| تعداد نشریات | 63 |
| تعداد شمارهها | 2,273 |
| تعداد مقالات | 18,739 |
| تعداد مشاهده مقاله | 58,408,468 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 30,056,215 |
بررسی تطبیقی تجربه زیسته مراجعان از رواندرمانی حضوری، مجازی، و ترکیبی: مطالعهای پدیدارشناسانه. | ||
| مطالعات روانشناسی بالینی | ||
| دوره 16، شماره 60، مهر 1404 | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/jcps.2026.91162.3319 | ||
| نویسندگان | ||
| موسی چوپانی* 1؛ ابراهیم نعیمی2؛ اکبر ابراهیمی اورنگ1؛ حسین واحدی3 | ||
| 1استادیار گروه روانشناسی و مشاوره، دانشگاه فرهنگیان تهران، تهران، ایران. | ||
| 2دانشیار گروه مشاوره، دانشگاه علامه طباطبایی تهران، تهران، ایران. | ||
| 3دانشیار گروه روانشناسی و مشاوره، دانشگاه فرهنگیان تهران، تهران، ایران. | ||
| چکیده | ||
| هدف: با گسترش فناوریهای ارتباطی، ارائه خدمات رواندرمانی در بسترهای حضوری، مجازی و ترکیبی افزایش یافته و هر یک میتواند تجربه متفاوتی برای مراجعان ایجاد کند. هدف پژوهش حاضر بررسی تطبیقی تجربه زیسته مراجعان از رواندرمانی در این سه بستر با رویکرد پدیدارشناسی توصیفی بود. روش پژوهش: پژوهش حاضر با روش پدیدارشناسی توصیفی و در سال ۱۴۰۴ در شهر تبریز انجام شد. نمونه پژوهش شامل ۳۵ نفر از مراجعان رواندرمانی بود که به روش نمونهگیری هدفمند انتخاب و در سه گروه حضوری (۱۱ نفر)، مجازی (۹ نفر) و ترکیبی (۱۵ نفر) قرار گرفتند. مشارکتکنندگان پیش از ورود به پژوهش، خدمات رواندرمانی را در یکی از این سه بستر از متخصصان حوزه مشاوره و روانشناسی با حداقل مدرک دکتری دریافت کرده بودند. دادهها از طریق مصاحبههای نیمهساختاریافته گردآوری و با استفاده از روش تحلیل کلایزی (1978) تحلیل شدند. یافتهها: تحلیل دادهها به استخراج شش مضمون: کیفیت رابطه درمانی، تجربه هیجانی مراجع، عوامل عملی و محیطی، ادراک اثربخشی فرآیند رواندرمانی، ادراک نقش مشاور و فرآیند درمان و ادراک مراجع از خود و تغییرات شخصی انجامید. روان درمانی حضوری با شکلگیری رابطهای عمیقتر و احساس حضور و همدلی بیشتر همراه بود. روان درمانی مجازی سهولت دسترسی و احساس آزادی بیشتر در بیان را فراهم میکرد، اما با محدودیتهای فنی و کاهش نشانههای غیرکلامی مواجه بود. رواندرمانی ترکیبی تجربهای انعطافپذیرتر و متوازنتر ایجاد کرد و به تداوم و پایداری فرآیند روان درمانی کمک نمود. نتیجهگیری: یافتهها نشان میدهد که هر بستر روان درمانی دارای ظرفیتها و محدودیتهای خاص خود است، اما رواندرمانی ترکیبی میتواند بهعنوان رویکردی کارآمد در پاسخ به نیازهای متنوع مراجعان و ارتقای اثربخشی خدمات درمانی مورد توجه قرار گیرد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| روان درمانی؛ حضوری؛ مجازی؛ ترکیبی؛ پدیدارشناسی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 19 |
||