نگاهی به خرافه پرستی در ایران و جهان و راهکار تربیتی مواجهه با آن.

قرآن کریم.

روح الامینی، محمود (1372). زمینه فرهنگ‌شناسی، تهران: نشر عطار.

محمدی سرداری، مهدیه (1382). بررسی مقایسه‌ای نگرش دختران ومادران ومادر بزرگ‌ها پایان‌نامه کارشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمان.

آرون، ریمون (1377). مراحلاساسیاندیشهدرجامعه‌شناسی، ترجمه باقر پرهام، تهران: انتشارات علمی و فرهنگی.

افشانی، سیدعلیرضا و احمدی، اصغر (1392). میزاننُوگراییوگرایشبهخرافاتدرشهریزد، پژوهشنامه جامعه‌شناسیخرافاتدرایران، تهران: گروه پژوهش‌های فرهنگی و اجتماعی.

انوری، حمیدرضا (1373). پژوهشی راجع به تقدیرگرایی، پایان‌نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه علامه‌طباطبایی.

بهشتی، محمد (1388). سیر اندیشمندان مسلمان در تعلیم و تربیت ومبانی آن، جلد 5، تهران: انتشارات سمت.

پاکدامن، محمدحسن (1378). جامعهدرقبالخرافات، گناوه: انتشارات گوتنبرگ.

جاهودا، گوستاو (1920). روانشناسیخرافات. ترجمه: محمدتقی براهنی (1371)، تهران: انتشارات البرز.

حسینی، سیدعلیرضا (1392). خرافه‌پرستی در جهان، شبکه خبر دانشجویان البرز.

http://asna-alborz.ir/vdcb.gb5urhbwgiupr.html

حیران نیا، جلال (1394). جادوی عقل نقاد، گفت‌ و گوی اختصاصی "ایران" با پروفسور اریک‌ توماس‌ وبر.

خاشعی، حسین (1380). زمینه‌های روانشناسی خرافات، نشریهزائر، شماره 79.

خاشعی، رضا (1379). پدیدارشناسی خرافات در ایران، روزنامههمشهری.

درودی، مسعود (1392). خرافات و کارکردهای آن، پژوهشنامه جامعه‌شناسیخرافاتدرایران، تهران: گروه پژوهش‌های فرهنگی و اجتماعی.

دشتی، محمد (1387). نهج البلاغه، انتشارات جمال، قم.

دلشادتهرانی، مصطفی (1387). سیری در تربیت اسلامی (چاپ هشتم)، تهران: انتشارات دریا.

دورانت، ویل (1368). عصرخرد، ترجمه اسماعیل دولت‌شاهی، تهران: سازمان انتشارات و آموزش انقلاب اسلامی.

دورانت، ویل (1378). تاریخ تمدن، ترجمه اسماعیل دولت‌شاهی (چاپ ششم)، تهران.

دولت‌آبادی، هوشنگ (1379). جایپایزُروان:خدایبختوتقدیر، تهران: نشر نی.

روزت. ای (1371). روانشناسیتخیل، ترجمة اصغر عبدالهی و پروانه میلانی (چاپ یکم)، تهران: انتشارات گوتنبرگ.

زرین‌کوب، عبدالحسین (1376). حکایتهمچنانباقی، تهران: انتشارات سخن.

ستاری، جلال (1370).زمینهفرهنگمردمتهران، تهران: انتشارات ویراستار.

سیاسی، علی اکبر (1347). مختاریم یا مجبور؟ مجلهدانشکدهادبیاتوعلومانسانی، تهران: دانشگاه تهران.

شریعتی، سارا (1384). سخنرانی در انجمن جامعه‌شناسی دانشگاه تهران.

صالحی‌امیری، رضا (1387). خرافه‌گرایی، تهران: پژوهشکدة تحقیقات استراتژیک.

طباطبایی، سیدمحمدحسین (1376). تفسیر المیزان، جلد اول، ترجمه عبدالکریم نیری بروجردی، تهران: بنیاد علمی و فکری علامه طباطبایی.

فروغی، علی و عسگری‌مقدم، رضا (1392). بررسی میزان گرایش به خرافات در بین شهروندان تهرانی، پژوهشنامه جامعه‌شناسیخرافاتدرایران، تهران: گروه پژوهش‌های فرهنگی و اجتماعی.

فریزر، جیمز (1384). شاخةزرین، ترجمه کاظم فیروزمند، تهران: نشر آگاه.

مصباح یزدی، محمدتقی (1390). در جستجوی عرفان اسلامی، قم، مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی ره.

مطهری، مرتضی (1358). بیستگفتار، تهران: انتشارات صدرا.

ملکی، حسن (1389). تعلیم و تربیت اسلامی با رویکرد کلان نگر، چاپ اول، تهران: انتشارات عابد.

ناظر، مسلم (1390). بررسی و تبیین تربیت دیدگاه تربیت عرفانی در حکت سینوی (مبانی، اهداف، مراحل، اصول، روش‌ها)، تهران: دانشگاه علامه طباطبایی.

نصراللهی، صفورا (1392). خرافه و خرافه‌گرایی، پژوهشنامه جامعه‌شناسیخرافاتدرایران، تهران: گروه پژوهش‌های فرهنگی و اجتماعی.

نیکسون، ریچارد (1364). فراسوی صلح، ترجمه محمد رضاپور، چاپ اول، نشر جامعه.

هدایت، صادق (1340). فرهنگعامیانهمردمایران، تهران: نشر سرچشمه.

وکیلی، هادی (1385). خرافه پردازی؛ خاستگاه و نقد آن، فصلنامةکتابنقد، شماره 23، بهار 85.

یاحقی، محمدجعفر (1375). فرهنگ اساطیر و اش‍ارات‌ داستانی‌ در ادبی‌ات‌ ف‍ارسی، ت‍ه‍ران‌: انتشارات سروش.