آسیب شناسی ساختاری دیپلماسی عمومی جمهوری اسلامی ایران | ||
| پژوهش های راهبردی سیاست | ||
| مقاله 4، دوره 9، شماره 34 - شماره پیاپی 64، پاییز 1399، صفحه 107-141 اصل مقاله (546.98 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/qpss.2020.41098.2284 | ||
| نویسندگان | ||
| جواد خادم زاده1؛ جهانبخش ایزدی* 2؛ علیرضا سلطانی2 | ||
| 1دانشجوی دکترا رشته سیاستگذاری عمومی دانشکده علوم سیاسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز | ||
| 2استادیار و عضو هیات علمی دانشکده علوم سیاسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز | ||
| چکیده | ||
| امروزه دیپلماسی عمومی بعنوان مکمل دیپلماسی رسمی تحت تاثیر فناوریهای نوین اطلاعاتی و ارتباطاتی به ابزار مهمی در تحقق اهداف سیاست خارجی کشورها تبدیل شده است و بالطبع جمهوری اسلامی ایران نیز با توجه به ظرفیتهای بالقوه فرهنگی، مذهبی و سیاسی در تلاش است از این ابزار در تحقق اصول و اهداف خود در عرصه بینالمللی استفاده نماید. پرسش پژوهش این است که آیا جمهوری اسلامی ایران با توجه به ظرفیتهای بالقوه فرهنگی، مذهبی و سیاسی توانسته است در دیپلماسی عمومی خود موفق عمل نماید؟ پاسخ این است که جمهوری اسلامی در عرصههای ساختاری، نهادی و مدیریتی و رویکردی در زمینه دیپلماسی عمومی دچار ضعف است و بر همین اساس نتوانسته است در زمینه مذکور آن طور که شایسته است عمل نماید. | ||
| کلیدواژهها | ||
| "قدرت نرم "؛ "دیپلماسی عمومی"؛ "دیپلماسی عمومی سنتی"؛ "دیپلماسی عمومی مدرن "؛ "الگوی شبکه ای" | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 24,724 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 4,194 |
||