| تعداد نشریات | 62 |
| تعداد شمارهها | 2,323 |
| تعداد مقالات | 19,157 |
| تعداد مشاهده مقاله | 61,581,639 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 31,230,628 |
گذر از تصلب بوروکراتیک به حکمرانی انعطافپذیر: ارائه مدل سطحبندیشده پیشرانهای منابع انسانی در بخش دولتی | ||
| مطالعات مدیریت خدمات عمومی | ||
| مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 03 مرداد 1405 اصل مقاله (1.05 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/spsa.2026.92196.1148 | ||
| نویسندگان | ||
| نیشتمان دباغی* 1؛ محمد عطایی2؛ غلامرضا معمارزاده طهران3 | ||
| 1دانشجوی دکتری مدیریت دولتی ، دانشگاه آزاد اسلامی قزوین، ایران. | ||
| 2دانشیار گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد قزوین، قزوین، ایران | ||
| 3دانشیار گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| تصلب بوروکراتیک و ناکارآمدی مدلهای سنتی، سازمانهای دولتی را در مواجهه با تکانههای محیطی دچار انفعال کرده است؛ با این وجود، نگاه تقلیلگرایانه مطالعات پیشین، مانع از درک شبکه روابط علی در مدیریت منابع انسانی شده است. برای پاسخ به این خلأ، پژوهش حاضر مبتنی بر نظریه سیستمهای انطباقی پیچیده و با هدف کشف ساختار و سطحبندی پیشرانهای منابع انسانی سازگارشونده و پویا در بخش دولتی ایران انجام شد. این مطالعه با روش مدلسازی ساختاری تفسیری انجام پذیرفت. ورودیهای مدل شامل 10 مضمون کلیدی مستخرج از فاز کیفی پیشین بود. دادهها از طریق پرسشنامه مقایسات زوجی و اخذ آرای پنلی متشکل از 16 نفر از خبرگان و سیاستگذاران دولتی گردآوری و پس از تشکیل ماتریسهای تعاملات ساختاری و بررسی فزایندگی، تحلیل شدند. بر اساس یافتهها، پیشرانها در ساختاری چهارسطحی سازماندهی شدند: لایه نخست (سطح خرد: زیرساخت فناورانه، توانمندسازی و کنش سیال) بهعنوان موتور محرک سیستم عمل میکند. لایه دوم (سطح میانی: حسگری، تابآوری و یادگیری دولتی) کاتالیزوری برای ترجمه قابلیتهای خرد به دستاوردهای کلان است. لایه سوم (سطح کلان: حکمرانی انعطافپذیر و عدالت زمینهای) بستر نهادی را فراهم میسازد. لایه چهارم (سطح فراکلان: معناسازی دولتی و همآفرینی) خروجی نهایی سیستم را متجلی میسازد. تحقق منابع انسانی سازگارشونده در بخش دولتی صرفاً پروژهای فناورانه نیست، بلکه تغییر پارادایمی در گرو همافزایی فناوری، عاملیت انسانی و نهادهای تنظیمگر است. این مدل مبنایی کاربردی برای سیاستگذاریهای اجرایی نظیر استقرار پلتفرمهای ابری منابع انسانی، ایجاد واحدهای هوشمندی سیاستی و راهاندازی آزمایشگاههای خطمشی ارائه میدهد. | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 8 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 10 |
||