ارزشگذاری اقتصادی قراردادهای بیع متقابل گازی در پارسجنوبی از طریق مقایسه با قراردادهای مشارکت در تولید | ||
| پژوهشنامه اقتصاد انرژی ایران | ||
| مقاله 5، دوره 4، شماره 14، 1394، صفحه 153-190 اصل مقاله (641.16 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/jiee.2015.1066 | ||
| نویسندگان | ||
| عباس کاظمی نجفآبادی1؛ علیرضا غفاری* 2؛ علی تکروستا3 | ||
| 1دکتری حقوق خصوصی، عضو هیأت علمی دانشگاه علامه طباطبائی | ||
| 2دانشجوی دکتری رشته اقتصاد نفت و گاز، دانشگاه علامه طباطبائی | ||
| 3عضو هیأت علمی دانشگاه خوارزمی | ||
| چکیده | ||
| انعقاد قراردادهای نفتی با شرکتهای بینالمللی برای انجام عملیات بالادستی و پاییندستی در صنعت نفت ایران سابقه دیرینهای دارد. پس از کشف نفت، نخستین قرارداد نفتی در سطح بینالمللی در ایران منعقد شده است. انواع مختلف قراردادهای نفتی در ایران مورد استفاده قرار گرفتهاند و در اکثر دورهها میزان کفایت قراردادهای منعقد شده، از منظر منافع اقتصادی برای کشور ایران مورد سوال و ابهام بوده است. در این مطالعه برای بررسی این موضوع، قراردادهای بیع متقابل گازی از منظر اقتصادی مورد ارزشگذاری قرار گرفتهاند و به منظور ارزیابی بهتر، این قراردادها با قرارداد مشارکت در تولید مقایسه شدهاند. برای این مقاله، فازهای 2 و 3 و همچنین 4 و 5 میدان گازی پارس جنوبی انتخاب شدهاند و چون این پروژهها در قالب قرارداد بیع متقابل واگذار شدهاند، ضمن تعریف سناریوهای متفاوت، قالب قراردادی مشارکت در تولید برای آنها شبیهسازی شده است. پس از استخراج سناریو برتر در قالب قرارداد مشارکت در تولید برای هر دو پروژه، مشخص شد در اجرای فاز 2 و 3 پارس جنوبی، استفاده از قرارداد مشارکت در تولید و در فاز 4 و 5 پارس جنوبی، استفاده از قرارداد بیع متقابل، برای کشور ایران مطلوبتر بودهاند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| قرارداد بیع متقابل؛ قرارداد مشارکت در تولید؛ ایران | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 4,545 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,310 |
||