، «کودتای نافرجام ترکیه؛ پیامدهای راهبردی و چشمانداز»، فصلنامه روابط خارجی، سال هشتم، شماره ۲. گوهری مقدم، ابوذر و رامین مددلو، (1395)، «ریشههای عثمانیگرایی در سیاست خارجی ترکیه (2002-2015)»، پژوهشهای راهبردی سیاست، سال پنجم، شماره 17. موثقی گیلانی، سید احمد و هومن نیری، (۱۳۸۹)، «اسلام میانهرو و دموکراسی در ترکیه»، فصلنامه تحقیقات سیاسی و بینالمللی، سال دوم، شماره ۵. نوازنی، بهرام، (1393)، «فتحالله گولن و جنبش اجتماعی ـ سیاسی وی در ترکیه»، فصلنامه مطالعات سیاسی جهان اسلام، شماره 10. وبر، ماکس، ( 1384)، اقتصاد و جامعه، ترجمه عباس منوچهری، تهران: سمت. یاووز، هاکان، (1389)، سکولاریسم و دموکراسی در ترکیه، ترجمه احمد عزیزی، تهران: نشر نی. یاووز، هاکان، (1392)، هویت سیاسی اسلامی در ترکیه معاصر، ترجمه آزاد حاجیآقایی، تهران: اشاره. ب) انگلیسی Amnesty International Report (2016/17), “The State of the World's Human Rights”, Index number: POL 10/4800/2017, available at: https://www.amnesty.org/en/ countries/europe-and-central-asia/ turkey/ report-turkey/# endn. Ataov, Turkkaya, (1981), The Principles of Kemalism, Mustafa Kemal Atatürk (1881-1933), Turkish Yearbook of International Relations. Bora, Birce, (2017), Turkey's Constitutional Reform: All you Need to Know, Retrieve from http://www.aljazeera.com /indepth/features/01/2017/turkey-constitutional-reform. Demiralp, Seda, (2016), “The Breaking up of Turks Islamic Alliance; the AKP-Glen Conflict and Implications for Middle East Studies”, Middle East Review of International Affairs, Vol.2, No, 1. Gandhi, Jennifer & James Vreeland, (June 2008), “Political Institutions and Civil War: Unpacking Anocracy”, Journal of Conflict Solutions, Vol.52, No. 3. http://edition.cnn.com/16/04/2017europe/turkey-referendum-results-erdogan/ index.html http://worldpopulationreview.com/countries/turkey-population/ http://www.reuters.com/article/us-turkey-security-primeminister-idUSKCN0ZV2HK. http://www.rubincenter.org/06/2017/perspectives-on-turkeys-2017-presidential-referendum/ https://twitter.com/stephenwalt/status/41523570243602022. https://www.fgulen.com/en/press/news/51428-fethullah-gulens-interview-in-egypt-and-indonesian-media-outlets. Marshall, Monty G. & Benjamin R. Cole, (2014), Global Report 2014 - Conflict, Governance, and State Fragility, Center for Systemic Peace. Morlino, Leonardo & Dirk Berg-Schlosser & Bertrand Badie, (2017), Political Science:A Global Perspective, London: SAGE Publications Ltd. ÖzÇelik, Necdt, (2017), “One Year After July 2015, Turkey’S Fight against Terrorism”, SETA. No. 36. Regan, Patrick & Sam Bell, (2010), “Changing Lanes or Stuck in the Middle: Why are Anocracies More Prone to Civil Wars?”, Political Science Quarterly, Vol. 63. No. 4. Stockholm Center for Freedom (SCF), (2017), July Erdoğan’s Coup, Retrieve from https://stockholmcf.org/a-new-report-in-sweden-reveals-erdogan-orchestrated-july-15-coup-in-turkey. Turkey Shuts Scores of Media Outlets, Sacks Generals, (2017), Al Jazeera, Retrieve from http://www.aljazeera.com/news/2016/07/turkey-close-army-high-schools-fai. Yayla, Ahmet, (2016), Turkey’s July Coup Attempt: A Gift from God to a new Authoritarianism, International Center for the Study of Violent Extremism (ICSVE). Retrieve from http://www.icsve.org/brief-reports/turkeys-july-coup- attempt-a-gift-from-god-to-a-new. Yesi, Bilge, (2017), Turkey’s Internet Policy after the Coup Attempt: The Emergence of a Distributed Network of Online Suppression and Surveillance, Pennsylvania: Annenberg School for Communication. | ||
|
Statistics Article View: 1,022 PDF Download: 737 |
||