سنجش ردپای بومشناختی انرژیهای فسیلی در بخشهای اقتصادی ایران با استفاده از رویکرد داده- ستانده | ||
| پژوهشنامه اقتصادی | ||
| مقاله 5، دوره 19، شماره 73، تابستان 1398، صفحه 147-174 اصل مقاله (1011.94 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/joer.2019.10766 | ||
| نویسندگان | ||
| جمال کاکایی* 1؛ علی فریدزاد2؛ فرشاد مومنی3؛ علی اصغر بانویی2 | ||
| 1دانشجوی کارشناسی ارشد اقتصاد انرژی، دانشکده اقتصاد، دانشگاه علامه طباطبائی | ||
| 2عضو هیات علمی، دانشکده اقتصاد دانشگاه علامه طباطبائی | ||
| 3عضو هیات علمی، دانشکده اقتصاد دانشگاه علامه طباطبائی، تهران | ||
| چکیده | ||
| یکی از شاخصهای اساسی برای سنجش وضعیت توسعه پایدار، استفاده از شاخص ردپای بومشناختی است. این مقاله که بر مفهوم ردپای بومشناختی انرژیهای فسیلی تمرکز دارد در پی پاسخ به این دو پرسش است، آیا الگوی صادرات و واردات محتوای انرژیهای فسیلی کشور، موید مزیتنسبی است؟ و اینکه ردپای بومشناختی انرژیهای فسیلی ایران در سال ۱۳۹۰ چه میزان است؟ جهت سنجش ردپای بومشناختی انرژیهای فسیلی از دوپایه آماری؛ نخست جدول داده-ستانده متقارن فعالیت در فعالیت بهنگام شده برای سال1390 مرکز آمار ایران و دوم ترازنامه هیدروکربوری سال 1390 استفاده شده است. یافتههای کلی مقاله تحت عنوان دو سناریو، ارائهشده است. در سناریوی نخست فرض میشود که تکنولوژی تولید میان ایران و شرکای تجاری آن یکسان و در سناریوی دوم متفاوت باشد. نتایج حاصل در هر دو سناریو نشان میدهد در سطح کلان، اقتصاد ایران دارای مازاد تجاری محتوای انرژی است، اما در سطح بخشی تحت سناریوی اول 23 بخش اقتصادی و در سناریو دوم، 18 بخش اقتصادی کشور با کسری محتوای تجاری انرژی روبهرو هستند. ردپای بومشناختی انرژیهای فسیلی در سناریو نخست بیش از 191 میلیون هکتار (5/2 هکتار- نفر) و کسری3/2هکتار برای هر نفر و در سناریو دوم قریب به 184 میلیون هکتار (4/2 هکتار- نفر) و کسری 2/2 هکتاری برای هر نفر است. جمعبندی پژوهش آن است که نتایج سناریو دوم به دلیل پایین بودن بهرهوری انرژی در ایران واقعبینانهتر است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| : توسعه پایدار؛ ردپای بومشناختی؛ محتوای انرژی؛ تحلیل داده- ستانده | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,049 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 912 |
||