برتری نوشتار بر گفتار انسان در اندیشۀ ملاصدرا

قرآن مجید.

ابن عربی، محیی الدین. (بی تا). الفتوحات المکیه (فی اربع المجلدات). بیروت: دار احیاء التراث العربی.

ایازی، محمدعلی. (1379). «نقدی بر نظریه گفتاری بودن زبان قرآن». مجلۀ پژوهش های فلسفی ـ کلامی. شمارۀ 4. 190 ـ 199.

جوادی آملی، عبدالله. (1364). نرم افزار تدریس اسفار. جلد 7. قم: دفتر تبلیغات اسلامی.

خبازی کناری، مهدی؛ بالو، فرزاد. (1391). «مقایسۀ تلقی دریدا و ناصرخسرو در نسبت گفتار و نوشتار». دو فصلنامۀ فلسفی شناخت. شمارۀ 1/66. 27 ـ 40.

زرگر، نرگس. (1393). «تقدم فرآیندهای شناختی بر زبان در فلسفۀ زبان ملاصدرا». نشریۀ فلسفه. سال 42. شمارۀ 2. 55ـ71.

صدرالمتألهین، محمد بن ابراهیم. (بی تا. الف). اسرارالآیات. تصحیح محمد خواجوی. تهران: انجمن حکمت و فلسفه.

صدرالمتألهین، محمد بن ابراهیم. (1366. ب). التفسیر القرآن الکریم. تصحیح محمد خواجوی. قم: بیدار.

صدرالمتألهین، محمد بن ابراهیم. (1981 م.). الحکمه المتعالیه فی الاسفار العقلیه الاربعه. الطبعه الثالثه، بیروت: داراحیاء التراث العربی.

صدرالمتألهین، محمد بن ابراهیم. (1360).الشواهد الربوبیه. تصحیح سید جلال الدین آشتیانی. مشهد: المرکز الجامعی للنشر.

صدرالمتألهین، محمد بن ابراهیم. (بی تا. ب). اللمعات المشرقیه فی الفنون المنطقیه. تهران: انتشارات آگاه.

صدرالمتألهین، محمد بن ابراهیم. (1361).المشاعر. تصحیح غلامحسین آهنی. چاپ دوم. اصفهان.

صدرالمتألهین، محمد بن ابراهیم. (1387). سه رسائل فلسفی (متشابهات القرآن، المسائل القدسیه، اجوبه المسائل). مقدمه، تصحیح و تعلیق سید جلال الدین آشتیانی. قم: دفتر تبلیغات اسلامی.

صدرالمتألهین، محمد بن ابراهیم. (1366. الف). شرح اصول الکافی. تصحیح محمد خواجوی. تهران: مؤسسه مطالعات و تحقیقات فرهنگی.

صدرالمتألهین، محمد بن ابراهیم. (1363). مفاتیح الغیب. مقدمه و تصحیح محمد خواجوی. تهران: مؤسسۀ تحقیقات فرهنگی.

مجلسی، محمدباقر. (1404 هـ. ق). بحار الانوار. بیروت: مؤسسه الوفاء.

نکونام، جعفر. (1379). «زبان قرآن گفتاری یا نوشتاری». مجله پژوهش های فلسفی ـ کلامی. شمارۀ 3. 20ـ37.