دانشگاه علامه طباطبایی

  اخبار و اعلانات

 آمار

تعداد نشریات61
تعداد شماره‌ها2,227
تعداد مقالات18,261
تعداد مشاهده مقاله56,038,745
تعداد دریافت فایل اصل مقاله29,046,542
سوزن کار, مرجانه, ریخته گران, محمدرضا, مصطفوی, شمس الملوک. (1399). هیدگر و فروکاهی شأن هنر در زمانة ما. سامانه مدیریت نشریات علمی, 16(64), 69-91. doi: 10.22054/wph.2021.48642.1798
مرجانه سوزن کار; محمدرضا ریخته گران; شمس الملوک مصطفوی. "هیدگر و فروکاهی شأن هنر در زمانة ما". سامانه مدیریت نشریات علمی, 16, 64, 1399, 69-91. doi: 10.22054/wph.2021.48642.1798
سوزن کار, مرجانه, ریخته گران, محمدرضا, مصطفوی, شمس الملوک. (1399). 'هیدگر و فروکاهی شأن هنر در زمانة ما', سامانه مدیریت نشریات علمی, 16(64), pp. 69-91. doi: 10.22054/wph.2021.48642.1798
سوزن کار, مرجانه, ریخته گران, محمدرضا, مصطفوی, شمس الملوک. هیدگر و فروکاهی شأن هنر در زمانة ما. سامانه مدیریت نشریات علمی, 1399; 16(64): 69-91. doi: 10.22054/wph.2021.48642.1798

هیدگر و فروکاهی شأن هنر در زمانة ما

حکمت و فلسفه
مقاله 4، دوره 16، شماره 64، دی 1399، صفحه 69-91    اصل مقاله (370.27 K)
نوع مقاله: مقاله پژوهشی
شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/wph.2021.48642.1798
نویسندگان
مرجانه سوزن کار1؛ محمدرضا ریخته گران* 2؛ شمس الملوک مصطفوی3
1دانشجوی دکتری فلسفه ، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
2دانشیار فلسفه، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
3دانشیار فلسفه، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
چکیده
هیدگر ذات هنر را در کار نشاندن حقیقت می­داند و معتقد است آنچه هنر را به عنوان هنرِ (اصیل) ممکن می­کند، ذات هنر است. به باور او هنر که روزگاری - در یونان باستان- با تحقق حقیقت پیوند داشت و از این­رو، از امکان وجودی برخوردار بود، با آغاز عصر متافیزیک و طی چندین مرحله، پیوند خود را با ذاتش گسسته و از امکان وجودی دور شده است. به عبارتی هیدگر جدایی هنر از ذاتش را نه ناگهانی و یک­باره، بلکه آرام آرام و تدریجی می­داند؛ روندی که به اعتقاد او با تلقی هنر به مثابة میمسیس توسط افلاطون و ارسطو آغاز شد و در ادامه، به تلقی هنر به مثابة تجربه زیباشناختی در دوران متقدم عصر جدید انجامید. اما وی جدایی کامل هنر از ذاتش را مربوط به دوران متأخر عصر جدید یعنی زمانه ما می­داند؛ زمانه­ای که در آن، هنر به اشتغالات هنری فروکاسته شده و شأنی همانند صنعت پیدا کرده است. به عقیده هیدگر رانده شدن هنر به قلمرو صنعت در این عصر موجب شده است تا هنر اصیل، بیش از هر عصر دیگری، از امکان وجودی خود دور شود.
کلیدواژه‌ها
هنر؛ حقیقت؛ میمسیس؛ زیباشناسی؛ صنعت
مراجع
ارسطو (1343). فن شعر، ترجمة عبدالحسین زرین‌کوب، چاپ دوم، تهران: بنگاه ترجمه و نشر کتاب.

افلاطون (1351). تیمائوس و کریتیاس، ترجمة محمدحسن لطفی، چاپ اول، تهران: خوارزمی.

تامسون، ایئن (1395). زیبایی­شناسی هایدگر: از مجموعه «دانشنامة فلسفة استنفورد»، ترجمة سید مسعود حسینی، چاپ اول، تهران: ققنوس.

کوکلمانس، یوزف. ی. (1395). هیدگر و هنر، ترجمة محمدجواد صافیان، چاپ سوم، آبادان: پرسش.

هیدگر، مارتین (1394). سرآغاز کار هنری، ترجمة پرویز ضیاءشهابی، چاپ ششم، تهران: هرمس.

هیدگر، مارتین (1396). درآمد به متافیزیک، ترجمة انشاءالله رحمتی، چاپ اول، تهران: سوفیا.

یانگ، جولیان (1395). فلسفة هنر هایدگر، ترجمة امیر مازیار، چاپ سوم، تهران: گام نو.

 

Figal, Gunter (2015), Aesthetics as Phenomenology, Indiana University Press.

Heidegger, martin (1949), “Holderlin and the Essence of Poetry”, Existence and Being, ed. W. Brock. London: Vision. PP. 291-315.

Heidegger, Martin (1962), Being and Time, trans. J. Macquarrie and T. Robinson. Oxford: Blackwell.

Heidegger, Martin (1977), “The Age of the World Picture”, The Question Concerning Technology and Other Essays, trans. W. Lovitt. New York: Harper and Row.

Heidegger, Martin (1977), “The Question Concerning Technology”, The Question Concerning Technology and Other Essays, trans. W. Lovitt. New York: Harper and Row. PP.3-35.

Heidegger, Martin (1979), Nietzsche, V. 1, ed and trans. D. F. Krell. New York: Harper and Row.

Plato (1963), The Republic, V. 2, ed. J. Adam. Cambridge: Cambridge University Press.

Nehamas, Alexander (1998), Critical Assessment, ed: D. Smith, VoШ, Routledge.

 

 

آمار
تعداد مشاهده مقاله: 871
تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 578


login