الگوی ساختاری مدیریت بحران برای بخش عرضه گردشگری ایران؛ نمونه موردی: بحران شیوع ویروس کووید- 19

اکبری، حامد. (1396). بررسی اکتشافی مدل مدیریت بحران با مدیریت سیل در شهرداری منطقه 3 (مطالعه موردی: سازمان پیشگیری و مدیریت بحران شهر تهران). پایان­نامه کارشناسی ارشد، مهندسی عمران گرایش مدیریت ساخت، موسسه آموزش عالی علوم و فناوری آریان.

 تعیین حجم نمونه به روش PLS، برگرفته از سایت: 

 https://www.smartpls.ir/index_files/PLSSampleSize.htm

حافظ­نیا، محمدرضا (1387)، مقدمه­ای بر روش تحقیق در علوم انسانی، چاپ چهاردهم، انتشارات سمت، تهران، ایران.

خاکی، غلامرضا (1378)، روش تحقیق با رویکرد پایان­نامه نویسی، مرکز تحقیقات علمی کشور با همکاری کانون فرهنگی انتشاراتی درایت، چاپ اول، تهران.

خسارت 118 هزار میلیارد ریالی کرونا به گردشگری، تاریخ انتشار: ۱۱: ۱۷ - ۱۳ شهریور ۱۳۹9، وب‌سایت فرارو، برگرفته از: https://fararu.com/fa/news

داوری، علی و حسینی، غلامحسین و جعفر زاده، مهدی و چیت ساز، احسان (1399)، 5 استراتژی تاب‌آوری کسب‌وکارها در شرایط بحران، ویراست دوم، گزارش اردیبهشت‌ماه، دانشکده کارآفرینی دانشگاه تهران.

سخندان، الناز (1393)، رابطه مدیریت دانش با فرآیند مدیریت بحران در مقصدهای گردشگری، پایان‌نامه کارشناسی ارشد، رشته مدیریت جهانگردی، گرایش بازاریابی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران.

صفحه اینستاگرام هتل نیوز https://www.instagram.com/irhotelnews/

عباسی، عباس و محمدی، سحر سادات (1399)، پیش­بینی روند کسب‌وکارهای خدمات گردشگری در دوران پساکرونا و ارائه مدل راهبردی، مرکز آموزش و پژوهش­های اقتصادی و اجتماعی، اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی شیراز.

ضیائی، محمود (۱۳۹۹) "چالش ها و راهکارهای مدیریت بحران صنعت گردشگری ایران در گذار از بحران ویروس کووید-۱۹"، طرح پژوهشی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران

معافی، فواد (1392)، تحلیل فضایی مدیریت بحران در گردشگری شهری (مطالعه موردی: شهر اصفهان)، پایان­نامه کارشناسی ارشد، رشته جغرافیا و برنامه­ریزی توریسم، گروه جغرافیا و برنامه‌ریزی روستایی، دانشکده علوم جغرافیایی و برنامه­ریزی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.

ناصحی­فر، وحید (1380)، مفاهیم و نکاتی پیرامون مدیریت بحران، فصلنامه توسعه مدیریت، شماره 34، 37-34.

نقره­ئیان، پگاه (1392)، طراحی الگویی استراتژیک بر مبنای مدل SWTO برای شهرداری اصفهان در حوزه گردشگری (با تأکید بر بحران خشک‌سالی رودخانه زاینده‌رود)، پایان‌نامه کارشناسی ارشد، رشته مدیریت جهانگردی، گرایش برنامه­ریزی توسعه جهانگردی، دانشکده مدیریت، دانشگاه شیخ بهائی.

هادی زاده، محسنه (1394)، تحلیل فرصت­های ناشی از زلزله بر جذب گردشگری (مطالعه موردی: شهر بم)، پایان­نامه کارشناسی ارشد، رشته جغرافیا و برنامه­ریزی گردشگری، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران. 

هندرسون، جان سی. (2007)، مدیریت بحران در صنعت گردشگری؛ علت­ها و پیامدها (ترجمه محمدرضا گوهری)، تهران: انتشارات مهکامه، چاپ اول: 1393.

یاوری گهر، فاطمه و منصوری موید، فرشته (1396)، مدیریت بحران در صنعت گردشگری، فصلنامه مطالعات مدیریت گردشگری، شماره 12 (40)، 21- 40. 

Bakar, N. A., & Rosbi, S. (2020). Effect of Coronavirus disease (COVID-19) to tourism industry. International Journal of Advanced Engineering Research and Science, 7(4).

Boukas, N., & Ziakas, V. (2013). Impacts of the global economic crisis on Cyprus tourism and policy responses. International Journal of Tourism Research, 15(4), 329-345.

Chin, W. W. (1998). The partial least squares approach to structural equation modeling. Modern methods for business research, 295(2), 295-336.

Evans, N., & Elphick, S. (2005). Models of crisis management: An evaluation of their value for strategic planning in the international travel industry. International Journal of Tourism Research, 7(3), 135-150.

Faulkner, B. (2001). Towards a framework for tourism disaster management. Tourism management, 22(2), 135-147.

Fornell, C., & Larcker, D. F. (1981). Structural equation models with unobservable variables and measurement error: Algebra and statistics. Marketing Research, 18(1), 39- 50.

GÜNAY, F., BAYRAKTAROĞLU, E., & ÖZKUL, K. Assessing the Short-term Impacts of COVID-19 Pandemic on Foreign Visitor’s Demand for Turkey: A Scenario Analysis. Journal of Ekonomi, 2(2), 80-85.

Hill C. & Jones G. (1995), Strategic management theory, Houghton Mifflin Company.

Mitroff, I. I. (2005). Why some companies emerge stronger and better from a crisis: 7 essential lessons for surviving disaster. AMACOM/American Management Association.

Ritchie, B. W. (2004). Chaos, crises and disasters: a strategic approach to crisis management in the tourism industry. Tourism management, 25(6), 669-683.

Taneja, S., Pryor, M. G., Sewell, S., & Recuero, A. M. (2014). Strategic Crisis Management: A Basis for Renewal and Crisis Prevention. Journal of Management Policy & Practice, 15(1).

United Nations Tourism Organization (UNWTO) (2020), International Tourism Numbers Could Fall 60-80% in 2020, May 07, 2020, Retrieved from: https://www.unwto.org/news/covid-19-international-tourist-numbers-could-fall-60-80-in-2020

Zhang, X. H., He, Z. Y., & Xue, L. Q. (2011, November). Tourism destination crisis management study—Based on the crisis life-cycle. In Proceedings of International Conference on Information Systems for Crisis Response and Management (ISCRAM) (pp. 345-349). IEEE.