جریان‌شناسی و آسیب‌شناسی تفسیر تطبیقی در سده‌های چهارم تا ششم هجری

بابایی، علی‌اکبر. (۱۳۹۰). تاریخ تفسیر قرآن. قم: پژوهشگاه حوزه و دانشگاه.

پاکتچی، احمد. (۱۳۹۰). تاریخ تفسیر قرآن. تهران: انجمن علمی دانشگاه امام صادق^(ع).

جلیلی، سیدهدایت و انسیه عسکری. (۱۳۹۳). «تفسیر مقارن/ تطبیقی؛ فرازبانی لغزان و لرزان». پژوهشنامة تفسیر و زبان قرآن. د 2. ش 2. صص 65ـ82.

خرمشاهی، بهاءالدین. (۱۳۶۳). تفسیر و تفاسیر جدید. تهران: کیهان.

ذهبی، محمدحسین. (بی‌تا). التفسیر والمفسرون. بیروت: دار احیاء التراث العربی.

رازی، محمدبن عمر. (۱۴۲۰ق.). مفاتیح الغیب. بیروت: دار احیاء التراث العربی.

شلتوت، محمود. (۱۳۷۷). «تقدیم الکتاب مجمع‌البیان». رسالة الإسلام. س 10. ش3. صص 229ـ241.

طباطبائی، سید محمدحسین. (۱۴۱۷ق.). المیزان. قم: جامعة المدرسین.

طبری، محمدبن جریر. (۱۴۱۲ق.). جامع البیان فی تفسیر آیّ القرآن. بیروت: دار المعرفة.

طبرسی، فضل‌بن حسن. (۱۳۸۴). مقدمة مجمع‌البیان. تهران: اسوه.

ـــــــــــــــــــــــــــ . (۱۳۷۲). مجمع‌البیان فی تفسیر القرآن. تهران: ناصرخسرو.

طوسی، محمدبن حسن. (بی‌تا). التبیان فی تفسیر القرآن. بیروت: دار احیاء التراث العربی.

عسقلانی، احمدبن علی. (1406ق.). لسان المیزان. ج4. بیروت: مؤسسة الأعلمی.

عقیقی بخشایشی، عبدالرحیم. (۱۳۸۷). طبقات مفسران شیعه. قم: نوید اسلام.

قمی، علی‌بن ابراهیم. (۱۳۶۷). تفسیر قمی. قم: دارالکتاب.

کالدر، نورمن. (۱۳۸۹). «تفسیر از طبری تا ابن‌کثیر». رهیافت‌هایی به قرآن. به کوشش مهرداد عباسی. تهران: نشر حکمت.

کریمی‌نیا، مرتضی. (۱۳۹۰). «چهار پارادیم تفسیری شیعه: مقدمه‌ای در تاریخ تفسیری شیعی بر قرآن کریم». صحیفة مبین. ش۵۰. صص 172ـ196.

کمپانی زارع، مهدی. (۱۳۸۹). شیخ طوسی و تفسیر تبیان. تهران: خانة کتاب.

معرفت، محمدهادی. (۱۳۷۹). تفسیر و مفسران. ترجمة خیاط و نصیری. قم: التمهید.

نعمانی، شبلی. (۱۳۸۶). تاریخ علم کلام. ترجمة سید محمدتقی فخر داعی. تهران: اساطیر.

واعظ‌زاده، محمد. (۱۳۸۵). «شرح حال و آثار شیخ طوسی هزاره شیخ طوسی». هزارة شیخ طوسی. تهران: امیرکبیر.

وزیر مغربی، حسین‌بن علی. (۱۴۲۱ق.). المصابیح فی تفسیر القرآن العظیم. تحقیق عبدالکریم الزهرانی. عربستان: جامعة أم‌ّالقری.