| تعداد نشریات | 61 |
| تعداد شمارهها | 2,227 |
| تعداد مقالات | 18,262 |
| تعداد مشاهده مقاله | 56,059,005 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 29,052,722 |
نقد و بررسی طنز کلامی در برگردان عربی پویانمایی «شکرستان» بر مبنای راهبرد «پَنک» | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| پژوهش های ترجمه در زبان و ادبیات عربی | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| دوره 12، شماره 27، دی 1401، صفحه 279-311 اصل مقاله (1.05 M) | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/rctall.2023.71143.1656 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| نویسنده | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| رضا محمدی* | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| استادیار، گروه زبان و ادبیات عربی، دانشگاه ولی عصر(عج)- رفسنجان، کرمان، ایران | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| چکیده | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| بدون تردید دنیای کودکی از مهمترین دورههای زندگی هر انسانی است که بخشی از شخصیت هر کسی در آن دوره شکل میگیرد؛ از این رو، نوع آموزش و محصولات فکری که در این دوره بر کودک عرضه میشود از اهمیت بسیار والایی برخوردار است. یکی از ابزارهای تأثیرگذار بر اندیشه این رده سنی، پویانمایی است. از جمله کارهای طنزی که در کشورمان در این حوزه انجام گرفته، پویانمایی «شکرستان» (1387) است که ریشه در داستانها، ضربالمثلها و قصههای قدیمی و عامیانه ایرانی- شرقی دارد. این پویانمایی به زبانهای دیگر از جمله عربی دوبله شده است. طنز به کار رفته در این سریال از ظرافتها و لطایف ویژهای برخوردار است که برگردانی آن به عربی دقتنظر و وسواس زیادی نیاز دارد. این مقاله تلاش میکند با روش توصیفی– تحلیلی و بر پایة تکنیک ترجمة طنز مگدالنا پنک (2009)، راهبردهای ترجمة طنز بهکار رفته در داستان «برادر دروغین» این سریال را مورد نقد و واکاوی قرار دهد. برآیند پژوهش نشان میدهد که روش ترجمة لفظگرا که از منظر نویسنده کمارزشترین شیوة ترجمة طنز است در این قسمت از سریال بسامد زیادی دارد و همین موضوع تا حد زیادی از ارزش هنری گروه دوبلاژ کاسته است. هر چند این گروه به فراخور تلاش خود از راهبردهایی دیگر الگوی «پنک» از جمله: دگرگونسازی، دگرنویسی، فشرهسازی، کوتاهسازی، جانشینی، حذف، نوواژه و فرانهش بهره بردهاند. برآیند کلی این تحقیق آن است که گروه دوبلة عربی در بومیسازی این قسمت از شکرستان با فرهنگ عربی موفقیت چندانی نداشته و طنز بهکار رفته در زبان اصلی این داستان، فدای دوبلة عربی شده است. | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| کلیدواژهها | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| پویانمایی؛ طنز کودک؛ الگوی مگدالنا پنک؛ شکرستان؛ دوبلة عربی؛ دگرگونسازی؛ دگرنویسی | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| اصل مقاله | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
یکی از جذابیتهای پونماییها، زبان طنز آنها است؛ زیرا مخاطب اصلی آنها کودکان و نوجوان هستند. به عنوان مثال، نسل دهة شصت مفهوم تلاش و پشتکار را از انیمیشنهای ساخت کشور ژاپن مانند «داستان پِرین»[1] (1978) و «آنه شرلی»[2] (1979)آموخته است. اما امروزه ابزارهای تأثیرگذار بر ذهن کودکان دیگر محدود به جعبة جادویی عمدتاً سیاه و سفید دهههای گذشته نیست، بلکه سیل عظیمی از انیمیشنها و بازیها در دسترس کودکان امروزی است که علاوه بر سرگرمی، باورهای و اندیشههای سازندگان آنها را در سطح جهانی به کودکان دیگر ملتها منتقل میکنند. در جهان امروز با توجه به علم و فناوری شاهد ساخت انیمیشنهای جذابی در سطح دنیا هستیم که به واسطة جذابیت خاص آنها با استقبال زایدالوصفی روبهرو هستند؛ سریالهای «آلوین و سنجابها»[3] (2007) و «زوتوپیا»[4] (2016) از جملة آنها هستند. آمار فروش بسیار بالای این فیلمها نشان از محبوبیت آنها در قلب و ذهن کودکان و نوجوانان دارد. در کشور خودمان نیز در سالهای اخیر گامهای مثبتی در این راه برداشته شده است که از جملة آنها ساخت پویانمایی «شکرستان» (1387) است