| تعداد نشریات | 63 |
| تعداد شمارهها | 2,282 |
| تعداد مقالات | 18,831 |
| تعداد مشاهده مقاله | 59,340,429 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 30,351,574 |
میزان توجه سند برنامه درسی ملی جمهوری اسلامی ایران به ارزشیابی دانش آموزان در درس تربیتبدنی | ||
| فصلنامه اندازه گیری تربیتی | ||
| مقاله 2، دوره 13، شماره 50، دی 1401، صفحه 33-54 اصل مقاله (585.96 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/jem.2023.64560.3321 | ||
| نویسندگان | ||
| طیبه ارشاد* 1؛ علی محمد صفانیا2؛ ابوالفضل فراهانی3؛ رضا نیک بخش4 | ||
| 1دانشجوی دکتری تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران | ||
| 2استاد تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران | ||
| 3استاد تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران | ||
| 4دانشیار تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| پژوهش حاضر باهدف تعیین میزان توجه سند برنامه درسی ملی به ارزشیابی دانش آموزان در درس تربیتبدنی انجام شد. تحقیق، ازنظر هدف، کاربردی و ازنظر روش از نوع تحلیل محتوا است. جامعه آماری، سند برنامه درسی ملی است که به روش هدفمند تمام بخشهای آن بهعنوان نمونه انتخاب شد. ابزار پژوهش سیاهه وارسی بود که توسط محقق تهیه شد و روایی محتوایی آن با نظر 5 نفر ازمتخصصین و پایایی آن با محاسبه ضریب توافق اسکات به میزان 93/0 تائید شد. از آمار توصیفی برای نمایش فراوانی نتایج استفاده شد؛ قابلیت اعتماد یافته ها با استفاده از چهار ملاک اعتمادپذیری، انتقال پذیری، باورپذیری و تأییدپذیری حاصل گردید. یافته های نشان داد، مؤلفه محتوای ارزشیابی با 20 واحد معادل 33% با بیشترین فراوانی مهمترین مؤلفه و ابزار ارزشیابی با 1 واحد معادل 2% کمترین فراوانی و کماهمیتترین مؤلفه ارزشیابی تربیتبدنی در برنامه درسی ملی است. همچنین، اصول و مبانی با 16 واحد، معادل 27%، سیاستهای سنجشی و ارزشیابی با 8 واحد، معادل 13 درصد، هدف با 5 واحد، معادل 8%، شیوه ارزشیابی و ارزیابان هرکدام با 4 واحد، معادل 7% و زمان ارزشیابی با 3 واحد، معادل 3% به ترتیب گزارش شدند. نتایج بدست امده از پژوهش در مجموع حاکی از توجه نسبی اما نامتوازن و ناهماهنگ سند برنامه درسی ملی به مؤلفههای ارزشیابی دردرس تربیتبدنی است | ||
| کلیدواژهها | ||
| برنامه درسی ملی؛ ارزشیابی؛ تربیتبدنی | ||
| مراجع | ||
|
احمدی، زهرا. (1399). توضیح چیدمان فضایی ارزیابی در برنامه درسی بهمنظور تدوین عنصر ارزشیابی در برنامههای درسی رشتههای آموزش و یادگیری. طرح پژوهشی، سازمان پژوهش و برنامهریزی آموزشی.
آزاد، احمد. (1398). مبانی تربیتبدنی، علوم ورزشی و ورزش. ویرایش سوم، تهران: سمت.
آزمون، جواد. (2012). تربیتبدنی در مدارس. تهران: ورزش.
اسمعیلی، محمدرضا. (1390). مطالعه تطبیقی برنامه درسی تربیتبدنی دوره ابتدایی در ایران و کشورهای منتخب جهان و ارائه الگو. طرح پژوهشی، سازمان پژوهش و برنامهریزی آموزشی ایران.
تسلیمی، زهرا و بابویی، حسین. (1398). ارزیابی هماهنگ و متمرکز تربیتبدنی در مدارس: یک مطالعه کیفی. تحقیق در مورد ورزش آموزشی، 6(14)، 45-66.
خالقی نژاد، سید علی. (1395). طراحی الگوی ارزشیابی برنامه درسی دوره کارشناسی نظام آموزش عالی، رساله دکتری در برنامهریزی درسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبایی.
ذوالقدر، پروین کیان، مرجان علی عسگری، مجید و الهی، علیرضا. (1398). آسیبشناسی اجرای برنامه درسی تربیتبدنی و سلامت دوره اول متوسطه بر اساس الگوی اکر. نشریه پژوهش در ورزش تربیتی، ۷(17)، ۲۲۹-۲۵۲.
رضوی، سید محمدحسین و دیگران. (2014). تجزیهوتحلیل عوامل مؤثر بر ارتقاء وضعیت تربیتبدنی در مدارس. مجله مدیریت ورزشی و رفتار، 19، 69-80.
زندی، بهمن و فراهانی، ابوالفضل. (1387). مطالعه تطبیقی وضعیت تربیتبدنی آموزشوپرورش در ایران با کشورهای آمریکا و کانادا. نشریه علوم حرکتی و ورزش، ۶(۱۲)، 97.
سیف، علیاکبر. (2020). اندازهگیری، ارزیابی و ارزیابی آموزشوپرورش. چاپ 51. تهران: دوران.
