بازپژوهی مشروعیت قراردادهای نوپدید با تاکید بر آیه شریفه «أوفوا بالعقود | ||
| پژوهشنامه معارف قرآنی | ||
| مقاله 7، دوره 10، شماره 36، بهار 1398، صفحه 185-210 اصل مقاله (644.89 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/rjqk.2019.40123.1875 | ||
| نویسندگان | ||
| محمد رسول آهنگران* 1؛ نوید امساکی2 | ||
| 1استادیار و عضو هیأت علمی دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| 2دانشجوی دکتری فقه و مبانی حقوق اسلامی دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| با پیچیدهتر شدن و گسترش روابط انسانها، عقود و قراردادهای نوینی پدید میآیند که ارتباطات بشر را تحت سلطه خود قرار میدهند. پرداختن به عقود نوظهور از مباحث مهم فقه و حقوق اسلامی به شمار میرود که در حقوق، با عنوان اصل حاکمیت اراده از آن یاد میشود و ماده 10 قانون مدنی جمهوری اسلامی ایران نیز به آن اشاره دارد و از اینرو اثبات قراردادهای نوظهور و عدم انحصار آنها در عقود زمان شارع اهمیت فراوانی مییابد. از مهمترین دلایلی که برای عدم انحصار شرعی عقود بیان شده، آیه شریفه «یا أیّها الّذین آمَنوا أوفوا بالعقود» میباشد. در این نوشتار که به شیوه توصیفی-تحلیلی و استفاده از منابع کتابخانهای نگاشته شده، به بررسی نحوه دلالت آیه مذکور بر منحصر نبودن عقود در زمان شارع و همچنین اشکالات مطرح شده پیرامون آن پرداخته و بیان شده آیه شریفه به طور کامل بر عدم انحصار عقود شرعی و شمول واژه «العقود» بر عقود نوپدید دلالت دارد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| عقد؛ قرارداد؛ حاکمیت اراده؛ نوپدید؛ أوفوا بالعقود | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,110 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,765 |
||