آوتویت، ویلیام و تام باتامور. (1392). فرهنگ علوم اجتماعی قرن بیستم. ترجمۀ حسن چاوشیان. تهران: نشر نی.
اشتراوس، آنسلم و جولیت کوربین. (1392). مبانی پژوهش کیفی، ترجمه؛ ابراهیم افشار، تهران، نشر نی.
اشتراوس، آنسلم و جولیت کوربین. (1393). اصول روش تحقیق کیفی: نظریهی مبنایی رویهها و شیوۀها. ترجمۀ بیوک محمدی. تهران: انتشارات پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی.
اسکات، دابلیو. ریچارد و جرالد اف. دیویس. (1394). سازمانها و سازماندهی. ترجمۀ سیدرضا سیدجوادین و بهروز پورولی و الهام جمالیپویا. تهران: انتشارات مروارید.
الیوت، آنتونی و برایان ترنر. (1393). برداشتهایی در نظریهی اجتماعی معاصر. ترجمۀ فرهنگ ارشاد. تهران: انتشارات جامعهشناسان.
ایزدی، صمد و رجبعلی محمدزاده ادملایی. (1386). «بررسی رابطۀی سبکهای یادگیری، ویژگیهای شخصیتی و عملکرد تحصیلی دانشآموزان». دوماهنامه علمی-پژوهشی دانشور رفتار دانشگاه شاهد، 14(27)، 28-15. https://tlr.shahed.ac.ir/article_2182.html
پورجمشیدی، مریم. (1395). توانایی پیشبینی ترجیحات تعامل براساس سبکهای یادگیری دانشجویان دورههای آموزش مبتنی بر وب. فصلنامه روانشناسی تربیتی، 12(39)، 197-175.
https://doi.org/10.22054/jep.2016.4123
توسلی، غلامعباس. (1387). جامعهشناسی و آموزش و پرورش. تهران: نشر علم.
حاجیتبارفیروزجایی، محسن. (1399). مدیریت کلاس درس به عنوان مؤلفه ای از مدیریت مدرسه: پیش بینی عملکرد و سرزندگی تحصیلی دانش آموزان، فصلنامه مدیریت مدرسه، 8(4)، 49-28. https://doi.org/https://doi.org/10.34785/J010.2021.123
رنجگر، بایرامعلی، میرهاشمی، مالک و پاشاشریفی، حسن (1400). فراتحلیل تأثیر عوامل فردی، آموزشگاهی و خانوادگی در عملکرد و افت تحصیلی دانشآموزان دبیرستانی، پژوهش در نظامهای آموزشی، 15(54)، 32-19.
https://dorl.net/dor/20.1001.1.23831324.1400.15.54.2.8
سنت، ریچارد. (1391). اقتدار، ترجمه؛ باقر پرهام، تهران: پردیس دانش.
شارعپور، محمود. (1393). جامعهشناسی آموزش و پرورش. تهران: سمت.
شاهورانی، احمد، تلخ آبی علیشاه، غلامرضا و تلخ آبی علیشاه، علیرضا. (1388). «بررسی رابطۀی ویژگیهای ارتباطات اثربخش معلم- دانشآموز با یادگیری ریاضی». فصلنامه رهبری و مدیریت آموزشی، 3(3)، 67-51.
https://sanad.iau.ir/journal/edu/Article/538927?jid=538927
غلامی، رحیم و بهرام محسنپور. (1379). «بررسی سبکهای مدیریت کلاس از دیدگاه معلمان و رابطۀ آن با پیشرفت تحصیلی دانشآموزان پایه پنجم ابتدائی». پایاننامه چاپ نشده کارشناسی ارشد دانشگاه تربیت معلم تهران.
قرائی مقدم، امان الله. (1373). جامعهشناسی آموزش و پرورش. تهران: کتابخانه فروردین.
قنبری، سیروس، معجونی، حسین و تعجبی، محمود. (1401). بررسی رابطه رهبری استثماری با عملکرد نوآورانه به واسطه نقش میانجی پنهانسازی دانش. نشریه جامعهشناسی کاربردی، 33(4)، 123-144.
https://doi.org/10.22108/jas.2022.133935.2297
کاشانی، فهیمه. صدوقی، مجید. کیانی، مسعود (1400). رابطه حمایت معلم ادراک شده و عملکرد تحصیلی درس ریاضی: نقش میانجیگر انگیزه درونی، اضطراب و خودکارآمدی ریاضی. فصلنامه اندیشههای نوین تربیتی، 17(3)، پیاپی 61، 169-147.
https://doi.org/10.22051/jontoe.2021.30531.2982
کریمی، بهروز و اسکندر فتحیآذر. (1385). تأثیر برخورد مناسب معلم بر سبکهای مقابلهای بدرفتاری و ضد اقتدار دانشآموزان مقطع ابتدایی. دانشور رفتار، 13(18)، 21-32.
https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/844545
کلمن، جیمز. (1390). بنیادهای نظریهی اجتماعی. ترجمۀ منوچهر صبوری. تهران: نشر نی.
کوزر، لوئیس و برنارد روزنبرگ. (1387). نظریههای بنیادی جامعهشناختی. ترجمۀ فرهنگ ارشاد. تهران: نشر نی.
محسنی تبریزی، علیرضا. (1395). روش تحقیق کیفی در مکاتب تفسیری. تهران: نشر اطلاعات.
محمدپور، احمد. (1389). روش در روش. تهران: انتشارات جامعهشناسان.
محمدپور، احمد. (1392). روش تحقیق کیفی ضد روش1: منطق و طرح در روششناسی کیفی. تهران: انتشارات جامعهشناسان.
محمدی، بیوک. (1390). درآمدی بر روش تحقیق کیفی. تهران: انتشارات پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی.
مصرآبادی، جواد، رحیم بدری و شهرام واحدی. (1389). «بررسی میزان بیانضباطیهای دانشآموزان در شرایط اعمال منابع مختلف اقتدار معلم». فصلنامه علمی- پژوهشی روانشناسی دانشگاه تبریز، 5(19)، 157-135. https://journals.tabrizu.ac.ir/article_4198.html
مورهد و گریفین. (1394). رفتار سازمانی. ترجمۀ سیدمهدی الوانی و غلامرضا معمارزاده. تهران: انتشارات مروارید.
ملکی، حسن؛ سلمانی، بابک؛ عباسپور، عباس؛ حکیمزاده، رضوان و امیرتیموری، محمدحسن. (1395). رهبری معلم در اجرای برنامه درسی؛ چالش ها و فرصت ها. پژوهش های کیفی در برنامه درسی1(3)، 81-51. doi: 10.22054/qric.2016.7069
وینچ، کریستوفر. (1386). استقلال، آموزش و تفکر انتقادی. ترجمۀ افشار امیری. تهران: پژوهشکده مطالعات فرهنگی و اجتماعی.