| تعداد نشریات | 63 |
| تعداد شمارهها | 2,277 |
| تعداد مقالات | 18,786 |
| تعداد مشاهده مقاله | 58,939,852 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 30,204,818 |
ابزار مهار؛ جواز یا ممنوعیت؟ ارزیابی قوانین و مقررات ایران از نگاه موازین حقوق بشری | ||
| پژوهش حقوق عمومی | ||
| مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 20 اردیبهشت 1405 | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/qjpl.2026.82509.3050 | ||
| نویسنده | ||
| سامان شفیعی* | ||
| استادیار ، گروه حقوق، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه هرمزگان، بندرعباس، ایران. | ||
| چکیده | ||
| بهکارگیری ابزار مهار برای جلوگیری از فرار زندانیان و یا کنترل برخی زندانیان خطرناک مسائلی پیرامون حفظ کرامت انسانی افراد مطرح کرده است. قواعد حداقل استاندارد نلسون ماندلا و دیگر اسناد حقوق بشری با ارائه معیار کلی ممنوعیت ابزارهای مهار که ذاتاً تحقیرآمیز یا دردآور هستند، ملاحظههایی در خصوص شیوه بهکارگیری و نوع ابزارها بهویژه برای گروههای آسیبپذیر مقرر نمودهاند. این تحقیق در تلاش است با استفاده از منابع کتابخانهای و اسنادی، شرایطی که ممکن است بهکارگیری ابزار مهار منجر به رفتارهای غیرانسانی و حتی شکنجه شود، تحلیل نماید و به این پرسشها پاسخ دهد که آستانه ورود به قلمرو ممنوع در بهکارگیری ابزار مهار تا کجاست و قوانین و مقررات ایران تا چه حد با موازین حقوق بشری سازگاری دارد. یافتههای پژوهش نشان میدهد نظام کیفری ایران ملاحظههای قابل اعتنایی برای رعایت حقوق انسانی زندانیان در نظر گرفته است. با این حال ضرورت دارد برخی ملاحظهها مانند ممنوعیت ابزار مهار برای زنان زندانی در هنگام زایمان و پس از آن و برای بیماران در هنگام عمل جراحی، ممنوعیت استفاده از دستبند در داخل مؤسسه کیفری برای مددجویان زیر 18 سال و تصریح به ممنوعیت ابزارهایی که ذاتاً تحقیرآمیز و دردآور هستند، در بازنگریهای آینده در دستور کار قرار گیرد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ابزار مهار؛ رفتارهای ظالمانه؛ غیرانسانی یا تحقیرآمیز؛ شکنجه؛ قواعد حداقل استاندارد رفتار با زندانیان | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 6 |
||