| تعداد نشریات | 62 |
| تعداد شمارهها | 2,323 |
| تعداد مقالات | 19,157 |
| تعداد مشاهده مقاله | 61,575,550 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 31,228,847 |
تاریخمندی وحی؛ رویکردها و افق های پیشرو | ||
| حکمت و فلسفه | ||
| مقاله 5، دوره 21، شماره 84، دی 1404، صفحه 121-154 اصل مقاله (1.25 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/wph.2026.87093.2316 | ||
| نویسنده | ||
| قدرت الله قربانی* | ||
| استاد فلسفه دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| در باب تاریخمندی وحی عمدتاً دو دیدگاه غالب وجود دارد. دیدگاه اول بر خصلت فراتاریخی همة آیات وحی تأکید دارد و هیچگونه محدودیت یا مرز زمانی و مکانی را برای آنها نمیپذیرد. دیدگاه دوم بر تاریخمندی همه یا اکثر آیات وحی و حتی بر خود دین هم تأکید دارد. پیشفرض دیدگاه اول، منشأ الهی آیات قرآن، جاودانگی و جامعیت دین اسلام و علم مطلق الهی بر مصالح مخلوقات است که لازمة آن خصلت فراتاریخی بودن آیات وحی است. دیدگاه دوم در اشکال مختلف خود بر تاریخمندی پدیدة دین، یا متون دینی یا خوانش دینداران و در شکل حداقلی آن بر برخی آیات فقهی و علمی اشاره دارد. پیشفرض دیدگاه دوم ضرورت تکون پیام وحی در ظرف شرایط زمانی، مکانی و فرهنگی مردم عصر نزول است. برخی مشکلات هر دو دیدگاه منجر به تلاش این تحقیق برای ارائة رویکردی تلفیقی-موضوعی با استفاده از مزایای آن دو و دوری از خطای آنهاست. در این رویکرد ابتدا تأکید میشود که بایستی پیام وحی در درجة اول مطابق ظرفیت فهم مخاطبان اولیه آن نازل گردد، اگرچه مانعی برای وجود سطوح عمیقتر آن نیست. دوم اینکه بایستی آیات وحی مبتنی بر محتوای آنها به انواعی چون آیات اعتقادی، اخلاقی، قصص و روایی، احکام و مناسک، علمی، اجتماعی-سیاسی-اقتصادی، زنان، سنتهای الهی و نظایر آن تفکیک گردد تا محتوای زبان وحی در هریک بهطور جداگانه بررسی گردد. سوم اینکه بایستی قصد بالذات الهی از ارسال پیام وحی را از قصد بالعرض او تفکیک کرد. این تفکیک کمک میکند آیات قرآن را به آیات بالذات و بالعرض تقسیم نمود، درحالیکه تنها نوع اول، مقصود باالذات الهی است که بایستی فراتاریخی باشند، اما تاریخمندی نوع دوم آسیبی برای اصالت پیام وحی نیست. چهارم اینکه بایستی از مجموع آیات وحی، آنچه را که حاوی پیام دین است، از آنچه ذاتاً امر دینی نیست، تفکیک نمود. این تفکیک موجب توجه به خصلت فراتاریخی و ذاتی آیات «دینی» و تفاوت آنها از خصلت تاریخمند و غیرذاتی آیات «غیردینی» میگردد؛ اگرچه آیات نوع دوم نیز برای تقویت ایمان دینی مؤمنان مفید و مؤثر هستند. نهایتاً اینکه بایستی شئون «دینی» پیامبر (ص) از شئون «غیردینی» و دنیوی او تفکیک گردد که این امر در فهم نحوة عمل او به آیات وحی و سخنانش اهمیت بهسزایی دارد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آیات وحی؛ تاریخمندی؛ فراتاریخی بودن؛ تنوع آیات وحی؛ قصدبالذات؛ قصدبالعرض | ||
| مراجع | ||
|
قرآن کریم.
ابوزید، نصر حامد (1380)، معنای متن، ترجمه مرتضی کریمینیا، تهران، طرحنو.
ابوزید، نصر حامد (1383)، نقد گفتمان دینی، ترجمه حسن یوسفی اشکوری و محمد جواهرکلام، تهران، انتشارات یادآوران.
حکیمی، محمدرضا (1413 ق)، الحیاه، تهران، دفتر نشر فرهنگ اسلامی.
سروش، عبدالکریم (1387)، بسط تجربه نبوی، تهران، موسسه فرهنگی میزان.
طباطبایی، سید محمدحسین (1417 ق)، المیزان فی تفسیر القرآن، قم، جامعه مدرسین.
عرب صالحی، محمد (1387)، تاریخینگری و دین، تهران، پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی.
کلینی، محمدبن یعقوب (1362)، کافی، تهران، دارالکتب الاسلامی.
مجلسی، محمد تقی (1404 ق)، بحار الانوار، بیروت، موسسه الوفاء.
معرفت، محمدهادی (1424)، التمهید فی علوم القرآن، قم، موسسه التمهید.
واعظی، احمد (1385)، درآمدی بر هرمنوتیک، تهران، انتشارات پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی.
References
www.Drsoroush.com
References [In Persian]
The Holy Qur’an.
Abu Zayd, Nasr Hamid. (2002). The Meaning of the Text. Trans. Morteza Karimi-Nia. Tehran: Tarh-e No. [In Persian]
Abu Zayd, Nasr Hamed. (2005). Critique of Religious Discourse. Trans. Hasan Yousefi Eshkevari and Mohammad Javaherkalam. Tehran: Yadavaran Publications. [In Persian]
Arab Salehi, Mohammad. (2009). Historicism and Religion. Tehran: Institute for Research in Culture and Islamic Thought. [In Persian]
Hakimi, Mohammad Reza. (1993). Al-Ḥayāh. Tehran: Daftar-e Nashr-e Farhang-e Eslami. [In Persian]
Kulaynī, Muḥammad ibn Yaʿqūb. (1984). Al-Kāfī. Tehran: Dār al-Kutub al-Islāmiyyah. [In Persian]
Majlesī, Muḥammad Taqī. (1984). Biḥār al-Anwār. Beirut: Muʾassasat al-Wafāʾ. [In Persian]
Maʿrifat, Muḥammad Hādī. (2004). Al-Tamhīd fī ʿUlūm al-Qurʾān. Qom: Muʾassasat al-Tamhīd. [In Persian]
Soroush, Abdolkarim. (2009). The Expansion of Prophetic Experience. Tehran: Mizan Cultural Institute. [In Persian]
Ṭabāṭabāʾī, Sayyid Muḥammad Ḥusayn. (1996/1997). Al-Mīzān fī Tafsīr al-Qurʾān. Qom: Jāmiʿat al-Mudarrisīn. [In Persian]
Vaezi, Ahmad. (2007). An Introduction to Hermeneutics. Tehran: Publications of the Institute for Research in Culture and Islamic Thought. [In Persian] | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 157 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 27 |
||