| تعداد نشریات | 63 |
| تعداد شمارهها | 2,282 |
| تعداد مقالات | 18,831 |
| تعداد مشاهده مقاله | 59,337,234 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 30,349,562 |
بررسی ویژگی های روان سنجی پرسشنامه ویژگی شخصیتی بازیگوشی روانشناختی | ||
| فصلنامه اندازه گیری تربیتی | ||
| دوره 11، شماره 41، مهر 1399، صفحه 153-181 اصل مقاله (746.2 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/jem.2019.2446.1933 | ||
| نویسندگان | ||
| فضل الله حسنوند* 1؛ عزت اله قدم پور2 | ||
| 1دانشجوی دوره دکتری، روانشناسی تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران (نویسنده مسئول) | ||
| 2دانشیار، گروه روانشناسی تربیتی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران | ||
| چکیده | ||
| بازیگوشی روانشناختی یکی از ویژگی های شخصیتی است که با پیامدهای مثبت همچون افزایش انگیزش درونـی، خلاقیت، نگرش مثبت نسبت به محیط کار، مهارت های مقابله با استرس و پیشرفت تحصیلی بالا پیوند دارد. پژوهش پیش رو با هدف بررسی ویژگی های روان سنجی پرسشنامه ویژگی شخصیتی بازیگوشی روانشناختی شن، چیک و زین انجام شده است. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان مدارس متوسطه شهرستان پلدختر در سال تحصیلی 97-1396 می باشد که برابر با 3990 نفر بود. بر اساس جدول کرجسی و مورگان، نمونه مناسب برابر با 350 نفر بود که بر اساس روش تصادفی چندمرحله ای انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه بازیگوشی روانشناختی شن و همکاران (2014) و شادکامی آکسفورد استفاده شد. برای تحلیل داده ها از ضریب همبستگی پیرسون، کرویت بارتلت، تحلیل عاملی اکتشافی و تحلیل عاملی تاییدی استفاده شد. پایایی پرسشنامه با استفاده از روش آلفای کرونباخ محاسبه گردید. در بخش یافته ها، پایایی پرسشنامه بر اساس ضریب آلفای کرونباخ برابر با 93/0 محاسبه شد. همبستگی بازیگوشی روانشناختی و شادمانی برابر با 42/0 بدست آمد که در سطح 001/0 معنادار بود. تحلیل عاملی اکتشافی نشان داد که بعد باورها در سازه ی بازیگوشی فاقد اعتبار بود. تحلیل عاملی تأییدی نشان داد که پرسش های ابعاد آغازگری، واکنشپذیرى، انعطافپذیری و خودکاری بار عاملی مناسب دارند. شاخص های برازش نشان داد که مدل مقیاس بازیگوشی از برازش مناسبی برخوردار است. نتایج گویای این است که مقیاس بازیگوشی روانشناختی با اندازه گیری چهار بعد آغازگری، واکنشپذیرى، انعطافپذیری و خودکاری، ابزاری مناسب برای تعیین میزان برخورداری افراد از این ویژگی شخصیتی است و قابلیت استفاده در زمینه های گوناگون را دارد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| "بازیگوشی روانشناختی"؛ "ویژگیهای روانسنجی"؛ "ویژگی شخصیتی" | ||
| مراجع | ||
|
حبیبپور، کرم و صفریشالی، رضا. (1390). «راهنمای جامع کاربرد spss در تحقیقات پیمایشی (تحلیل دادههای کمی)». تهران. چاپ اول، تنهران، انتشارات متفکران: لویه.
چراغیان، حدیث؛ امرایی، عاطفه؛ حیدری، ناصر و آریا، نازنین. (1395). رابطه خلاقیت و راهبردهای مقابله با استرس با بازیگوشی دانشجویان. اندیشههای نوین تربیتی، دانشگاه الزهرا، 12(3)، 60-39.
علیپور، احمد؛ نوربالا، احمدعلی؛ اژهای، جواد و مطیعیان، حسین. (1379). شادکامی و عملکرد ایمنی بدن. مجله روانشناسی، 4(3)، 219 – 230.
هادینژاد، حسن و زارعی، فاطمه. (1388). پایایی، اعتبار و هنجاریابی پرسشنامه شادکامی آکسفورد. پژوهشهای روانشناختی، 12 (1 و 2)، 62 – 77.
هومن، حیدرعلی. (1387). مدلیابی معادلات ساختاری با کاربرد نرمافزار لیزرل. چاپ اول،تهران: سمت.
