شاخصهای بومی امنیت اجتماعی در مقاصد گردشگری جمهوری اسلامی ایران | ||
| برنامه ریزی رفاه و توسعه اجتماعی | ||
| مقاله 3، دوره 9، شماره 37، زمستان 1397، صفحه 57-90 اصل مقاله (2.81 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/qjsd.2018.9897 | ||
| نویسندگان | ||
| سید محمد موسوی1؛ جعفر آهنگران2؛ اصغر افتخاری3 | ||
| 1دانشجوی دکتری مدیریت گردشگری دانشگاه علم و فرهنگ | ||
| 2استادیار مدیریت گردشگری دانشگاه علم و فرهنگ (نویسنده مسئول). | ||
| 3دانشیار علوم سیاسی دانشگاه امام صادق (ع) | ||
| چکیده | ||
| چکیده در امنیت اجتماعی نگاه ایجابی در مقابل نگاه سلبی در برقرای امنیت در جامعه قرار دارد به طوری که برخلاف نگاه سلبی که برقراری امنیت در جامعه را فقط از جانب دولت میبیند، نگاه ایجابی علاوه بر دولت برای جامعه و گروههای متشکل از آن نیز نقش قائل است. ایجاد امنیت مطلوب اجتماعی در یک مقصد گردشگری علاوه بر نقش حمایتی دولتها از جامعه محلی، نیازمند تعامل جامعه میزبان گردشگر با دولت و تعامل گروههای هویتی جامعه است. بر اساس گفتمان ایجابی، شاخصهای بومی امنیت اجتماعی در مقاصد گردشگری جمهوری اسلامی ایران شناسایی و استخراج شده است. تحقیق حاضر کاربردی بوده و دارای رویکردی توصیفی-تحلیلی است. برای گردآوری دادهها از تکنیک اسنادی-کتابخانهای استفاده شده است و برای تحلیل دادهها نیز از نظرسنجی خبرگی با استفاده از پرسشنامه خبرگی بهره برده شده است. به طوری که در این پژوهش پس از شناسایی نظریههای سه گانه ایجابی امنیت اجتماعی شده (تأمین اجتماعی، فرهنگ اجتماعی و هویت اجتماعی) شاخصهای مرتبط با این ابعاد از مفاهیم و نظریههای جامعه شناسی گردشگری و امنیت اجتماعی استخراج و در ابعاد سه گانه جانمایی گردید. پس از مطالعه و بررسی اسناد، فهرستی از گزارههای مرتبط شناسایی، انتخاب و مورد تحلیل قرار گرفتند که سرانجام 8 مؤلفه و 18 شاخص از سه بُعد تأمین اجتماعی، فرهنگ اجتماعی و هویت اجتماعی احصا گردید. شاخصهای استخراجی میتوانند ابزاری برای سنجش ظرفیتها و تدوین پیش رانها برای آینده امنیت اجتماعی در مقاصد گردشگری ایران باشند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| واژههای کلیدی: امنیت؛ امنیت اجتماعی؛ گفتمان ایجابی؛ مقاصد گردشگری؛ جمهوری اسلامی ایران | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,606 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,021 |
||