که به واسطه جذابیت در شخصیتپردازی و نیز زبان طنز آن به زبانهای مختلف برگردانده شده است. نکتة مهم در ترجمه این سریالها این است که یک پیام ثابت در زبان مبدأ در زبان مقصد همان مفهوم ثابت را ندارد؛ از این رو، باید توجه کرد که گروه دوبلاژ در زمینة انتقال طنز در سریالهایی از این دست چگونه عمل کرده و از چه تکنیکهایی برای انتقال پیام استفاده کرده است؛ از این رو، تحلیل و بررسی آثار دوبله شده، میتواند اطلاعات مفیدی را در اختیار فعالان این عرصه ارائه دهد. بنابراین، نویسنده در نظر دارد با تحلیل و بررسی تکنیکهای بهکار رفته در برگردان عربی شکرستان، میزان موفقیت گروه دوبلاژ عربی را در انتقال زبان طنز موجود در زبان اصلی بسنجد، چراکه انتقال هنرمندانه و همراه با ظرافت پیام طنز، نقشی اساسی در جذب مخاطب تیزبین و سختپسند کودک و نوجوان این سریالها دارد. پیشینة پژوهش بررسی نویسنده در ارتباط با موضوع مورد بحث این پژوهش، گویای تحقیقاتی است که در ادامه به آنها اشاره میشود. امام (1395) در مقالة «ترفندهای بومیسازی در ترجمة فارسی فیلمهای کارتونی؛ شنل قرمزی[5]، رئیس مزرعه[6] و پاندای کونگفوکار[7]» نشان میدهد که مترجمان و صداپیشگان ایرانی با هدف عمدة «سرگرمسازی مخاطب» تلاش کردهاند تا در ترجمههای خود عمدتاً از یک یا ترکیبی از «ترفندهای هشتگانة» مورد اشاره این مقاله استفاده کنند. حجازی و حمیدی (1398) در مقالة «چگونگی انتقال طنز در دوبلة فارسی پویانمایی شگفتانگیزان[8]» بر پایة تحلیلهای زبانشناختی به چالشهای ترجمة طنز انیمیشنهایی از این دست، پرداخته و به این نتیجه دست یافتهاند که پربسامدترین تکنیک ترجمه در این پویانمایی راهبرد «تغییر بیان» است. همچنین نویسندگان بیان میکنند که برخی تکنیکها مانند «بومیسازی» که براساس آن، زبان طنز شخصیتها را براساس لهجة اقوام و گویشهای مختلف ایرانی تغییر دادهاند، سبب طنزآمیزتر شدن نسخة دوبلة فارسی شده است. دهباشی شریف و میرافضلی (1398) در مقالة «انواع طنز و شیوة دوبلة آن در انیمیشن زوتوپیا براساس مدل «مارتینز سیرا»[9] به بررسی راهبردهای ترجمة طنز از منظر مارتینز پرداخته و به این نتیجه رسیدهاند که هم در متن اصلی و هم در ترجمۀ این انیمیشن به ترتیب از طنز کلامی، طنز عملی و طنز ماهوی استفاده شده است. همچنین در میان راهبردهای ترجمه، راهبرد دیداری و زبانشناختی از دستهبندی مارتینز و راهبرد حذف و اضافه از دلاباستیتا[10] بیشترین کاربرد را دارند. خدابنده (1398) در مقالة «ترجمة طنز در دوبلة فارسی سریال انیمیشن بچه رئیس[11]؛ بررسی شیوههای ترجمه در دو محیط مقصد متفاوت» به این نتیجه رسیده است که بین هر پنج مترجم مورد بحث این مقاله در زمینة شناسایی جوکها، معماها، طنزهای زبانی، ادات سبکی، دست انداختن، تمسخر و نیز خودکوچکشماری توافق وجود داشته است. همچنین در مرحلة دوم تحقیق به این نتیجه رسیده است که ترجمة «تحتاللفظی» پربسامدترین استراتژی در دوبلة کانال جمجونیور و «جایگزینی» و «حذف» استراتژیهای غالب کانال نهال بوده است. عرب یوسفآبادی و افضلی (1399) در مقالة « بررسی تطبیقی طنز کلامی در دوبلة عربی و فارسی انیمیشن زوتوپیا براساس مدل مگدالنا پنک[12]» به تحلیل شیوههای انتقال طنز در این انیمیشن پرداخته و در پایان به این نتیجه رسیدهاند که تکنیک ترجمة لفظگرا بیشترین بسامد را در هر دو ترجمه دارد. همچنین گروه دوبلاژ فارسی در انتقال طنز موفقتر عمل کردهاند. این مقاله نزدیکترین پژوهش به موضوع بحث مقاله حاضر است از این حیث که هر دو تحقیق بر مبنای نظریة «پنک» انجام گرفتهاند، اما تفاوت کار در اینجاست که پژوهش پیشرو از یک طرف، نگاهی آسیبشناختی و انتقادی دارد و از طرف دیگر، نمونه موردی انتخاب شده، پویانمایی است که براساس فرهنگ مشرق زمین ساخته شده است و به جرأت میتوان گفت که پرطرفدارترین پویانمایی صدا و سیمای کشورمان در سالهای اخیر است. بنابراین، با توجه به ارتباطات تنگاتنگ فرهنگی و تمدنی با کشورهای دیگر -به ویژه کشورهای عربی و کاستیهای موجود در این زمینه- تحلیل و بررسی این پویانمایی میتواند افقهای جدیدی را در زمینه دوبلة عربی انیمیشنهای طنز باز کند. روششناسی و پرسشهای پژوهش این پژوهش بر مبنای روش تحلیلی- توصیفی