سبک شناسی سوره قمر | ||
| سراج منیر | ||
| مقاله 1، دوره 9، شماره 30، بهار 1397، صفحه 7-25 اصل مقاله (544.64 K) | ||
| نوع مقاله: علمی- ترویجی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/ajsm.2019.19571.1267 | ||
| نویسندگان | ||
| عسگر بابازاده اقدم* 1؛ حسین تکتبار فیروزجایی2 | ||
| 1هیات علمی دانشگاه علوم ومعارف قران کریم | ||
| 2استادیار دانشگاه قم، قم، ایران | ||
| چکیده | ||
| سبکشناسی بهعنوان یکی از شاخههای زبانشناسی نوین همواره میکوشد متن را به لحاظ زیباییشناسی، بدون توجه به تاریخ، جامعه و زندگی پدیدآورنده آن که اموری خارج از متن هستند، بررسی کند. مطالعه سورههای قرآن از این منظر، نشاندهنده این است که قرآن کلامی فنی، دقیق، فرازمانی و فوق بشری و دارای بافتی منسجم و بینظیر است. چارچوب سبکشناسی شامل بررسی سطح آوایی، واژگان، تصادف، تعریف و تنکیر، افراد و جمع، تکرار، اسمیه و فعلیه بودن جملات و نوع استفهامها و ... است. پژوهش حاضر باملاحظه فضای حاکم بر سوره قمر، جنبههای زیباییشناختی و سبکشناختی آن را به روش توصیفیـتحلیلی بازکاوی میکند. رهاورد این پژوهش گویای آن است که با توجه به سیاق و فضای این سوره، واژهها، جملات و حروف، هنرمندانه در جایگاه و مناسبت ویژهای بهکار رفتهاند. الفاظ کاملاً در خدمت معناست و معنا به بهترین شکل در نوع واژهگزینی تأثیر گذاشته است؛ بهگونهای که هرگز امکان تعدیل، جابجایی یا پیشنهادی جهت تبدیل و تحول متن باقی نمیماند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| قرآن کریم؛ سبکشناسی؛ سوره قمر؛ علم بلاغت | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,262 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,210 |
||