| تعداد نشریات | 61 |
| تعداد شمارهها | 2,227 |
| تعداد مقالات | 18,262 |
| تعداد مشاهده مقاله | 56,059,005 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 29,052,722 |
تجزیه و تحلیل تجربهی اولویت فلسفه بر دموکراسی در دولتهای هفتم و هشتم جمهوری اسلامی ایران | ||
| دولت پژوهی | ||
| مقاله 5، دوره 6، شماره 24، بهمن 1399، صفحه 141-181 اصل مقاله (430.37 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/tssq.2021.24866.357 | ||
| نویسندگان | ||
| جواد امام جمعه زاده* 1؛ زهره مرندی2 | ||
| 1دانشیار علوم سیاسی دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران | ||
| 2دانشجوی دکتری علوم سیاسی دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران | ||
| چکیده | ||
| بر اساس تفاسیر جامعهشناختی و فلسفی، دو نگاه نسبت به دموکراسی وجود دارد. در بینش جامعهشناسانه، نهادهای دموکراتیک در عرصه عمل بر اندیشه و فرهنگ دموکراسی مقدم است. این در حالی است که رویکرد فلسفی ،فرهنگ و مبانی نظری دموکراسی را در اولویت قرار می دهد. از اینرو، عدهای از اولویت دموکراسی بر فلسفه و عدهای دیگر از تقدم فلسفه بر دموکراسی سخن میگویند. اکنون پرسش اصلی این است که دولتهای هفتم و هشتم پس از جمهوریاسلامی ایران، بر اساس کدام یک از مجاری دموکراتیک فوق مورد تجزیه و تحلیل قرار میگیرند؟ نویسندگان این مقاله کوشیدهاند تا نشان دهند دولتهای مذکور با استفاده از امکانات مفهومی رویکرد اولویت فلسفه بر دموکراسی، ارزیابی میگردند. بر این اساس ،فرضیه اصلی اشاره میکند که حل مشکلات پیش روی دولتهای هفتم و هشتم، در بستر دموکراسی نیازمند رویکرد فلسفی است. در این راستا، این مقاله میکوشد با ارائه مولفههای نظری چون نگرش انسانی به توسعه، آموزش دانش سیاسی، فرهنگ سیاسی، توسعه سیاسی و خرد سیاسی بستر مناسبی برای فهم روند دموکراسی و اثبات فرضیه اصلی فراهم نماید. چارچوب نظری این مقاله اولویت فلسفه بر دموکراسی است که درونمایه فلسفی خود را بویژه با تاکید بر آگاهی و شناخت قبل از کنش دموکراتیک در اندیشههای سیدجواد طباطبایی، رضا داوری اردکانی و مصطفی ملکیان به خوبی یدک میکشد. تقدم نظر بر عمل نشان میدهد که هر سه اندیشمند فرصتهای سیاسی، اقتصادی و اجتماعی در جامعه را بازتاب کنشهای از قبل آموزش داده شده به افراد تلقی میکنند و از این نظر اندیشههایشان میتواند الگوی خوبی برای تحلیل عمل دولتهای هفتم و هشتم باشند. توجه به امکانات مفهومی الگوی نظریهگرایی در مقاله نشان میدهد که درک و تحلیل وضعیت دموکراسی در دولتهای هفتم و هشتم، از حیث نظری بسیار با اهمیت است. از اینرو، روش این پژوهش توصیفی و تحلیلی و با استناد به روش کتابخانهای ارزیابی میگردد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| نظریهگرایی؛ دموکراسی؛ فلسفه دموکراسی؛ توسعه سیاسی؛ دولتهای هفتم و هشتم | ||
| مراجع | ||
الف) فارسیاردستانی،حسین، (1384)، «عوامل موثر در شکلگیری نظریه سیاسی خاتمی»، رهیافتهای سیاسیو بینالمللی، (شماره 7)، صص: 41-70.
آقابخشی، علی و مینو افشاری راد، (1379)، فرهنگ علوم سیاسی، تهران: نشر چاپار.
بشیریه، حسین، (1382)، دیباچهای برجامعه شناسی سیاسی ایران، تهران: نگاه معاصر.
تاجیک، محمدرضا، (1379)، جامعه امن درگفتمان خاتمی،تهران: نشر نی.
تاراجی،منصور، (1383)، «ای ملت فراموشکار: تاریخ یکصد ساله دموکراسی و ضد دموکراسی: چرا»، گزارش. شماره 160.
خاتمی، سیدمحمد، (1378)، از دنیایشهر تا شهردنیا، سیری در اندیشهسیاسی غرب،تهران: نشرنی.
خاتمی، سیدمحمد، (1380)، احزاب و شوراها، تهران: نشر طرحنو.
داوری اردکانی،رضا، (1363)، وضعکنونی تفکر در ایران، تهران: نشر سروش.
داوری اردکانی، رضا، (1378)، فرهنگ خرد و آزادی، تهران: نشر ساقی.
داوری اردکانی، رضا، (1383)، تمدن و تفکر غربی، تهران: نشر ساقی.
