تبیین کاستی های صدور انقلاب اسلامی به کشورهای آسیای میانه بر اساس نظریه پخش | ||
| پژوهش های راهبردی سیاست | ||
| دوره 9، شماره 32 - شماره پیاپی 62، بهار 1399، صفحه 67-92 اصل مقاله (400.54 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/qpss.2019.37755.2164 | ||
| نویسنده | ||
| علی باقری دولت ابادی* | ||
| عضو هیات علمی گروه علوم سیاسی دانشگاه یاسوج | ||
| چکیده | ||
| پیروزی انقلاب اسلامی ایران بازتابهای گستردهای در منطقه و جهان به همراه داشت.علیرغم اینکه بیشترین تاثیر انقلاب اسلامی در سطح منطقه و همسایگان ایران اتفاق افتاد، شواهد گویای آن است که میزان اثرگذاری انقلاب ایران بر کشورهای آسیایمیانه محدود بوده است. این درحالی است که مردمان این منطقه همگی مسلمان بوده و برخی به لحاظ زبانی و برخی به لحاظ تاریخی یا قومی اشتراکاتی با ایران دارند. این پژوهش به دنبال پاسخگویی به این سوال است که چرا انقلاب اسلامی نتوانست تأثیر چشمگیری در این منطقه داشته باشد؟ فرضیه پژوهش به وجود مشکلاتی در ساختار سیاسی کشورهای آسیای میانه برای پذیرش انقلاب و نیز مشکلاتی در داخل ایران برای صدور انقلاب اشاره دارد. برای این منظور از روش علّی و نظریه پخش استفاده شده و یافتههای پژوهش نشان میدهد وجود مشکلاتی در مبدا و مقصد پخش از جمله عدم توجه مناسب ایران به منطقه، رویکرد عملگرایانه سیاست خارجی ایران، وجود دولتهای اقتدارگرا در منطقه، وجود رقبای منطقهای و فرامنطقهای مهمترین دلایل ناکامی ایران در صدور انقلاب به این منطقه بوده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| بازتاب انقلاب اسلامی؛ نظریه پخش؛ ایران؛ آسیای میانه؛ صدور انقلاب | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 22,974 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,946 |
||