آسیبها و انحرافهای تفسیر بصره در دو قرن نخست هجری | ||
| سراج منیر | ||
| دوره 9، شماره 33، زمستان 1397، صفحه 105-132 اصل مقاله (451.93 K) | ||
| نوع مقاله: علمی- ترویجی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/ajsm.2020.28911.1393 | ||
| نویسندگان | ||
| نوروز امینی* 1؛ محبوبه رضانیا2 | ||
| 1استادیار علوم قرآن و حدیث، دانشگاه گیلان،رشت، ایران | ||
| 2ارشناسی ارشد علوم قرآن و حدیث، دانشکده علوم قرآنی خوی، خوی، ایران | ||
| چکیده | ||
| نخستین مفسر قرآن، طبق صریح قرآن، پیامبر است. پس از پیامبر با حضور بزرگان صحابه، به عنوان نخستین مراجع تفسیری آن روزگار، در شهرهای بزرگ آن عصر، همچون مکه، مدینه، کوفه و بصره، جغرافیای تفسیر و مباحث آن توسعه یافت و عالمان رشدیافته در این مراکز، گامهایی استوار در توسعه تفسیر برداشتند. با این حال توسعه جغرافیای تفسیر همیشه به سود این دانش نبوده و در مواردی، بنا به دلایل متعدد، آسیبهایی بر پیکره تفسیر وارد ساخته است. این مقاله مکتب تفسیری بصره را از این منظر مورد مطالعه قرار میدهد و میکوشد تا از رهگذر ارائه تصویری دقیق از حوزه تفسیری بصره، مهمترین آسیبها و انحرافهای تفسیر بصره را بررسی کند. یافتهها حاکی از آن است که تفسیر بصره از جریانهای تفسیرگریزی، جریان اعتزال، جریان اهل حدیث و جریان اهل رای به شدت متأثر بوده و به همین خاطر آسیبهایی چند از این رهگذر متوجه تفسیر بصره شدهاست. | ||
| کلیدواژهها | ||
| مکاتب تفسیری؛ تفسیر بصره؛ جریانشناسی؛ آسیبها؛ انحرافات | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 868 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 547 |
||