بررسی مفهوم «نبی» و «رسول» در المیزان و مفاتیحالغیب فخر رازی | ||
| پژوهشنامه کلام تطبیقی شیعه | ||
| مقاله 12، دوره 1، شماره 2، مهر 1398، صفحه 305-344 اصل مقاله (507.37 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/jcst.2020.53594.1038 | ||
| نویسندگان | ||
| حمید ملک مکان1؛ فاطمه خان صنمی2؛ شعبانعلی خان صنمی* 3 | ||
| 1استادیار مبانی نظری دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| 2دکتری تخصصی مذاهب کلامی از دانشگاه ادیان و مذاهب، قم، ایران........................ | ||
| 3دانشیار گروه معارف دانشگاه علوم پزشکی قم، قم، ایران | ||
| چکیده | ||
| توجه به معنای لغوی واژه رسول و نبی در قرآن، و اینکه چه موقع رسول خطاب شدهاند؛ چه موقع نبی، نکتۀ مهمی است که کمتر مورد توجه قرآنپژوهان قرارگرفتهاست. عدهای آندو را هممعنا و گروهی حکم به تباین معنایی واژه رسول و نبی کردهاند. پژوهش حاضر دیدگاه فخر رازی و علّامه طباطبائی را با استفاده از ابزار کتابخانهای و روش توصیفی-تحلیلی مورد بررسی قرار دادهاست. فخر رازی، ملاک انتخاب نبی را تنها اصطفاء عبد، توسط خدا دانسته و نبی را بشری معرفی میکند که بهواسطۀ وحی با سایر افراد متفاوت شود. از نظر فخر رازی چنین کسی هرگاه مأمور به تبلیغ وحی شود، میشود رسول. او همچنین رابطه این دو را عموم و خصوص مطلق در نظر گرفتهاست. اما از نظر علّامهطباطبائی، نبی شخصی است که براى مردم، آنچه مایه صلاح معاش و معادشان است بیان کند و رسول عبارت است از کسى که حامل رسالت خاصى باشد؛ مشتمل بر اتمام حجتى که به دنبال مخالفت با آن عذاب و هلاکت و امثال آن باشد. بنابراین رسالت از نظر علّامه وصفی خاص و زاید بر نبوت است. بنابراین با توجه به تعریف فوق میتوان گفت آنچه علّامه «نبی» میداند از نظر فخر رازی «رسول» است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| نبی؛ رسول؛ فخر رازی؛ علّامه طباطبائی؛ وحی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 6,208 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,048 |
||