| تعداد نشریات | 61 |
| تعداد شمارهها | 2,230 |
| تعداد مقالات | 18,284 |
| تعداد مشاهده مقاله | 56,157,544 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 29,082,206 |
نقد و بررسی شبهات مخالفان دربارۀ اِعراب کلماتی از قرآن | ||
| سراج منیر | ||
| مقاله 6، دوره 8، شماره 29، دی 1396، صفحه 163-193 اصل مقاله (674.97 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/ajsm.2018.16595.1214 | ||
| نویسندگان | ||
| محمد شریفی* 1؛ قاسم فائز2 | ||
| 1دانشگاه مازندران | ||
| 2دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| برخی از آیات قرآنی با قواعد مشهور علم نحو همخوانی ندارد. ازاینرو، نحویها در توجیه آنها آرای گوناگونی اظهار کردهاند و همین امر سبب شدهاست که دشمنان اسلام اِعراب این کلمات را دستاویز قرار دهند و اعلام کنند این کتاب، آسمانی نیست و ساختۀ دست بشر است و ایرادهای نحوی فراوانی دارد. این مقاله به روش توصیفیـ تحلیلی درصدد آن شد که توجیه صحیح اِعراب این کلمات را بیان نماید. ازاینرو، به نقد و بررسی آرای دشمنان و نیز نحویهای بزرگ و قرائتهای قرآن پرداخت و به این نتایج دست یافت که هیچ یک از ایرادهای گرفتهشده به وسیلة مخالفان وارد نیست و همۀ آنها طبق قواعد و فرهنگ زبانی عرب جاهلی است و توجیهات زبانشناختی دارند. هیج گزارش تاریخی از صدر اسلام، بهویژه قبل از هجرت نداریم که بلیغی از بلغای جاهلی، خاصه آنان که در صف دشمنان بودند (مثل مغیره) از این اِعرابها ایراد گرفته باشد و کسانی که از اِعراب قرآن ایراد گرفتهاند، از منکران، نصاری و مستشرقان هستند و زبان عربی را خوب نمیشناسند و از ظرایف آن آگاه نیستند که هدف آنان، ایجاد شبهه در بین مسلمانان نسبت به کتاب آسمانی ایشان است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اِعراب قرآن؛ قرائت؛ علم نحو؛ مستشرقان | ||
| مراجع | ||
|
ابوطاهر، إسماعیلبن خلف. (1426ق.). تحقیق حاتم صالح الضامن. دمشق: دار نینوی. أبوالبرکات الأنباری، عبدالرّحمنبن محمد. (2001م.). الإنصاف فی مسائل الخلاف. تحقیق جودة مبروک محمد مبروک. القاهرة: مکتبة الخانجی. ابوحیان، محمدبن یوسف. (1407ق.). تفسیر النهر المارد من البحر المحیط. بیروت: دار الجنان. ابوحیان اندلسی، محمدبن یوسف. (1403ق.). البحر المحیط. بیروت: دار الفکر. ابنمجاهد، أحمدبن موسی. (1988م.). السبعة فی القراءات. تحقیق شوقی ضیف. القاهرة: دار المعارف. أبوشهبة، محمدمحمد. (1377ق.). المدخل لدراسةالقرآن الکریم. مصر: مطبعة الأزهر. اخفش اوسط، سعیدبن مسعدة. (1411ق.). معانی القرآن. تحقیق هدی محمود قراعة. القاهرة: مکتبة الخانجی. ابنجزری، شمسالدین. (1970م.). النشر فی القراءات العشر. تحقیق علی محمد الضباع. القاهرة: المکتبة التجاریة الکبری. ابنمنظور، محمدبن مکرم. (1414ق.). لسان العرب. بیروت: دار صادر. استاد جلیل. (1357ق.). «کتاب المبشرین فی عربیة القرآن». مجلة الرسالة. أعداد 271.صص272ـ 274. الباقلانی، محمد الطیب. (1422ق.). الإنتصار للقرآن. تحقیق محمد عصام القضاة. عمّان ـ بیروت: دار الفتح ـ دار ابنحزم. البغدادی، عبدالقادربن عمر. (1418ق.). خزانة الأدب و لب لباب لسان العرب. تحقیق عبد السلام محمدبن هارون. القاهرة: مکتبة الخانجی. ثعالبی، عبدالرحمنبن محمد. (1418ق.). جواهر الحسان فی تفسیر القرآن. تحقیق محمدعلی معوض و عادل احمد عبدالموجود. بیروت: داراحیاء التراث العربی. الجزیری، عبد الرحمن. (1353ق.). ادلة الیقین فی الرد کتاب میزان الحق و غیره من مطاعن المبشرین المسیحیین فی الإسلام. بغداد: مطبعة