معنا شناسی «اغواء» در قرآن با تأکید بر روابط مفهومی | ||
| پژوهشنامه معارف قرآنی | ||
| مقاله 4، دوره 10، شماره 36، بهار 1398، صفحه 107-130 اصل مقاله (562.54 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/rjqk.2019.39772.1867 | ||
| نویسندگان | ||
| ابراهیم ابراهیمی* 1؛ فاطمه دست رنج2 | ||
| 1دانشیار علوم قرآن و حدیث دانشگاه اراک ، اراک، ایران | ||
| 2استادیار علوم قرآن و حدیث دانشگاه اراک ، اراک، ایران | ||
| چکیده | ||
| تحلیل معنایی واژگان و شناخت روابط مفهومی بین آنها، یکی از راههای دستیابی به دقایق معناست، این امر در رابطه با قرآن کریم که از سطوح معنایی متعددی برخوردار است و چینش واژگان آن در نهایت انسجام بوده ضرورتی ویژه مییابد. در این پژوهش، معنای واژه إغواء برحسب روابط بینامتنی میان واحدهای زبان، با روش تحلیلی و توصیفی بررسی گردید. در پرتو شناخت روابط مفهومی این واژه و بسامد بالای همنشینی «ربّ» و «إغواء» نظامی تصویری، نمایان میشود که موجی از تفکر را میآفریند. محورهای دوگانهای که اشتقاقات واژه «إغواء» در آن استعمال شده یعنی صحنه إعتذار مجرمان در پیشگاه الهی و داستان ابلیس و خروج او از بهشت، تصویرگر نظام فرمانروایی مطلق خداوند است. مفهوم این ریشه واژه، قدر مشترک معانی سامی و عربی یعنی فرو افتادن، طرد شدن است. این واژه علاوه بر داشتن رابطه همنشینی با إضلال و عصی، نوعی هم معنایی نیز با واژگان مذکور دارد. تقابل معنایی این واژه با مفهوم «رشد» نیز حاکی از نوعی بار عاطفی در آن است، به این مفهوم که فرو افتادن و ساقط شدن معنوی و مقامی را تأکید میکند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| کلیدواژهها: إغواء؛ إضلال؛ روابط مفهومی؛ معناشناسی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,743 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,355 |
||