روابط جمهوری اسلامی با اخوان المسلمین؛ از همسویی استراتژیک تا رقابت ایدئولوژیک | ||
| پژوهش های راهبردی سیاست | ||
| دوره 9، شماره 32 - شماره پیاپی 62، بهار 1399، صفحه 35-66 اصل مقاله (529.85 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/qpss.2019.31839.1973 | ||
| نویسندگان | ||
| مصطفی قاسمی* 1؛ محمد علی بصیری2؛ عنایت الله یزدانی3 | ||
| 1مدیر گروه مطالعات آفریقا در موسسه مطالعات اندیشه سازان نور | ||
| 2دانشیار روابط بین الملل، گروه علوم سیاسی، دانشگاه اصفهان | ||
| 3دانشیار گروه علوم سیاسی دانشگاه اصفهان | ||
| چکیده | ||
| جمهوری اسلامی ایران و اخوانالمسلمین سه سطح از روابط در قالب جنبش- جنبش، دولت- جنبش و دولت- دولت را پشت سر گذاشتهاند. با اینکه تصور میشد اخوانالمسلمین بعد از به قدرت رسیدن، روابط خوبی با جمهوری اسلامی برقرار کند، اما در پروندههای منطقهای در مقابل سیاستهای جمهوری اسلامی ایران قرار گرفت. بسیاری از مجامع سیاسی و آکادمیک ایران با تاکید بر این مرحله و با استناد به تحولات این دوره از روابط، تغییر راهبرد حمایت از اخوانلمسلمین در جهان اهل سنت را توصیه میکنند. این مقاله با روش کتابخانهای و با رویکردی توصیفی ـ تحلیلی، در پی پاسخ به این سوال است که مطلوبترین سطح روابط جمهوری اسلامی با اخوانالمسلمین در کدام سطح و در قالب چه راهبردی باید تعریف و ادمه یابد؟ یافتههای پژوهش نشان میدهد که به دلیل ایدئولوژیک بودن نظام سیاسی برآمده از جنبش شیعی در ایران و جنبش سنی اخوانالمسلمین و رقابتها و اصطکاکهای مترتب بر آن، مطلوبترین سطح روابط جمهوری اسلامی با اخوانالمسلمین باید در سطح "دولت- جنبش" و در قالب راهبرد "امتناع دولت، استمرار نهضت" تعریف و پیگیری شود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| "جمهوری اسلامی ایران"؛ "اخوان المسلمین مصر"؛ "روابط دولت-دولت"؛ "روابط دولت-جنبش"؛ "راهبرد" | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 31,304 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 3,924 |
||