انجام شده است. در این راستا در گام نخست داستان «برادر دروغین» از سریال طنز «شکرستان» به عنوان نمونه انتخاب شد، سپس تکتک گفتوگوهای بین شخصیتهای این داستان در زبان مبدأ و مقصد استخراج و برابریابی شد و هریک از عبارتها از حیث طنز کلامی مورد تحلیل و بررسی قرار گرفت. در نهایت به خاطر حجم گسترده مطالب و رعایت حجم مقاله تلاش شده است، نمونه مثالهایی برای هر تکنیک در قالب جدول به صورت برابرنهاد آورده شود و در گام بعدی تحلیلها و نکات نقدی هر یک از این برابرنهادها در مقابل آن به صورت مفصل آورده شده است. در هر یک از این جدولها یکی از راهبردهای ترجمه از منظر «مگدالنا پنک» بر ترجمة عربی این پویانمایی تطبیق داده شد و نقاط ضعف و قوت ترجمه بیان شد و در پایان به پرسشهای ذیل پاسخ داده شده است: - پرکاربردترین تکنیک ترجمة طنز بهکار بسته شده در دوبلة عربی پویانمایی شکرستان کدام است؟ - آیا مترجمان عربی پویانمایی شکرستان نمونههای طنز کلامی موجود در متن اصلی این سریال را شناسایی کردهاند؟ ضرورت انجام پژوهش با توجه پیشرفت فزاینده علم و فناوری و وسایل ارتباط جمعی در عصر حاضر، هر فرهنگی که بیشترین و بهترین استفاده را از این فناوریها بهویژه در حوزة سینما، تلویزیون و پویانمای داشته باشد، میتواند اندیشهها و باورها خود را در سطح جهانی بر سایر فرهنگها عرضه کند. در این میان قشر کودک و نوجوان به واسطة فطرت پاک خود، بستری مناسب برای سرمایهگذاری فکری و عقیدتی محسوب میشوند. تکنولوژی انیمیشن بهویژه اگر طنز چاشنی آن شود، ابزاری کارآمد برای انتقال فرهنگ، آداب و رسوم، اعتقادات و باورهای یک سرزمین است. در دهة اخیر یکی کارهای فاخری که در این حوزه در کشورمان انجام گرفته، ساخت پویانمایی طنز «شکرستان» است که به زبانهای مختلف از جمله عربی ترجمه شده است و از شبکه برونمرزی و درونمرزی از جمله شبکة آیفیلم عربی پخش شده است. تحلیل و بررسی برگردان عربی این سریال طنز بستر مناسبی برای تحلیل و بررسی میزان موفقیت گروه دوبلاژ است تا در نهایت بتوانیم به این نتیجه برسیم که آیا این گروه توانسته است بار معنایی طنز موجود در این سریال به ویژه طنز کلامی را به مخاطب منتقل کند؟ از این رو، ضرورت انجام این پژوهش از آنجایی است که نگارنده بر این باور است که این پژوهش زمینة تحقیقات پربارتری را برای علاقهمندان فراهم خواهد کرد.
یافتهها
طنز از باب «طَنَزَ یَطنزُ طَنزاً: أی کلمه باستهزاءٍ فهو طناز» (ابن منظور، 1408، ج 5: 369) و نیز «طنَزَ به یطنزُ فهو طناز» (زبیدی، 1414، ج 15: 198) همچنین در منتخب اللغات آمده است: «طنز: بالفتح فسوس و سخریه کردن و طناز بالفتح و تشدید نون، فسوس و سخریهکننده» (شاهجهانی، 1077: ذیل ریشه طَنَز). طنز یعنی «ریشخند کردن، طعنه زدن عملی که جنبههای نادرست یا ناروای پدیدهای را مورد تمسخر قرار میدهد و هدف آن اصلاح است؛ اعم از شعر، نثر و نمایش» (معین، 1351: ذیل ریشه طنَز)؛ از این رو، «سخن گفتن به شیوهای طنزگونه روندی است که سخنپرداز را وادار میکند تا موضعگیری گفتهپرداز را به مخاطب معرفی کند؛ موضعی که میدانیم سخنپرداز مسئولیت آن را برعهده نمیگیرد و همچنین آن را پوچ و بیهوده میانگارد». بدین ترتیب «طنز آمیزهای است از صداهایی که در قالب یک سخن گرد آمدهاند، اما به سخنپردازان متعددی تعلق دارند که یکی مسئولیت محتوای آشکار کلام را بر عهده دارد و دیگری از قبول مسئولیت آن سرباز میزند» (حجازی و حمیدی، 1398: 163). اسپاناکی[13] (2007) طنز را از دیدگاه زبانشناسی به سه دسته تقسیمبندی کرده است؛ طنز زبانی، طنز فرهنگی و طنز جهانی. بازیهای کلامی جزء «طنز زبانی» هستند و به دلیل وابستگی شدید به ساختار زبان در بیشتر موارد ترجمهناپذیر تلقی میشوند (حری، 1385: 8). «طنز فرهنگی» به نوعی از طنز گفته میشود که با توجه به فرهنگ هر کشور متفاوت است. هر چه تفاوت فرهنگی در دو ملت کمتر باشد، انتقال آن از طریق ترجمه آسانتر صورت میگیرد (حسینی معصوم و مرادی، 1390: 99). برای مثال «خواجه ملانصرالدین» و «بُهلول» برای یک غیرایرانی معنای مشخصی ندارند (حری، 1385: 9). در نهایت باید گفت که «طنز جهانی» وابسته به هیچ فرهنگی نیست و برای همین تا حدود زیادی در هر زمان و مکانی قابل درک است.
