بازسازی نظریه امامت شیعه بر اساس فلسفه فرآیند آلفرد نورث وایتهد

جوادی آملی، عبدالله. (1388). تفسیر تسنیم. ج 10. قم: مرکز نشر اسراء.

سید محمدحسین طباطبایی. (1392). تفسیر المیزان. ج 2. قم: دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم.

سید مرتضی. (1399). الشافی فی الإمامة. نجف: چاپ قدیم.

شیخ مفید. (1412). الاعتقادات. نجف: چاپ قدیم.

طباطبایی، محمدحسین. (1376). اسلام شیعی: خاستگاه‌ها، ایمان و عمل‌ها. تهران: انتشارات صدرا.

عبداللهی، محمد اسماعیل. (1400). قرآن کریم و چگونگی ارتباط جهان کثرت با جهان وحدت در نظام هستی‌شناسی عرفانی. نشریه حکمت معاصر، 33 (پاییز و زمستان)، 235-258.

عبداللهی، محمد اسماعیل. (1403). فراتحلیل سرشت انسان از رهگذر مقایسه تطبیقی انگاره‌های حکمی در اندیشه علامه طباطبایی و آگوستین. پژوهشنامه کلام تطبیقی شیعه، 8 (بهار و تابستان)، 325-360.

گروه مؤلفان. (1397). معارف کلامی شیعه: کلیات امامت. تهران: پژوهشکده فرهنگ اسلامی.

مصباح یزدی، محمدتقی. (1384). آموزش عقاید. قم: مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی.

مطهری، مرتضی. (1368). امامت و رهبری. تهران: صدرا.

مطهری، مرتضی. (1390). مجموعه آثار. ج 10. تهران: انتشارات صدرا.

مفید، محمد بن محمد (شیخ مفید). (1413 ق). النکت الاعتقادیة. قم: جامعه مدرسین حوزه علمیه قم.

نصر، سید حسین. (1367). مقدمه‌ای بر اسلام شیعی: تاریخ و آموزه‌های تشیع دوازده‌امامی. تهران: نشر طهوری.