زیباشناسی حروف جارّه در آیات قرآن کریم از نگاه زمخشری

منابع و مآخذ

قرآن کریم

آذرنوش، آذرتاش. (1387). آموزش زبان عربی. تهران: مرکز نشر دانشگاهی.

ابراهیم شاذلی، سید قطب. (1412ق.). فی ظلال القرآن. چ17. بیروت: دارالشروق.

ابن‌الرسول، محمدرضا و حبیب عسکری. (1390). «الحروف الجارة عند جمهور النحاة والعلامة البهبهانی». مجلة بحوث فی اللغة العربیةوآدابها. ش4. صص 7 ـ 15.

ابن‌جنی، ابوالفتح عثمان. (1993م.). سرّ صناعة الإعراب. تحقیق حسن هنداوی. دمشق: دارالقلم.

ـــــــــــــــــــــــــــــ . (بی‌تا). الخصائص. تحقیق محمدعلی نجار. قاهره: المکتبة العلمیة.

ابن‌مالک اندلسی، محمّدبن عبدالله. (بی‌تا). متن الألفیه. بیروت: المکتبة السعبیة.

ابن‌عاشور، محمدبن طاهر. (بی‌تا). التحریر و التنویر. بیروت: مؤسسة التاریخ.

ابن‌یعیش. موفق‌الدین. (2001م.). شرح المفصّل للزمخشری. بیروت: دارالکتب العلمیة.

ابوحیان، محمدبن یوسف. (1420ق.). البحر المحیط فی التفسیر. بیروت: دارالفکر.

ابوموسی، محمدحسین. (بی‌تا).البلاغة القرآنیةفی تفسیر الزمخشری و أثرها فی الدراسات البلاغیة. قاهره: دارالفکر العربی.

بنت الشاطیء، عایشه عبدالرحمن. (1968م.). الإعجاز البیانی للقرآن. مصر: دارالمعرف.

جواری، احمد عبدالستار. (1974م.). نحو القرآن. بغداد: مطبعة المجمع العلمی العراقی.

حسین، عبدالقادر. (1998م.). أثر النحاة فی البحث البلاغی. قاهره: دار غریب للطباعة والنشر والتوزیع.

خضری، محمدحسین. (1989م.). من أسرار حروف الجر فی الذکر الحکیم. قاهره: مکتبة وهبة.

خضیر، محمد احمد. (2001م.). علاقةالظواهر النحویةبالمعنی فی القرآن الکریم. قاهره: مکتبة الانجلو المصریة.

خیامپور، عبدالرسول. (1344). دستور زبان فارسی. تبریز: ستوده.

درویش، محی‌الدین. (1415ق.). اعراب القرآن الکریم وبیانه. دمشق: دارالإرشاد.

دسوقی، ابراهیم. (2006). المجال الدلالی للفعل و معنی حرف الجر المصاحب له. قاهره: دار غریب.

راغب اصفهانی، حسین‌بن محمد. (1390). مفردات الفاظ قرآن کریم. ترجمة حسین خداپرست. قم: انتشارات نوید اسلام.

زمخشری، جارالله محمود. (1407ق.). الکشّافعنحقائقالتنـزیلوعیونالأقاویلفیوجوهالتأویل. چ2. بیروت: دار إحیاء التراث العربی.

ــــــــــــــــــــــــــــــ . (1998). أساس البلاغة. تحقیق محمّد باسل عیون السود. بیروت: دارالکتب العلمیة.

سامرائی، فاضل صالح. (2000م.). معانی النحو. عمان: دار الفکر.

ـــــــــــــــــــــــــــ . (2008م.). أسئلة بیانیة فی القرآن الکریم. قاهره: مکتبة التابعین.

سیبویه، عمروبن عثمان. (1375). الکتاب. تحقیق عبدالسلام محمد هارون. قاهره: مکتبة الخانجی للنشر والتوزیع.

سیوطی، جلال‌الدین. (1388). الإتقان فی علوم القرآن. ترجمة سید محمود دشتی. قم: دانشکدة اصول‌الدّین.

شفیعی کدکنی. محمدرضا. (1375). صور خیال در شعر فارسی. چ6. تهران: انتشارات نگاه.

طالقانی، محمود. (1362). پرتویی از قرآن. چ4. تهران: شرکت سهامی انتشار.

طباطبایی، سید محمدحسین. (1374). ترجمةتفسیرالمیزان. قم: دفتر انتشارات اسلامی جامعة مدرسین حوزة علمیه.

طبرسی، فضل‌بن حسن. (1372). مجمع‌البیان فی تفسیر القرآن. چ3. تهران: انتشارات ناصر خسرو.

عباس‌زاده، حمید. (1390). «کارکردهای زیباشناختی حذف حروف جارّه در قرآن کریم». آموزه‌های قرآنی. ش13. صص 89 ـ 109.

علوی، یحیی‌بن حمزه. (1914م.). الطراز المتضمن لأسرار البلاغة وعلوم حقائق الإعجاز. قاهره: مقتطف.

عمّار، محمود اسماعیل. (1418ق.). الأخطاء الشائعة فی استعمالات حروف الجر. ریاض: دار عالم الکتب.

غلائینی، مصطفی. (2005م.). جامع الدروس العربیة. بیروت: دار الکوخ.

مبارک، مازن. (1999م.). الموجز فی تاریخ البلاغة. دمشق: دار الفکر.

مرادی، حسن بن القاسم. (1992م.). الجنی الدانی فی حروف المعانی. تحقیق فخرالدّین قباوه ومحمد ندیم فاضل. بیروت: دار الکتب العلمیة.