1-1. تکنیکهای ترجمة طنز با تکیه بر راهبرد مگدالنا پَنک ریشه دیدگاههای مگدالنا پنک در حوزI ترجمة طنز را باید در نظریات پژوهشگران برجسته این حوزه مانند دلیا چیارو[14] جستوجو کرد. چیارو (1992) در کتاب «زبان طنز؛ تحلیلی بر بازیهای کلامی»[15] چهار رویکرد غالب را برای ترجمة طنز کلامی معرفی میکند: 1- طنز کلامی بدون تغییر به زبان مقصد ترجمه میشود. 2- طنز متفاوتی جایگزین طنز مبدأ میشود. 3- اصطلاحی جایگزین طنز مبدأ میشود. 4- طنز حذف میشود. چیارو بر این باور است که طنز گفتاری دارای دو لایة متضاد با همپوشانی کامل است؛ به این معنا که از این فرآیند در دو زبان با گفتار و نوشتار متفاوت انجام میگیرد، اما در عین حال معنایی که مترجم قصد انتقال آن را دارد، یک معنا بیشتر نیست. پیچیدگی و دشواری این موضوع زمانی خود را نشان میدهد که ترجمه جنبة فرهنگی پیدا کند (ر. ک: دلیا چیارو، 1922: زبان طنز؛ تحلیلی بر بازیهای کلامی). همچنین چیارو در کتاب «زبان طنز در عصر دیجیتال»[16] به تحلیل و بررسی نمادهای طنز از جمله پندارنگارهها[17] پرداخته است که میتواند زمینة تحقیقات پر باری را در این زمینه فراهم کند. بر این اساس میتوان گفت که پیچیدهترین ترجمه در حوزة طنز با توجه به تفاوتهای فرهنگی زبان مبدأ و مقصد، همان ترجمة فرهنگی است که پرداختن به شیوههای آن در این مقال نمیگنجد. دو زبانشناس دیگر بهنامهای ژان پل وینه و ژان داربلنه[18] (1958) تکنیکهایی را برای ترجمه ارائه کردهاند که عبارتند از: ترجمة لفظگرا[19]، وامگیری[20]، گرتهبرداری[21]، تغییر صورت[22]، تغییر بیان[23]، معادلیابی[24] و همانندسازی[25]. پنک در کتاب «طنز زیرنویس؛ تحلیلی بر تکنیکهای برجستة ترجمه در عناصر زیرنویس حاوی طنز»[26](2009) با بررسی و بسط آرا و دیدگاههای پیشینیان تقسیمبندی دقیقتری از تکنیکهای ترجمه ارائه داد که عبارتند از: دگرگونسازی[27]، کوتاهسازی[28]، فشردهسازی[29]، حذف[30]، دگرنویسی[31]، نوواژه[32]، فرانهش[33]، جانشینی[34] و ترجمة تحتاللفظی[35]. با توجه به ظرافتها و تفاوتهای ویژه هر یک از این راهبردها با یکدیگر و نیز رعایت اختصار، این تکنیکها در جایگاه خاص خود در این مقاله به صورت مفصل مورد بحث و بررسی قرار خواهند گرفت تا ضمن تبیین تمایز هر یک با دیگری، بتوان با انسجام و ارتباط بیشتری این راهبردها را در متن پویانمایی شکرستان پیاده کرد. 1-2. تحلیل و بررسی پویانمایی «شکرستان» شکرستان یک مجموعه پویانمایی تلویزیونی ایرانی است که ساختة مرکز صبای صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران است. تمام داستانهای این سریال در یک شهر قدیمی و خیالی روی میدهند. هر قسمت، داستانی مجزا دارد که مردم شکرستان بنا به نیازهای دراماتیک هر قصه در هر قسمت نقشی متفاوت برعهده میگیرند. قصهها براساس داستانها، ضربالمثلها و قصههای قدیمی و عامیانة ایرانی-شرقی انتخاب و در قالب پویانمایی به تصویر کشیده شدهاند. این مجموعه چند شخصیت محوری دارد که عبارتند از: - بهلول: خردمندی که همه او را دیوانه میپندارند. او نماد خردورزی کودک درون است. - فُرصت: مردی است پهلوان با هیکل درشت و سیبیل بلند که به سبک قلدر (لات)های قدیمی ایران راه میرود و رفتار میکند و ادعا میکند که کسی حریفش نیست. - شعبون: یکی از نوچههای فرصت و کمهوش است. - رمضون: یکی دیگر از نوچههای فرصت که نسبت به شعبون کمی باهوشتر است. - قاضی: این قاضی احکام خود را براساس پول افراد صادر میکند و غیرقابل اعتمادترین شخص در شکرستان است. قاضی شخصیتی است که ظاهر خواجه فرزان را دارد. این دو شخصیت همزمان در یک داستان مشترک حضور ندارند. - اسکند: شخصیت یک بچه کوچک در شکرستان و نوةه ننه قمر است. - ننه قمر: پیرزنی گوژپشت است و چادری گلدار بر کمر بسته است و عینکی بر چشم دارد. - خواجه فرزان: فردی است که همواره به پولاندوزی فکر میکند و خسیس است. این شخصیت جزء شخصیتهای محبوب در نمکستان است. سریال شکرستان از قسمتهای مختلف ساخته شده است که عناوین برخی از این قصهها عبارتند از: نیم مشت نمک، وردهای دزدگیر، شیر آب، پَر جادویی، عمو نوروز و چهل دزد، برادر دروغین، صندوق گنج، خر بِرَفت و خر بِرَفت، آخر و عاقبت زرنگبازی، کَک بهلول، گوش سفید، دم