اثربخشی آموزش مثبت نگری در افزایش امید با تأکید بر قرآن و آموزه‌های اسلامی

قرآن کریم

اسدالهی، حسین. (1386). بررسی تأثیر درمان‌‌های شناختی، با تکیه بر درمان عقلانی- عاطفی الیس و خوش­بینی سلیگمن، بر کاهش ناامیدی و افسردگی دانش­آموزان دبیرستان‌‌های دخترانه تهران. نشریه علمی پژوهشی دانشگاه شاهد، 3 : 97-89.

اعتمادی، عذرا. (1387). ایمان و معنویت در مشاوره و روان­درمانی. نشریه تازه­های روان‌درمانی، 35:136-134    

           بهاری، فرشاد. (1390). مبانی امید وامید درمانی(راهنمای امید آفرینی). تهران: نشر دانژه.

 تمیمی­آمدی، عبدالواحد.(540 ق). غررالحکم و دررالکلم. ترجمه: سید هاشم رسولی­محلاتی.(1308). چاپ­ اول، تهران : نشر دفتر فرهنگ.

خدایاری­فرد، محمد وغباری بناب، باقر.(1391). ساخت و بررسی ویژگیهای روان­سنجی مقیاس مثبت نگری، دانشکده روان­شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران.

خدایاری­فرد، محمد، سهرابی، فرامرز، شکوهی یکتا، محسن، غباری بناب، باقر، به پژوه، احمد، فقیهی، علی نقی، اکبری زردخانه، سعید و عابدینی، یاسمین. (1386). روان درمانگری و توان­بخشی زندانیان و بررسی اثربخشی آن در زندان رجایی شهر. مجله روان­شناسی و علوم تربیتی دانشگاه تهران، سال دوازدهم: 23-45.

سلیگمن، مارتین.(1998). خوش­بینی آموخته شده. ترجمه قربانعلی خدایی، (1386). تهران: نشرچنار.

سیدرضی، محمد.(406). نهج­البلاغه. ترجمه سیدجعفر شهیدی، (1368). چاپ هشتم، تهران: علمی فرهنگی.

طیب، عبدالحسین.(1374). اطیب البیان فی تفسیر القرآن، چاپ دوم. تهران: انتشارات اسلام.

علاءالدینى، زهره. (1382). بررسى امید درمانى گروهى بر میزان افسردگی دانشجویان دختر دانشگاه اصفهان. پایان نامه کارشناسی ارشد روان­شناسی، دانشگاه اصفهان: 6-9.

علیپور، احمد، و اعراب شیبانی، خدیجه. (1390). رابطه امیدواری و شادکامی با رضایت شغلی معلمان. فصلنامه پژوهشهای نوین روان­شناختی، 22: 58-56.

عبادی، ندا، سودانی، منصور، فقیهی، علینقی و حسین پور، محمد.(1379). بررسی اثربخشی آموزش مثبت­نگری با تاکید برآیات قرآن بر افزایش امید به زندگی زنان مطلقه شهر اهواز. یافته­های نو در ­روان­شناسی، 84-72.

قرائتی، محسن.(1383). تفسیر نور. چاپ دوم، تهران: انتشارات مرکز فرهنگی درسهایی از قرآن.

کار، آلان.(1957). روان­شناسی­مثبت: علمشادمانیونیرومندی­هایانسان، ترجمه حسن پاشاشریفی و جعفر نجفی­زند،(1385). چاپ سوم، تهران: انتشارات سخن.

کاویانی، محمد، و پناهی، علی احمد. (1393). مفاهیم روان­شناختی در قرآن. چاپ اول، قم: پژوهشگاه حوزه و دانشگاه.

کرمی نوری، رضا. (1377). روان­شناسی تربیتی. تهران: چاپ و نشر کتاب‌های درسی ایران.

کلینی، محمدیعقوب. (329 ق).  اصول کافی. ترجمه سیدجواد مصطفوی،(1377). چاپ دوم، تهران: انتشارات گلگشت.

کویلیام، سوزان. (2003). مثبت اندیشی و مثبت گرایی. ترجمه فریده براتی سده و افسانه صادقی، (1386). تهران: انتشارات رشد

گُلمن، دانیل. (1995). هوش هیجانی. ترجمه نسرین پارسا، (1380). چاپ اول، تهران: انتشارات رشد.

لیمن، آوریل. و مک­ماهن، گلادیانا. (1952). روان­شناسی مثبت. ترجمه فریبا مقدم، (1393). چاپ دوم، تهران: انتشارات آوند دانش.

مکارم شیرازی، ناصر.(1388). قرآن حکیم و شرح آیات منتخب. محقق، محمد فقیهی رضایی، چاپ اول، قم : انتشارات اسوه.

مگیار، جینیا. و مویی، ال.(2009). فنون روان­شناسی مثبت­گرا. ترجمه فریده براتی‌سده، (1391). چاپ ­اول، تهران: انتشارات رشد.

مجلسی، محمدباقر. (1404ق). بحارُ الانوارِ الجامعه­ی ­لِدُّرَرِ اخبارِ ائمه­ی الاطهار(ع). المکتبه الاسلامیه، ترجمه محمدی، جلد3، قم :  نشرافق.