بیانی، علی اصغر. (1385). بررسی پایایی و روایی مقیاس افسردگی- شادکامی. مجلهی دانش و پژوهش در روانشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد خوراسگان، 29، 31-40.
زارعیمنوجان، نسبیه؛ حسینچاری، مسعود؛ جوکار، بهرام و شیخ الاسلامی، راضیه. (1399). ویژگیهای روانسنجی پرسشنامه سرمایه روانشناختی تحصیلی در نوجوانان. فصلنامه اندازهگیری تربیتی. 10 (40)، ص 63 – 31.
خدایاریفرد، محمد؛ حجازی، الهه؛ حسنی راد، مرجان و مکگرث، رابرت. (1399). ساخت و رواسازی پرسشنامه توانمندیهای منش ایرانیان. فصلنامه اندازهگیری تربیتی. 10 (40)، ص 85 – 55.
عظیمی، اکرم؛ یزدخواستی، فریبا؛ ابراهیمی، امرالله و مرآثی، محمدرضا. (1399). طراحی مقیاس انعطافپذیری روانشناختی دختران نوجوان و بررسی ویژگیهای روانسنجی آن. فصلنامه اندازهگیری تربیتی. 10 (40)، ص 136 – 115.
Forgas, J. P & Innes, J. M. (1989). Recent Advances in Social Psychology: An International Perspective. International Union of Psychological Science: Australian Psychological Society. Amsterdam, New York : North-Holland.
Barnett, L. A. (2007). The nature of playfulness in young adults. Personality and Individual Differences journal, 43 (4), 949-958.
Barnett, L. A. (2011). How do playful people play? Gendered and racial leisure perspectives. Motives and preferences of college students. Leisure Sciences Journal, 33, 382–401.
Fredrickson, B. L. (2001). The role of positive emotions in positive psychology: broaden-and-build theory of positive emotions. American Psychologist, 56, 218-226.
Magnesson, C. D., & Barnett, L. A. (2013). The playful advantage: How playfulness enhances coping with stress. Leisure Sciences, 35, 129–144.
O’Connell, K. A., Mary, M., Grkovich, M. B., Mary, R. C & Saul, S. (2000). Playfulness, Arousal-Seeking and Rebelliousness during Smoking Cessation. Personality and Individual Differences 29, 671–83.
Peterson, C., & Seligman, M. E. P. (2004). Character strengths and virtues. New York, NY: Oxford University Press.
Proyer, R. T. (2011). Being playful and smart? The relations of adult playfulness with psychometric and self-estimated intelligence and academic performance. Learning and Individual Differences, 21(4), 463-467.
Proyer, R. T. (2014). A psycho-linguistic approach for studying adult playfulness: A replication and extension toward relations with humor. Journal of Psychology, 148, 717–735.
Proyer, R. T. (2017). A new structural model for the study of adult playfulness: Assessment and exploration of an understudied individual differences variable. Personality and Individual Differences. 108,113–122.
Proyer, R. T., & Jehle, N. (2013). the basic components of adult playfulness and their relation with personality: The hierarchical factor structure of seventeen instruments. Personality and Individual Differences, 55, 811–816.
Proyer, R. T., & Rodden, F. A. (2013). Is the homoludens cheerful and serious at the same time? An empirical study of Hugo Ratner’s notion of Ernstheiterkeit. Archive for the Psychology of Religion, 35, 213–231.
Proyer, R. T., & Ruch, W. (2011). The virtuousness of adult playfulness: The relation of playfulness with strengths of character. Psychology of Well-Being, 15(22), 1-4.
Proyer, R. T. (2015). Playfulness as a personality trait in adults: Its structure, definition, and measurement. Unpublished habilitation thesis, Zurich, University of Zurich.
Qian, X. L., & Yarnal, C. (2011). The role of playfulness in the leisure stress-coping process among emerging adults: An SEM analysis. Leisure, 35, 191–209.
Schaefer, C & Greenberg. R. (1997). Measurement of Playfulness: A Neglected Therapist Variable. International Journal of Play Therapy, 6, 21–31.
Shen, X. S., Chick, G & Zinn, H. (2014). Validating the Adult Playfulness Trait Scale (APTS( An Examination of Personality. Homological Network of Playfulness. American Journal of Play, 6, 3, 345-370.
Yu, P., Wu, J. J., Chen, I & Lin, Y. T. (2007). Is playfulness a benefit to work? Empirical evidence of professionals in Taiwan. International Journal of Technology Management, 39, 412–429. | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,864 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 877 |
||