سیاه و دیگران، عاقل و دیوانه، زرنگ و زرنگتر، کوزه شکسته، بچه سرراهی، خواب پادشاه، دوست ناباب و... . با توجه به تعداد زیاد قسمتهای این سریال- انیمیشن که بالغ بر 100 قسمت است، جهت بررسی دقیقتر موضوع، قسمت «برادر دروغین» در نسخة فارسی و دوبلة عربی آن تحت عنوان «الأخ الکاذب» که از شبکة آیفیلم عربی به نمایش درآمده، انتخاب و در مقال حاضر مورد بحث و بررسی قرار گرفته است. 1-2-1. فشردهسازی فشردهسازی از منظر پنک به این معناست که «یک یا چند لفظ که در رساندن مفهوم طنز نقش اساسی ندارند، میتواند از ترجمه حذف شود» (پنک، 2009: 11)؛ از این رو، منظور از مفهوم فشردهسازی در الگوی پنک این است که مترجم میتواند بخشهایی از زبان گفتار و یا زبان تصویر را که در رساندن معنای طنز نقشی ندارند در زبان مقصد نادیده بگیرد. با توجه به شباهت تکنیک فشردهسازی به تکنیک حذف در این الگو باید گفت که تفاوت اصلی آن با حذف در این است که فشردهسازی در مقاطع طولانی یک سریال طنز رخ میدهد؛ به این معنا که مثلاً در یک سریال 90 دقیقهای ممکن است گروه دوبلاژ 30 دقیقه از سریال مورد نظر را که حذف آن، معنای داستان را دچار اختلال نمیکند در زبان مقصد کنار بگذارد. این شیوه در دوبلة پویانمایی شکرستان به زبان عربی 16 بار بهکارگرفته شده است. در جدول (1) نمونههایی از راهبرد «فشردهسازی» در برگردان عربی پویانمایی «شکرستان» ارائه شده است. جدول 1. نمونههایی از راهبرد«فشردهسازی» در برگردان عربی پویانمایی «شکرستان»
1-2-2. کوتاهسازی کوتاهسازی نوعی راهبرد ترجمه است که در آن «بخشی از متن که ممکن است محتوا را درهم بگیرید، جهت ایجاد تعدیل و تناسب بین دو متن در زبان مقصد حذف میشود» (پنک، 2009: 13). وجهتمایز کوتاهسازی با فشردهسازی در این است که در فشردهسازی قسمتهایی از سریال که کنار گذاشتن آنها خللی در معنا ایجاد نمیکند، هنگام ترجمه حذف میشود، اما در کوتاهسازی ممکن است بخشی از الفاظ که در معنا تأثیرگذارند، جهت ایجاد هماهنگی و تعدیل میان گفتار و تصویر کنار گذاشته شوند. همچنین تفاوت کوتاهسازی با حذف در این است که درکوتاهسازی، معنا دچار اختلال میشود، اما گروه دوبلاژ به دلایلی از جمله دلیل فنی مانند هماهنگی گفتار و تصویر، این روش را پیاده میکند. راهبرد حذف دربارة برخی جنبههای غیرکلامی زبان مانند صدای حیوانات و .. رخ میدهد که ترجمهپذیر نیستند. در جدول (2) به برخی از موارد کوتاهسازی در شکرستان اشاره میشود: جدول 2. نمونههای از تکنیک «کوتاهسازی» در برگردان عربی پویانمایی
ادامه جدول 2.
ادامه جدول 2.
1-2-3. حذف حذف در الگوی مدنظر پنک معمولاً در مواردی رخ میدهد که قابل ترجمه نیستند، مثلاً درخصوص برخی آواها و صداها مثل صدای بوق قطار و مسائلی از این دست که اساساً قابلیت ترجمه ندارند و همچنین در ارتباط با برخی حالات درونی ویژه نوع بشری مثل حب و بغض، ناله و آواهایی که از این امور برمیخیزند و اصولاً در تمام زبانها یکی هستند و قابلیت ترجمه ندارند. طبق این توضیح، تفاوت حذف با فشردهسازی و کوتاهسازی کاملاً مشخص است؛ از این رو، براساس این مدل «حذف در ارتباط با مضامین غیرکلامی و یا برخی تکرارهای اطنابوار و نیز پاسخهای خیلی کوتاه در متن مورد ترجمه رخ میدهد» (پنک، 2009: 15). در جدول (3) به برخی از شاهد مثالها در ترجمة پویانمایی شکرستان اشاره میشود و اغراض حذف هر یک مورد تحلیل قرار میگیرد. جدول 3. نمونههایی از راهبرد «حذف» در ترجمة عربی انیمیشن شکرستان
ادامه جدول 3.
ادامه جدول 3.
1-2-4. دگرنویسی منظور از دگرنویسی این است که مترجم برای اینکه بتواند معنای موجود در زبان مبدأ را بهتر به زبان مقصد منتقل کند، ساختار نحوی و بلاغی زبان مبدأ را تغییر میدهد. پنک معتقد است «هرگاه مترجم برای اینکه بتواند مفهوم زبان نخست را دقیقتر به زبان دوم منتقل کند، میتواند ساختار گرامری آن را تغییر دهد که در این صورت مترجم از شیوة دگرنویسی بهره برده است» (پنک، 2009: 17). بنابراین، طبق این توضیح این راهبرد ترجمهای بیشتر ناظر به ساختار دستوری و بلاغی هر زبان است که میتواند در هر زبانی کارکرد ویژهای داشته باشد. در جدول (4) به مواردی از دگرنویسی در دوبلة پویانمایی شکرستان اشاره و تحلیل هر یک بیان شده است.