محققیان، زهرا و پرچم، اعظم. (1390). بررسی تطبیقی راه­کارهای ایجاد و افزایش امید از دیدگاه روان­شناسی مثبت­نگر و قرآن کریم.  نشریه معرفت، شماره164، صفحات 113-99.

موحد، احمد. (1382). بررسی رابطه­ی علی بین نگرش‌‌های مذهبی، خوش­بینی، سلامت روانی و سلامت جسمانی دانشجویان دانشگاه شهید چمران اهواز. پایان نامه کارشناسی ارشد دانشگاه شهید چمران اهواز.

منصوری، خلیل. (1391). آثار و کارکرد امید در زندگی انسان. سایت مرکز فرهنگ و معارف قرآن، پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، قم: تاریخ به روز رسانی 27/11/1393. http://www.maarefquran.com

نامداری،کورش. مولوی، حسین. ملک­پور، مختار وکلانتری، مهرداد. (1390). تاثیر آموزش ارتقاء امید بر توانمندی­های رفتاری مراجعین مبتلا به افسرده خوئی. مجلهدانشگاهعلومپزشکیشهرکرد، دوره13، 2: 60-52.

نصیرى، حبیب‌اله و جوکار، بهرام. (1387). معناداری زندگی، امید، رضایت از زندگی و سلامت روان در زنان. پژوهشزنان، 6: 176-175.

نوری، نجیب‌الله و سقای بی­ریا، ناصر.(1388). بررسی رابطه بین خوش بینی سرشتی و خوش بینی از دیدگاه اسلام با رضایت مندی از زندگی. روان­شناسی و دین، 7:  67-29.

وست، ویلیام.(1991). روان درمانی و معنویت. ترجمه شهریار شهیدی وسلطانعلی شیرافکن، (1387). ویرایش اول، چاپ دوم، تهران: انتشارات رشد.

Alberto, J. & Joyner, B. ( 2008). Hope, optimism, and self-care among Better Breathers Support Group members with chronic obstructive pulmonary disease. Applied Nursing Research, V.21, I.4, p.212-217.

Bryan T, Bryan, j. (1991). Positive mood and math  performance. j Learn Disabil.

Cathrine, C. L. et al. (2001). Supportive expressive group therapy and distress in patient with metastatic breast cancer. Journal of Medical psychology, vol. 122, No.1, pp.52-57.

Forster, J. R. (1991). Facilitating positive changes. International Journal of personal construct psychology, vol. (pp. 281-292).

Ho, M. Y; Cheung, F. M & Cheung, S. F. (2000). The role of meaning in life and optimism in promoting well-being. The Chinese University of Hong Kong: Shatin, University of Macau, China.

Lawson, D. (1994). ldentifying pretreatment change. Journal of Counseling & Development, 72; 244-248

Lee, V. Cohen, S. R. Edgar, L. Andrea M. L. & Gagnon A. J. (2006). Meaning-making intervention during breast or colorectal cancer treatment improves self-esteem, optimism, and self-efficacy.Social Science & Medicine, Vol. 62, Is. 12, Pages 3133-3145.

Mikulincer, M. (1997). adult attachment style and information processing: individual differences in curios ity and cognitive closure. Journal of personality and social psychology, 72:1217-1230.

Peterson, C. (Values in Action VIA) classification of strength shttp://www. positive psychology.org /taxonomy.htm.

Seligman M.E.P. (1990). Learned optimism. NewYork: Simon & Schuster. p: 117-35.

Snyder, CR. ( 2002). Hope theory: rainbows in the mind. Psychological Inquiry; 13(4): 249-75.

Snyder, C. R; sympson, Sc; ybaco, fc; Borders, Tf; Babyak MA & Higgins RL. (1996). evelopment and validation of the state hope scale . Journal of personality and social psychology; 70:321-335.

Snyder CR, Harris C, Anderson JR, Holleran SA, Irving LM, Sigmon ST, et al. (1991). The will and the ways: development  and validation of an individual-differences measure of hope. Journal of personality and social psychology; 60(4): 570-85.

Snyder, C. R. & Lopez, S. J. (2007). Positive psychology: the scientific and practical explorations of human strengths. New York, Sage publication Inc.

Snyder, C.R & Peterson, C. (2000). Handbook of hope: theory, measures & applications. San Diego: Academic Press.

Snyder, C. R; Ilardi, S; Mechael, ST& cheavens J. (2000). Hope Iheory: updating a common process for psychological change. In: Snyder, C. R, Ingram RE, eds. Handbook of psychological change: psycholherapy processes and practices for Ihe 21 st century. new York: john wiley and sons,128-153.

Spiegel, D. Bloom, J. R. & Gotthehi, E. (1997). Family environment as of predictor of adjustment to metastatic breast carcinoma. Journal of psychology, 103, 102-105.

Khaledian, M. & hasanpour, S. (2012). A Survey on the Comparison of Mental Health and Life Expectancy in Employed and Unemployed People. International Journal of Applied Psychology. 2 (6): 137 – 141.

Taylor, S. Kemeny, M. Reed, G. Bower, J. & Gruenewald, T. (2000). Psychological resources, Positive illusions and health. American Psychologists, 55: 99-109.

Wong, S. & Lim, T. (2006). Hope versus optimism in Singaporean adolescent: Contribution to depression and life satisfaction. Psychological Studies Academic Group, National Institute of Education, Nan Yang Technological University, 1 Nan Yang Walk, Singapore 637616, Republic of Singapore.