داوری اردکانی، رضا، (1386)، رسالهای در باب سنت و تجدد، تهران: نشر ساقی.
دوستدار،آرامش، (1383)، امتناع تفکر درفرهنگ دینی، پاریس: نشرخاوران.
رورتی، ریچارد، (1385)، اولویت دموکراسی برفلسفه،ترجمۀخشایاردیهیمی،تهران: نشرطرح نو.
ریترز، جورج،(1379)، نظریه جامعهشناسی معاصر، ترجمه محسن ثلاثی، تهران: نشر علمی.
سارتر، ژانپل،(1376)، اگزیستانسیالیسم و اصالت بشر، ترجمه مصطفی رحیمی، تهران: نشر نیلوفر.
ساروخانی، باقر، (1370)، درآمدی بر دایرةالمعارف علوم اجتماعی، تهران: نشر کیهان.
سعیدزاده، سید محسن، (1372)، زنان در جامعه مدنی چه اندازه سهم دارند، تهران: نشر قطره.
شهرامنیا، امیر مسعود، (1386)، جهانی شدن ودموکراسی در ایران، تهران: نشر نگاه معاصر.
طباطبایی، سید جواد، (1372)، درآمدی فلسفی بر تاریخ اندیش هسیاسی در ایران، تهران: نشر کویر.
طباطبایی، سید جواد، (1373)، زوال اندیشه سیاسی در ایران، تهران: نشر کویر.
طباطبایی، سید جواد، (1374)، ابن خلدون و علوم اجتماعی، تهران: نشر طرح نو.
عالم، عبدالرحمن، (1385)، بنیادهای عل مسیاست، تهران: نشر نی.
فیرحی، داوود و علی علیحسینی،(1389)، «عادتواره هگلی و گذار از سنت در ایران معاصر»ه رهیافتها یسیاسی و بینالمللی. شماره 22. صص: 225-245.
قوام، عبدالعلی، (1371)، توسعه سیاسی و تحول اداری، تهران، نشر قومس.
کارموز، مرتضی، (1381)، «رورتی ومنتقدانش»، کتاب ماه ادبیات و فلسفه، شماره 64 .
کوهن،کارل، (1373)، دموکراسی، ترجمه فریبرز مجیدی، تهران: نشر خوارزمی.
لعلی، مسعود، (1378)، خاتمی از چه میگوید، تهران: نشر اخلاص آزادی و اندیشه.
مارش،دیوید وجری استوکر، (1378)، روش و نظریه در علوم سیاسى، ترجمه امیر محمد حاج یوسفى. تهران: پژوهشکده مطالعاتراهبردى.
ملکیان، مصطفی، (1383)،«اولویت فلسفه بر دموکراسی: نقدی بر مقاله اولویت دموکراسی بر فلسفه نوشته ریچارد رورتی»، فصلنامه ناقد، شماره 3
ملکیان، مصطفی، (1384)، «مبانی فرهنگی دموکراسی»، سمینارگذار به دموکراسی، دانشگاهتهران: انجمناسلامی دانشکده علوماجتماعی.
میرسپاسی، علی، (1381)، دموکراسی یا حقیقت: رسالهای جامعه شناختی در باب روشنفکری ایرانی، تهران: انتشارات طرح نو.
هلد، دیوید، (1377)، مدل های دموکراسی، ترجمه عباس رنجبر، تهران: انتشارات سمت.
هیرمیداس باوند، داود، (1387)، «دکتر فریدونآدمیت و اندیشهدموکراسی در ایران»، مجله بخارا، شماره 65 .
ب) انگلیسی Almond, Gabriel A,(1982), Progress and Its Discontens, University of California Press, Berkely& London. Apter, Dawid E,(1986), Some Conceptual Approaches to the Study of Mdernization Prentice- Hall, Inc, New Jeresy. Boix, Carles, Daniel N. Posner, (1996), “Making Social Capital Work: A Review of Robert Putnam's Making Democracy Work: Civic Traditions in Modern Italy” Working Paper No.96. Weatherhead Center for International Affairs, Harvard University Boix, Carles, Daniel N.Posner (1998), “Social Capital: Explaining its Origins and Effects on Government Performance” British Journal of Political Science, Vol 28, No (4), PP: 686-693. Mirsepassi, Ali (2010), Democracy in Modern Iran: Islam, Culture,and Political Change, New York University Press. O’ Donnell, Guillermo. Schmitter, Philippe C. (1986), “Transition from Authoritarian Rule”, Vol.4,Tentative Conclusions about Uncertain Democracies, Baltimore, MD: John Hopkins University press Rorty, Richard, (2000), “Universality and Truth,” in R. B. Brandom (ed.), Rorty and his Critics, Malden (Mass.) - Oxford (UK), Blackwell Publishers, pp: 1-30. Shakibi, zh, (2007), Khatami and Gorbachev: Politics of Change in the Islamic Republic of Iran and the USSR, London Oxford and New York International Library Press. Weissbach Muriel M, (1999), “Iran’s Khatami Advances ‘Dialogue of Civilizations’, EIRInternational”,Issue of EIR, Vol 26, No (45). | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 981 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,161 |
||