جدول 4. نمونههای از روش «دگرنویسی» در دوبلة عربی «شکرستان»
ادامه جدول 4.
1-2-5. دگرگونسازی مفهوم دگرگونسازی که میتوان آن نوعی معادلیابی نیز قلمداد کرد، بیشتر در خصوص مفاهیم و اصطلاحاتی رخ میدهد که معادلی در زبان مقصد ندارد و مترجم برای اینکه بتواند مفهوم طنز را بهتر به مخاطب منتقل کند از این تکنیک استفاده کند. این شیوه بیشتر در ترجمة اصطلاحات و ضربالمثلها کاربرد دارد؛ از این رو، میتوان گفت که این راهبرد ترجمهای در حوزة فرهنگی و تمدنی رخ میدهد؛ به این معنا که مترجم در متن زبان مبدأ با مفاهیم و ضربالمثلهایی روبهرو میشود که تنها در زبان مبدأ معنی دارد و زمانی که لفظ به لفظ ترجمه میشود برای مخاطب نامفهوم است. برای روشن شدن مطلب به همان ضربالمثل معروف «فی الصیف ضیّعت اللبن» درنظر بگیرید؛ این ضربالمثل داستان خاص خود، متناسب با فرهنگ عربی دارد و ترجمة لفظگرای آن برای خواننده فرضاً ایرانی نامفهوم است و معادل درست آن در زبان فارسی اصطلاح «جیک جیک مستانهات بود، فکر زمستانت بود؟!» است. یا ضرب المثل «علی أهلها تجنی البراقش» که معادل فارسی آن اصطلاح «از ماست که بر ماست» (رضائی و فقهی، 1389: 216). نکته مهم دیگری که باید دربارة تکنیک دگرگونسازی اضافه کرد، این است که کاربرد این راهبرد تنها در خصوص اصطلاحات متداول و شناخته شده نیست، بلکه درخصوص برخی اصطلاحات طنزآمیز که تنها در بافت آن سریال معنا پیدا میکند نیز کابرد دارد. به عنوان مثال، در قسمتی از سریال پایتخت، «ارسطو عامل» زمانی که رابطهاش با «نقی معمولی» به هم خورده است، خطاب به «رحمت» میگوید: «نقی معمولی برا من ی آدم معمولیه کاملاً معمولی» که در این جمله جناس تام در کلمة «معمولی» ایجاد طنز کرده است. بنابراین، برای برگردان این عبارت باید در زبان مقصد اصطلاح مناسب برای آن در نظر گرفته شود که کاری بسیار پیچیده است. از این رو، «مترجم برای اینکه بتواند زبان و مفهوم طنز را به صورت جذابتری به مخاطب منتقل کند از معادلهایی در زبان مقصد استفاده میکند که با زبان مقصد تناسب بیشتری داشته باشد به نحوی که این تغییر در کلیت متن و پیام اصلی ترجمه تأثیرگذار نیست» (پنک، 2009: 21). این نوع ترجمه، نوعی بومیسازی طنز در زبان مقصد است که مهارت ویژهای را طلب میکند و لازمة آن، این است که مترجم با آداب و فرهنگ هر دو زبان مبدأ و مقصد آشنایی داشته باشد. بنابراین، از آنجایی که «اصطلاحات و مفاهیم طنزآمیز بازتاب آداب و رسوم، باورها و اعتقادات ویژهای هستند» (Garcia, 2015: 18) معادلیابیها در این رویکرد دقتنظر ویژهای را میطلبد. در جدول (5) به نمونههایی از این شیوه در برگردان پویانمایی شکرستان همراه با شرح و توضیح آن اشاره میشود.
جدول 5. نمونههایی از راهبرد «دگرگونسازی» در دوبلة عربی «شکرستان»
ادامه جدول 5.
ادامه جدول 5.
1-2-6. نوواژه همانطور که از واژة لاتین «Neologism» برداشت میشود، مراد از مفهوم نوواژه، ساختن (Logos) جدید است که در اصل زبان وجود ندارد و ساخت چنین کلماتی جنبة طنز زبان را بیشتر میکند؛ مثلاً مترجم در ترجمة مفهوم «مکر و نیرنگ» از اصطلاح «شامورتیبازی» استفاده میکند و یا برای بیان مفهوم سادهلوح از واژه «چُلمن» استفاده کند و مواردی از این دست که در حوزة «نئولگوسیسم» جای میگیرند. بنابراین، نوواژه «دربردارندة واژههای غریب، کلمات بازاری و مشتقات سماعی بدون قاعده در یک زبان است که معانی نو خود میگیرند که کارکرد آنها در القای طنز و معنای مورد نظر گوینده از واژة اصلیای که از آن مشتق شده، بسیار فراتر است» (پنک، 20029: 23). در جدول (6) به تحلیل بررسی نمونههایی از نوواژهها در ترجمة عربی انیمیشن «شکرستان» میپردازیم. جدول 6. نمونههایی از راهبرد «نوواژه» در ترجمة عربی «شکرستان»
1-2-7. جانشینی این شیوة طنزپردازی معمولاً با تغییر تلفظ واژة اصلی انجام میشود؛ مثلاً گوینده به جای عبارت «نگهش دار» از واژة «نیگرش دار» استفاده میکند تا جنبة طنز زبان را تقویت کند یا به جای جملة «من گرسنهام» جملة «من گُشنمه» را جایگزین آن میکند. پنک بر این باور است که «مترجم میتواند با بهرهگیری از روش جایگزینسازی برخی صامتها و مصوتها به جای حروف اصلی یک کلمه، جنبه طنز را تقویت کند» (پنک، 2009: 23). نمونههای جالبی از راهبرد طنزپردازی جانشینی را در زبان اصلی پویانمایی شکرستان میبینیم که در جدول (7) ارائه شده است. جدول 7. نمونههایی از تکنیک «جانشینی» در برگردان عربی پویانمایی «شکرستان»
ادامه جدول 7.