شفیع نیا، پروانه. (2009). بررسی ارزیابی تربیتبدنی ازنظر معلمان و ارائه الگو. تحقیق در علوم ورزشی، 20، 51-61.
علیاصغر، مهر پور حبیب، هنری و غلامعلی، کارگر. (1399). آمادهسازی معلم تربیتبدنی: مطالعه تطبیقی آمریکا، انگلیس، ژاپن، مالزی و ایران. مجله رویکردهای نوین در مدیریت ورزشی، 8(3۰)، ۲۳-۴۳.
فضلی خانی، منوچهر. (1393). طراحی و اعتبارسنجی یک مدل ارزیابی کیفی برای سنجش پیشرفت علمی دانش آموزان در پایه اول دبیرستان. فصلنامه خانواده و تحقیقات، 11(1)، 54-35.
قادری، مصطفی. (1391). برنامههای درسی درک برنامه درسی. تهران: یادبود کتاب.
قنبری، هادی شتاب بوشهری، ناهید، شفیع نیا، پروانه و مهر علی زاده، یدالله. (۱۳۹۷). آسیبشناسی تربیتبدنی و ورزش مدارس با استفاده از مدل سهشاخگی. نشریه پژوهش در ورزش تربیتی، ۶(۱۵)، ۱۳۹-۱۶۰.
کمالیان، صفا علی و همکاران. (1399). تربیتبدنی و سلامت. راهنمای معلم برای دوره متوسطه اول، تهران: شرکت انتشارات کتابهای درسی ایران
محمدی مهر، غلامرضا. (1389). روش تحلیل محتوا. تهران: انتشارات گنجینه علوم انسانی- دانش نگار.
ملکی، حسن. (2019). مبانی برنامهریزی برنامه درسی آموزش متوسطه برای مطالعه و تدوین کتب علوم انسانی دانشگاهها. تهران: سمت.
همتی نژاد، مهر علی و رحمانی نیا، فرهاد. (1385). سنجش و اندازهگیری در تربیتبدنی. تهران، ایران: پیام نور.
References
Aarskog, E. (2020). "‘No assessment, no learning’exploring student participation in assessment in Norwegian physical education (PE)." Sport, Education and Society: 1-14.
Borghouts, L. B. et al. (2017). "Assessment quality and practices in secondary PE in the Netherlands." Physical Education and Sport Pedagogy 22(5): 473-489.
Carroll, B. (2003). Assessment in Physical Education: a teacher's guide to the issues, Routledge. London: the Falmer press
Chan, K. et al. (2011). "Understanding the pedagogic discourse of assessment in physical education." Asia-Pacific Journal of Health, Sport and Physical Education 2(1): 3-18.
Flockton, L. (2012). "The development of the student assessment system in New Zealand."
Green, N. R., Roberts, W. M., Sheehan, D., & Keegan, R. J. (2018). Charting physical literacy journeys within physical education settings. Journal of Teaching in Physical Education, 37(3), 272-279
Hardman, K. and J. Marshall (2005). "Update on the state and status of physical education world-wide." 2nd World Summit on Physical Education, Macolin (Suisse), 2 et 3 décembre 2005.
Hurley, K. S. (2018). "Assessment Competence through In Situ Practice for Preservice Educators." Journal of Physical Education, Recreation & Dance 89(3): 24-28.
Kizlik, B. (2012). "Measurement, assessment, and evaluation in education." Retrieved October 10: 2015.
López-Pastor, V. M. et al. (2013). "Alternative assessment in physical education: a review of international literature." Sport, Education and Society 18(1): 57-76.
Lund, J. and D. Tannehill (2014). Standards-based physical education curriculum development, Jones & Bartlett Publishers.
Metzler, M. and G. Colquitt (2021). Instructional models for physical education, Routledge.Translated by Rezvani.R. Tehran: Samat Publications. (Persian)
Neuendorf, K. A. (2017). The content analysis guidebook, sage. Thousand Oaks: Sage Publications.
Penney, D. et al. (2012). "Developing a digital assessment in senior secondary physical education." Physical Education and Sport Pedagogy 17(4): 383-410.
Scott, W. (2012). "Theory of financial accounting." Translated by Ali Parsaeean,Tehran, Terme
Sofo, S. et al. (2013). "Assessment Practices among Secondary Physical Education Teachers in Ghana." International Online Journal of Educational Sciences 5(2).
Tinning, R. (2020). "Troubled thoughts on critical pedagogy for PETE." Sport, Education and Society 25(9): 978-989.
Tolgfors, B. (2018). Different versions of assessment for learning in the subject of physical education. Physical Education and Sport Pedagogy, 23(3), 311-327.
van der Mars, H. et al. (2018). Systematic observation of formal assessment of students by teachers (SOFAST). Physical Educator 75(3): 341-373.
Yan, Z. and G. T. Brown (2021). Assessment for learning in the Hong Kong assessment reform: A case of policy borrowing. Studies in Educational Evaluation 68: 100985
استناد به این مقاله: ارشاد، طیبه، صفانیا، علی محمد، فراهانی، ابوالفضل و نیک بخش، رضا. (1401). میزان توجه سند برنامه درسی ملی جمهوری اسلامی ایران به ارزشیابی دانش آموزان در درس تربیتبدنی. فصلنامه اندازهگیری تربیتی، 13(50)، 33-56. doi: 10.22054/jem.2023.64560.3321
Educational Measurement is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License. | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 890 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 556 |
||