الإرشاد. راغب اصفهانی، محمدبن حسین. (1412ق.). مفردات الفاظ القرآن. بیروت: دار القلم. رازی، فخرالدّین محمد. (1420ق.). مفاتیح الغیب. بیروت: دار احیاء التراث العربی. زمخشری، جارالله محمود. (1407ق.). الکشاف عن حقائق غوامض التنزیل. چ3. بیروت: دار الکتاب العربی. زجاج، ابراهیمبن السری. (1408ق.). معانی القرآن و اِعرابه. تحقیق عبد الجلیل عبده شلبی. بیروت: عالم الکتب. زکریا، هاشم زکریا. (1385ق.). المستشرقون و الإسلام. مصر: المجلس الأعلی للشؤون الإسلامیة. سیوطی، جلالالدّین. (1420ق.). همع الهوامع فی شرح جمع الجوامع. تحقیق عبدالعال سالم القاهرة: مکرم. عالم الکتب. سیبویه، عمروبن عثمان. (1403ق.). الکتاب. تحقیق عبدالسلام محمد هارون. بیروت: عالم الکتب. السمین الحلبی، احمدبن یوسف. (1406ق.). الدرّ المصون فی علوم الکتاب المکنون. تحقیق أحمد محمد الخراط. دمشق: دار القلم. الشاطبی، ابراهیمبن موسی. (1421ق.). الإعتصام. تحقیق مشهوربن حسن آلسلمان. المنامة ـ البحرین: مکتبة التوحید. شبهات حول أخطاء قرآنیةمزعومة. الشبکة الدولیة للمعلوماتت (الإنترنت). موقع (صید الفوائد: Saaid.net. صاوی، احمدبن محمد. (1427ق.). حاشیةالصاوی علی تفسیر الجلالین. چ4. بیروت: دار الکتب العلمیة. طباطبائی، سید محمدحسین. (1417ق.). المیزان فی تفسیر القرآن. قم: دفتر انتشارات اسلامی جامعة مدرسین حوزة علمیه. طبرسی، فضلبن حسن. (1372). مجمعالبیان فی تفسیر القرآن. تحقیق محمدجواد بلاغی. چ3. تهران: انتشارات ناصر خسرو. طبری، محمدبن جریر. (1424ق.). جامعالبیان عن تأویل آیّ القرآن. تحقیق عبداللهبن عبدالمحسن الترکی. الریاض: دار عالم الکتب. طوسی، محمدبن الحسن. (1407ق.). تهذیب الأحکام. تحقیق حسن الموسوی خرسان. چ4. تهران: دار الکتب الإسلامیه. العکبری، عبداللهبن الحسین. (بیتا). التبیان فی اِعراب القرآن. عمان ـ ریاض: بیت الافکار الدولیة. العربی، هاشم. (1891م.). تذییل مقالة فی الإسلام. بیجا: بینا. عطار، أحمدعبد الغفور. (1085 ق).الزحف علی لغة القرآن. بیروت: دار العلم للملایین. العیساوی، یوسفبن خلف. (1431ق.). رد البهتان عن آیات من القرآن الکریم. المملکة العربیة السعودیة: دار ابن الجوزی. فراء، یحییبن زیاد. (1955م.). معانی القرآن. تحقیق أحمد یوسف نجاتی و محمدعلی النجار. القاهرة: مطبعة دار الکتب المصریة. فائز، قاسم. (1392). تعلیم النحو. تهران: انتشارات علمی ـ فرهنگی. فرحات، أحمدحسن. (1413ق.). «دراسات فی مشکل القرآن». مجلة الشریعة و الدراسات الإسلامیة. جامعة الکویت. العدد 8. 1407 و العدد 19. صص 48ـ52. فیومی، احمدبن محمد. (بیتا). المصباح المنیر. قم: مؤسسة دار الهجرة. القیسی، مکیبن أبیطالب. (1424ق.). مشکل اِعراب القرآن. تحقیق حاتم صالح الضامن. دمشق: دار البشائر. محلی، جلالالدین و جلالالدین سیوطی. (1416ق.). تفسیر الجلالین. تحقیق عبدالرحمنبن ابیبکر سیوطی. بیروت: مؤسسة النور للمطبوعات. المنتخب الهمذانی، حسینبن أبیالعز. (1411ق.). الفرید فی اِعراب القرآن الکریم. تحقیق فهمی حسن النمر و فؤاد علی مخیمَر. الدوحة: دار الثفافة. نحاس، ابوجعفر. (1409ق.). اِعراب القرآن. تحقیق زهیر غازی زاهد. بیروت: عالم الکتب و مکتبة النهضة. نیشابوری، محمودبن ابوالحسن. (1415ق.). إیجاز البیان عن معانی القرآن. تحقیق حنیفبن حسن القاسمی. بیروت: دار الغرب الإسلامی. هنادی، محمد عبدالقادر. (1408ق.). ظاهرة التأویل فی اِعراب القرآن الکریم. مکة: مکتبة الطالب الجامعی. | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,235 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 546 |
||