1-2-8. فرانهش فرانهش در منظر الگوی ترجمهای پنک در واقع نوعی ساختارشکنی در قواعد نحوی زبان مقصد است؛ به این معنا که مترجم به صورت کاملاً آگاهانه دستور زبان مبدأ را در زبان مقصد تسری میدهد که این روش با ظرافت و دقت انجام گیرد، باعث ایجاد خندة مضاعف در زبان مقصد خواهد شد. از این رو، فرانهش در صورتی است که «مترجم برای بالا بردن سطح طنز در زبان مقصد از روی آگاهی ساختار نحوی زبان مبدأ را بر زبان مقصد بسط میدهد که اگر این فرانهش با دقت نظر و ظرافت انجام گیرد بر طنز ترجمه خواهد افزود» (پنک، 2009: 25). به عنوان نمونه، مترجم به جای جملة استمراری «من در حال استراحت کردن هستم» بگوید «من در حال ریلکسیشن هستم». در خصوص تفاوت دو مفهوم «فرانهش» و «دگرگونسازی» باید گفت که «فرانهش» در حوزة ساختار نحوی صورت میگیرد، اما دومی در سطح تاریخی و عقبة فرهنگی دو زبان انجام میشود. استفاده نابجا و بیاندازه از شیوة فرانهش میتواند آثار تربیتی و فرهنگی خطیری در پی داشته باشد؛ به ویژه زمانی که گروه مورد هدف ترجمه، قشر کودک و نوجوان باشند که استفادة بیحساب از این شیوه میتواند ادبیات و آداب سخن گفتن آنها را تحت تأثیر قرار دهد. از این رو، آرمسترانگ[36] بر این باور است که «استفادة نابجا از شیوة فرانهش میتواند به ترجمة اشتباه و ناهماهنگ منجر شود؛ از این رو، مترجم باید این نکته را در نظر داشته باشد که در چه موقعیت زمانی و مکانی و با استفاده از چه ترفندهایی از این روش بهره بگیرد» (آرمسترانگ، 2005: 150). با بررسی پویانمایی شکرستان تنها به دو مورد فرانهش برخوردیم که در جدول (8) به آن اشاره میکنیم. جدول 9. نمونهای از راهبرد«فرانهش» در دوبلة عربی« شکرستان»
1-2-9. ترجمة لفظگرا به جرأت میتوان گفت که سادهترین و پربسامدترین روش ترجمه، روش همان ترجمة لفظگرا است. این روش ترجمه به این شکل است که مترجم هنگام ترجمه به صورت ناخودآگاه ساختار نحوی زبان مادری خود را بر زبان هدف، تسری میدهد؛ هر چند مترجم تلاش میکند برای ترجمة هر واژه از معنای قاموسی و فرهنگ لغتی زبان مقصد استفاده کند. بنابراین، در این اسلوب «ساختار دستوری زبان مبدأ با شبیهترین حالت ممکن بر زبان مقصد پیاده میشود، اما معنای فرهنگ لغتی هر واژه میتواند تا حدودی متفاوت باشد» (پنک، 2009: 27). در جدول (9) به موارد متعددی ترجمة لفظگرا در برگردان عربی پویانمایی شکرستان اشاره میکنیم و به تحلیل هر یک میپردازیم. جدول 9. نمونههایی از ترجمة «لفظگرا» در دوبلة عربی پویانمایی «شکرستان»
ادامه جدول 9.
