دستورگرائی و سیاستگذاری عمومی؛ تحلیلی بر جایگاه و کارکرد سیاستگذاری عمومی در منظومه حقوق اساسی جمهوری اسلامی ایران | ||
| پژوهش حقوق عمومی | ||
| مقاله 1، دوره 21، شماره 63، تابستان 1398، صفحه 9-41 اصل مقاله (723.95 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/qjpl.2019.27637.1692 | ||
| نویسندگان | ||
| مهدی رضایی* 1؛ محمد مهدی رضوانی فر2 | ||
| 1عضو هیات علمی دانشگاه علامه طباطبایی | ||
| 2دانشجوی دکترای حقوق عمومی دانشگاه علامه طباطبایی | ||
| چکیده | ||
| خط‌مشی‌گذاری عمومی به مثابه یکی از مهمترین نمودهای حکمرانی دولت، اعمال اقتدار و تمشیت امور عمومی بر بستر «حکومت قانون» محسوب می‌شود، چرخه سیاستگذاری عمومی از کانون تفکر و تولید سیاست تا ارزیابی و نظارت در ارتباط با حقوق اساسی شکل می‌گیرد و بنابراین جایگاه و کارکرد آن تحت تاثیر ساختار و مبانی نظام حقوقی و سیاسی کشورها متفاوت خواهد بود. در نظام حقوقی ایران مفهوم «سیاست‌های کلی نظام» قرابت حقوقی و سیاسی با سیاستگذاری عمومی دارد، اما به واسطه خلاء قانونی، جایگاه و کارکرد آن محل تامل بوده و بنابراین راهبردها و راهکارهای مستتر در فرآیند سیاستگذاریعمومی نمی‌تواند در فرآیند نظارت و ارزیابی سیاست‌های کلی نظام مورد استفاده قرار گیرد. بنابراین در ساختار نظام حقوق اساسی ایران برای استفاده از ظرفیت «سیاستگذاری عمومی» در چارچوب مفهوم «سیاست‌های کلی» باید با تفکیک حوزه‌بخشی و فرابخشی، این تأسیس حقوقی را در دو مسیر مجزا اما هماهنگ در فرآیند اساسی‌سازی قرار داد و به بازتعریف این مفهوم در بستر نظام حقوقی جمهوری اسلامی ایران در فرآیند بومی‌سازی اقدام نمودتا در نهایت بتوان الگویی برای سیاستگذاری عمومی در نظام حقوق اساسی ایران تعریف کرد. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| دستورگرائی؛ سیاستگذاری عمومی؛ حقوق اساسی؛ اساسی‌سازی؛ نظام حقوقی ایران | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,241 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,861 |
||