| تعداد نشریات | 61 |
| تعداد شمارهها | 2,227 |
| تعداد مقالات | 18,270 |
| تعداد مشاهده مقاله | 56,111,352 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 29,069,503 |
اشارات نحوی در المیزان علامه طباطبائی(ره) | ||
| اندیشه علامه طباطبائی | ||
| مقاله 7، دوره 4، شماره 7، اسفند 1396، صفحه 7-26 اصل مقاله (504.46 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/tat.2018.31759.56 | ||
| نویسنده | ||
| قادر پریز* | ||
| چکیده | ||
| مفسر قرآن کریم باید در علوم قرآنی و علوم ادبی چنان مهارت و دانشی داشته باشد که بتواند به امر مهم تفسیر بپردازد و تفسیر بدون تبحر و مهارت در این علوم ممکن نیست. یکی از مهمترین این علوم، علم نحو است که پایه و اساس بسیاری از علوم دیگر قرآنی و ادبی است. علامه طباطبایی(ره) در تفسیر المیزان که آن را به روش تفسیری قرآن به قرآن انجام داده، گاهی بهاجمال و گاهی بهتفصیل به مباحث علم نحو اشاره کردهاست. ایشان در طرح موضوعات نحوی، ضمن طرح مباحث نحوی در دو مکتب بصری و کوفی، به هیچ یک از این مکاتب تعصب نشان ندادهاست، بلکه هر وجه اعرابی را که با معنا و روش تفسیری وی سازگاری بیشتری داشته، پذیرفتهاست و تفسیر خود را بر مبنای آن ادامه دادهاست. در این مقاله، سعی شده با روش توصیفیـ تحلیلی، برخی از مباحث نحوی که علامه در تفسیر قرآن استفاده کردهاست، استخراج و نحوة کاربرد و تعامل مفسر با آنها بررسی و شرح داده شود تا ضمن بیان اشارات نحوی علامه، با روش تعامل او با علم نحو بیشتر آشنا شویم. | ||
| کلیدواژهها | ||
| علامه طباطبائی؛ تفسیر؛ نحو؛ اعراب؛ المیزان | ||
| مراجع | ||
|
قرآن کریم. آسه، جواد. (1389). «چند و چون مواجهة مفسران با اختلاف نحوی دو مکتب بصره و کوفه». پژوهشهای قرآنی. د 16. ش 62 و 63. صص 298ـ313. الأوسی، علی رمضان. (1381). روش علامه طباطبایی در تفسیر المیزان. ترجمة سید حسن میرجلیلی. تهران: سازمان تبلیغات اسلامی. ابنمالک، محمدبن عبدالله. (1422 ق.). شرحالتسهیل. بیروت: دارالکتب العلمیۀ. انباری، ابوالبرکات. ( 1427 ق.).الإنصاففیمسائلالخلافبینالنحویین:البصریینوالکوفیین. ج 1. بیروت: المکتبۀ العصریة. اندلسی، ابوحیان محمد. (1420 ق.). البحر المحیط فی التفسیر. تحقیق صدقی محمد جمیل. ج 2. بیروت: دار الفکر. ـــــــــــــــــــــــــــ . (1384 ق.).الهدایة فی النحو. تحقیق حسین شیرافکن. چ 6. قم: مرکز جهانی علوم اسلامی. ثعالبی، عبدالرّحمن بن محمد. (1418 ق.). جواهر الحسان فی تفسیر القرآن. ج 1. بیروت: دار احیاء التراث العربی. جمشیدی، فاطمه و وصال میمندی. (1395). «اثر تعدد الآراء النحویة علی تفسیر القرآن الکریم (لفظة هؤلاء فی الآیة الخامسة و الثمانین من سورة البقرة نموذجاً)». جستارهایی در زبان و ادبیات عربی. س 1. ش 2. صص 19ـ31. حسینی طهرانی، سید محمد حسین. (1426 ق.). مهر تابان. مشهد: نور ملکوت قرآن. دائرةالمعارفالإسلامیة. (1969 م.). ج 3. قاهره: دار الشعب. زمخشری، محمودبن عمر. ( 1407 ق.). الکشاف عن حقائق غوامض التنزیل. ج 1. چ 3. بیروت: دار الکتاب العربی. سیوطی، جلالالدّین عبدالرّحمن. (1363). الإتقان فی علوم القرآن. ترجمة سید مهدی حائری قزوینی. ج 2. تهران: امیرکبیر. ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ . (1418 ق.). همعالهوامعفیشرحجمعالجوامع. بیروت: دار الکتب العلمیة. شناختنامة علامه طباطبایی (مجموعهمقالات). (1384). ج 2. تهران: انتشارات بینالمللی الهدی. شوقی، ضیف. (1119م.). المدارسالنحویة. چ 7. القاهرة: دار المعارف. طباطبایی، سید محمدحسین. (1417 ق.). المیزان فی تفسیر القرآن. ج 1،3، 5 و 19. چ 5. قم: دفتر انتشارات اسلامی جامعة مدرسین حوزة علمیة قم. ــــــــــــــــــــــــــــــ . (1374). ترجمة تفسیر المیزان. ترجمة سید محمدباقر موسوی همدانی. ج 2، 3، 4، 5، 12 و 20. چ 5. قم: دفتر انتشارات اسلامی جامعة مدرسین حوزة علمیة قم. طبرسی، فضلبن حسن. (1372). مجمع البیان فی تفسیر القرآن. ج 2، 3 و 10. چ 3. تهران: ناصرخسرو. طوسی، محمدبن حسن. (بیتا). التبیان فی تفسیر القرآن. ج 2. تحقیق احمد قصیر عاملی. بیروت: دار احیاء التراث العربی. عکبری، عبداللهبن حسین. (بیتا). التبیان فی إعراب القرآن. ج 2. چ 1. عمان ـ ریاض: بیت الأفکار الدولیة. فراء، یحیی بن زیاد. (بیتا). معانی القرآن. تحقیق احمد یوسف نجاتی و دیگران. ج 1. چ 1. مصر: دارالمصریة للتألیف والترجمة. قرطبی، محمدبن احمد. (1364). الجامع لأحکام القرآن. ج 10. چ 1. تهران: ناصرخسرو. مولایینیا، عزتالله و مریم مظفری. (1394). «بررسی تطبیقی کاربرد علوم ادبی در تفسیر المیزان و الکشاف (جزء اول قرآن کریم)». مطالعات تطبیقی قرآن و حدیث. ش 4. صص 79ـ102. نحاس، احمدبن محمد. (1421 ق.). اعراب القرآن. ج 1. چ 1. بیروت: دار الکتب العلمیة. | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 943 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 578 |
||