بحث و نتیجهگیری با تحلیل و بررسی پیکرهای متشکل از 109 شاهد مثال در پویانمایی شکرستان در پاسخ به پرسش نخست به این نتیجه رسیدیم که پربسامدترین شیوة ترجمهای بهکار گرفته شده در داستان «برادر دروغین» این سریال، ترجمة لفظگرا است. با توجه به قرابت ساختاری در دستور زبان فارسی به عنوان زبان مبدأ و نحو زبان عربی به عنوان زبان مقصد، این شیوة ترجمه سادهترین شیوة ترجمه است. اشکال اساسی این شیوة ترجمه، این است که در این روش حجم گستردهای از معنای طنز فدای ترجمه میشود. علاوه بر این، با توجه به اینکه جامعه هدف این پویانمایی رده سنی کودک و نوجوان در کشورهای عربی است و این رده سنی با دستور زبان مبدأ – فارسی- آشنایی ندارد؛ از این رو، به واسطه استفادة فراوان از این شیوه، طنز موجود در زبان اصلی مغفول مانده است و جذابیت این پویانمایی را برای مخاطب تا حد بسیاری از بین برده است. برای درک بهتر این موضوع در جدول (10) فراوانی تکنیکهای بهکار برده شده، نشان داده شده است. جدول 10. فراوانی تکنیکهای بهکار برده شده در انیمیشن شکرستان
در پاسخ پرسش دوم باید گفت که گروه دوبلاژ عربی در انتقال طنز کلامی موجود در این پویانمایی ضعیف عمل کرده است. این گروه میتوانست با تکیه بر تکنیکهای کارآمدتری چون «دگرگونسازی» و «نوواژه» در الگوی پنک، زبان طنز متناسبی را با فرهنگ عربی ارائه کند تا بتوان انتظار داشت که این پویانمایی در رقابت با نمونههای دیگر جایگاه خود را در بین مخاطبان خود در کشورهای عربی باز کند. برآیند کلی تحقیق حاضر این است که ترجمة سریالهای طنز به ویژه سریالهای کودکان و نوجوانان از پیچیدگیهای خاصی برخوردار است که از زبانی به زبانی دیگر متفاوت است؛ به عنوان مثال، وقتی دوبلة فارسی انیمیشنهای مطرح جهان را بررسی میکنیم بهوضوح موفقیت گروه دوبلاژ فارسی را در انتقال طنز کلامی و غیرکلامی درک میکنیم این در حالی است این موفقیت را در دوبلة عربی این سریالها نمیبینیم؛ این تفاوت آشکار یا به ویژگیهای دو زبان فارسی و عربی برمیگردد یا به گروههای دوبلاژ. بنابراین، تحلیل و بررسی این موضوع میتواند افقهای جدیدی را در این حوزه پیش روی پژوهشگران بگشاید.
تعارض منافع تعارض منافع ندارم. ORCID
[1]. The Story of Perrine [2]. Anne Shirley [3]. Alvin and the Chipmunks [4]. Zootopia [5]. Hoodwinked [6]. Barnyard [7]. Kung Fu Panda [8]. The Incredibles [9]. Sierra, S. [10]. Delabatista, D. [11]. The Boss Baby [12]. Panek, M. [13]. Spanakaki, K. [14]. Chiaro, D. [16].The Language of Jokes in the Digital Age [17]. Ideogram [18]. Vinay, J-P & Darbelnet, J. [19] .Literal translation [20] .Orrowing [21] .Calque [22] .Transposition [23] .Modulation [24] .Equivalence [25].Adaptation [26]. Subtitling humor - the analysis of selected translation techniques in subtitling elements containing humor [27].Modulation [28] .Decimation [29]. Condensation [30] .Deletion [31]. Paraphrasing [32]. Neologism [33] .Transposition [34] .Substitution [35] .Literal Translation [36]. Armstrong, N. | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| مراجع | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
ابن منظور، محمد بن مکرم. (1408). لسان العرب. الطبعة الثالث. بیروت: دار الصادر.
امام، عباس. (1395). ترفندهای بومیسازی در ترجمة فارسی فیلمهای کارتونی؛ رئیس مزرعه، شنلقرمری و پاندای کونگفوکار. مطالعات زبان و ترجمه، 49(4)، 59-35.
حجازی، نصرت و حمیدی، سحر. (1398). چگونگی انتقال طنز در دوبلة فارسی پوپانمایی شگفتانگیزان. دوفصلنامة مطالعات زبان و ترجمه، 52(1)، 189-159.
حری، ابوالفضل. (1385). درآمدی بر اصول و مبانی ترجمة طنز. مطالعات ترجمه، 4(14)، 1-27.
حسینی زبیدی واسطی، مرتضی. (1414ق.). تاج العروس من جواهر القاموس. الطبعة الاول. بیروت: دار الفکر.
حسینی مدنی شوشتری، عبدالرشید بن عبدالغفور. (1077). منتخب اللغات شاهجهانی(فرهنگ رشیدی). تهران: انتشارات حوزه علمیه اسلامی..
حسینی معصوم، محمد و مرادی، معصومه. (1390). بررسی شیوههای ترجمة عبارتهای طنزآمیز در زیرنویس انگلیسی مجموعههای طنز تلویزیونی. فصلنامة مطالعات زبان و ترجمه، 52(1)، 117-97.
دهباشی شریف، فروزان و میرافضلی، فاطمه. (1398). انواع طنز و شیوة دوبلة آن در انیمیشن زوتوپیا (شهر حیوانات) براساس مدل مارتینز سیرا. رسانههای دیداری و نوشتاری، 13(29)، 209-205.
رضایی، ابوالفضل و فقهی، عبدالحسین. (1389). فرهنگ جامع تطبیقی مثلها و حکمتها. تهران: موسسه چاپ و انتشارات دانشگاه تهران.
عامری، سعید. (1397). ترجمة گفتگوهای طنز در فیلم. فصلنامة مترجم، 27(66)، 146-141.
عرب یوسفآبادی، عبدالباسط و افضلی، فرشته. (1399). بررسی تطبیقی طنز کلامی در دوبلة عربی و فارسی انیمیشن زوتوپیا براساس مدل مگدالنا پنک. دو فصلنامه پژوهشهای ترجمه در زبان و ادبیات عربی، 10(22)، 232-205.
معین. محمد. (1351). فرهنگ فارسی معین. تهران: موسسه انتشاراتی امیرکبیر. | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,752 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 549 |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||