دستور موقت و ضمانت اجرای آن در رویه قضایی دیوان اروپایی حقوق بشر | ||
| پژوهش حقوق عمومی | ||
| مقاله 3، دوره 21، شماره 64، پاییز 1398، صفحه 61-85 اصل مقاله (600.49 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/qjpl.2019.40727.2104 | ||
| نویسنده | ||
| مهریار داشاب* | ||
| استادیار، گروه حقوق بین الملل عمومی دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| دیوان اروپایی حقوق بشر که رسالت اصلی آن رسیدگی به دادخواستهای فردی و دولتی در صورت نقض کنوانسیون اروپایی حقوق بشر و آزادیهای اساسی و پروتکلهای الحاقی آن توسط دولتهای عضو است، براساس صلاحدید خود یا درخواست خواهان، بواسطه صدور دستور موقت سعی مینماید تا از فعل دولتی که محتمل است خسارتی خطیر و جبرانناپذیری بر خواهان تحمیل کند، جلوگیری نماید. این صلاحیت صراحتاً در کنوانسیون موصوف پیشبینی نشده است اما در ماده 39 آییننامه داخلی دیوان مورد توجه قرار گرفته است. این مقاله با بررسی رویه قضایی دیوان به دنبال پاسخ به این پرسش است که این رکن منطقهای در چه مواردی از صلاحیت مزبور استفاده میکند و چه ضمانت اجرایی در خصوص دستورات موقت پیشبینی شده است. یافتههای مقاله مؤید این مطلب است که دیوان بطور استثنایی و عمدتاً جهت جلوگیری از نقض مواد 2 و 3 کنوانسیون اروپایی حقوق بشر از گزینه دستور موقت استفاده مینماید و از آنجا که موضوع ضمانت اجرای این نوع دستورات در کنوانسیون و آییننامه دیوان مورد توجه قرار نگرفته است، این رکن قضایی سعی کرده است از طریق آرای خود و با استناد به ماده 34 کنوانسیون به تدریج زمینه ضمانت اجرای موثر دستورات صادره را فراهم نماید. | ||
| کلیدواژهها | ||
| دیوان اروپایی حقوق بشر؛ دستور موقت؛ کنوانسیون اروپایی حقوق بشر و آزادیهای اساسی؛ رویه قضایی؛ ضمانت اجرا | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,837 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 901 |
||