درد و شیوههای التیام آن: مطالعه انسانشناختیِ دانش بومی و قومی منطقه موکریان | ||
| دو فصلنامه دانش های بومی ایران | ||
| مقاله 3، دوره 6، شماره 11، فروردین 1398، صفحه 75-114 اصل مقاله (527.91 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/qjik.2020.48735.1178 | ||
| نویسندگان | ||
| لقمان شمسی1؛ ابوعلی ودادهیر* 2؛ حمید رضا فرخ اسلاملو3؛ زهره انواری4 | ||
| 1دانشجوی دکترای انسان شناسی، و پژوهشگر انسان شناسی سلامت، گروه انسان شناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه تهران، | ||
| 2دانشگاه تهران، دانشکده علوم اجتماعی، گروه انسان شناسی | ||
| 3استاد بهداشت عمومی، مرکز تحقیقات سلامت باروری، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه. | ||
| 4استادیار انسان شناسی زیستی، گروه انسان شناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه تهران . | ||
| چکیده | ||
| این مقاله به مفهوم درد و نحوه التیام آن در منطقه موکریان کردستان پرداخته است. برای نیل به این هدف، دانش بومی و قومی موجود درباره درد، با توسل به روش های انسانشناختی و به طور خاص مردمنگاری، و حدود نه ماه حضور مستمر در میدان و انجام مشاهدات و مصاحبه با مطلعین کلیدی، مطالعه شده است. برای تحلیل داده ها از تحلیل روایت مبتنی بر مضمون و از مدل میلز و هابرمن استفاده شده است. یافتههای این مطالعه نشان میدهند به رغم وجود درمانگران مختلف محلی و سنتی در منطقه موکریان، و مدیریت و درمان درد و بیماری با شیوهها و شگردهای مخصوص به خودشان، درد به عنوان مسأله ای سخت، برای مردمان قوم کرد امری غیر قابل پذیرش و شخصی است، و آنها برای ابراز آن عمدتاً از استراتژی انکار استفاده میکنند و این در غالب داستانها، روایتها، و ضربالمثلها منطقه نیز قابل مشاهده است. شرایط زیستمحیطی موکریان زمینه را برای پرورش افراد قوی، نستوه و دلاور مهیا میکند و فرهنگ هم داستان با این شرایط هرگونه ضعف و ناتوانی را نهی مینماید، لذا مردم در شرایط درد و بیماری از خود ضعف نشان نمیدهند؛ چون سر خم کردن در برابر درد با ارزش های مردانگی منطبق نیست. | ||
| کلیدواژهها | ||
| "درد؛ " " انسان شناسی درد؛ " " بیماری؛ " "دانش بومی؛ " "درمانگری سنتی." | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,135 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 920 |
||