فهم تجربۀ زیسته زنان بیخانمان | ||
| پژوهشنامه مددکاری اجتماعی | ||
| مقاله 6، دوره 4، شماره 14، زمستان 1396، صفحه 177-215 اصل مقاله (3.52 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/rjsw.2017.10267 | ||
| نویسندگان | ||
| علی اصغر درویشی فرد1؛ خدیجه فیضی پور2 | ||
| 1دانشجوی دکترای مددکاری اجتماعی، دانشگاه علامه طباطبائی (نویسنده مسئول). | ||
| 2دانشجوی کارشناسی ارشد مددکاری اجتماعی، دانشگاه علامه طباطبائی | ||
| چکیده | ||
| چکیده بیخانمانی ازجمله مسائل اجتماعی قابلتوجهی است که در عصر حاضر اکثر کشورهای جهان اعم از توسعهیافته و توسعهنیافته درگیر آن هستند و در سطح جامعه ایران و بالاخص در سالهای اخیر به شکل جدیتری گسترشیافته است. شناخت مسائل و مشکلات این گروه، میتواند برنامهریزان اجتماعی را در طراحی سیاستهای اجتماعی کارآمد یاری رساند. ازاینرو، مطالعه حاضر به بررسی تجربه زیسته زنان بیخانمان با محوریت مسائل و مشکلات اجتماعی که در حین بیخانمانی با آن درگیر بودهاند، نیز پرداخته است. دادههای این تحقیق از طریق روش تحقیق کیفی و با استفاده از تکنیکهای مصاحبه و مشاهده گردآوریشده است. روششناسی تحقیق، پدیدار شناختی است. حجم نمونه 18 نفر میباشد. افرادی که همگی در یک ملاک خاص مشترکاند و آن تجربه بیخانمانی است. تجزیهوتحلیل اطلاعات به روش ولکات انجام شد و 7 تم اصلی استخراج شد که در واقع نشانگر تصویری سازمانیافته از تجربیات زنان میباشد. این تمها عبارتاند از: اعتیاد و تداوم بیخانمانی، استراتژی تلاش برای بقاء، قربانی جرائم و آزار چندگانه، شکلگیری احساسات منفی، طرد اجتماعی، ناکارآمدی شبکههای اجتماعی و همرویدادی محرومیتها. در نهایت میتوان گفت، زنان بیخانمان دارای شرایط و وضعیت بسیار دشواری هستند که آنها را در مقابل آسیبها و تهدیدهای ناشی از بیخانمانی، آسیبپذیر میکند. در واقع آنها به حدی درگیر تجربیات منفی ناشی از بیخانمانی شدهاند که اولاً تداوم بیخانمانی آنها را در پی داشته است و ثانیاً امکان رهاشدگی از شرایط منفی را برای آنها دشوار نموده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| واژههای کلیدی: پدیدار شناختی؛ تجربه زیسته؛ زنان بیخانمان | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,955 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,032 |
||