اسکندری، حسین.، کیانی، ژاله. (۱۳۸۶). تأثیر داستان برافزایش مهارت فلسفه ورزی و پرسشگری دانشآموزان. فصلنامه مطالعات برنامه درسی، ۲ (۷)، ۱- ۳۶.
ثقهالاسلامی، فاطمه. (1398). جایگاه قصه و قصهگویی در برنامه درسی. همایش ملی تغییر در برنامه درسی دورههای آموزشوپرورش.
جلوهگر، افسانه.، کارشکی، حسین.، اصغری نکاح، محسن. (1392). تأثیر آموزش خودتنظیمی بر حل مسئله کودکان پیشدبستانی. فصلنامه پژوهشهای نوین روانشناختی 8(29), 113-133.
ذکریایی، منیژه.، سیف نراقی، مریم.، شریعتمداری، علی.، نادری، عزت اله. (۱۳۸۷). بررسی تأثیر اجرای برنامه درسی با بهرهگیری از قصهگویی و نمایش خلاق بر خلاقیت و یادگیری دانشآموزان دختر پایه چهارم منطقه ۵ شهر تهران، پژوهشنامه تربیتی، ۱۶.
رجب پور فرخانی، سمیه.، جهانشاهی، فاطمه. (۱۳۹۰). اثربخشی قصه درمانی در کاهش اختلال رفتاری دانشآموزان پسر مقطع ابتدایی. فصلنامه تفکر و کودک، ۴، ۱۹- ۳۵.
سید عزیز اله طهرانی، مهرناز. (۱۳۹۰). اثربخشی قصهگویی بر آموزش مهارتهای اجتماعی در دانشآموزان، پایاننامه کارشناسی ارشد، دانشگاه علامه طباطبائی
سیلور، گالن.، الکساند.، ویلیام.، ام، لوئیس.، آرتور، جی. (1397). برنامه درسی برای تدریس و یادگیری بهتر، مترجم غلامرضا خویی نژاد، انتشارات آستان قدس رضوی.
شعاری نژاد، علیاکبر. (1395). ادبیات کودک. تهران: انتشارات اطلاعات
طهماسیان، کاریند. (۱۳۸۵). کاربرد قصه در آموزش مهارتهای اجتماعی به کودکان. اولین کنگره سراسری هنر درمانی در ایران، تهران: دانشگاه شهید بهشتی
فضلی خانی، منوچهر. (1398). راهنمای عملی روشهای مشارکتی و فعال در تدریس. تهران: انتشارات آزمون نوین.
کریمی، عبدالعظیم. (1397). نیمه پنهان آموزشوپرورش رسمی. تهران: نشر عابد.
نصیرزاده، راضیه.، روشن، رسول. (۱۳۸۹). تأثیر قصهگویی در کاهش پرخاشگری پسران شش تا هشتساله. فصلنامه روانپزشکی و روانشناسی بالینی ایران، ۱۶ (۲)، ۱۱۸ - ۱۲۶.
نوربخش، آزاده. (1391) بررسی میزان سواد برنامهریزی درسی دبیران زن دبیرستانهای دولتی دخترانه شهر تهران بر اساس الگوی اکر، پایاننامه کارشناسی ارشد، رشته برنامهریزی درسی، دانشگاه پیام نور استان تهران
همتی، اسماعیل. (1398). کودک قصه و نمایش؛ رشد ذهن کودک و تجربههای که در آفرینش قصه و نمایش. اراک: انتشارات علمی