موانع فنی تجارت خارجی در ایران در پرتو حقوق سازمان تجارت جهانی | ||
| پژوهش حقوق عمومی | ||
| دوره 21، شماره 66، بهار 1399، صفحه 181-211 اصل مقاله (863.21 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/qjpl.2019.39764.2084 | ||
| نویسندگان | ||
| صادق ضیایی بیگدلی* 1؛ احسان صلحی2 | ||
| 1هیأت علمی دانشکده حقوق/ دانشگاه شهید بهشتی | ||
| 2دانشجوی دکتری / دانشگاه شهید بهشتی | ||
| چکیده | ||
| موافقتنامه موانع فنی فراروی تجارت از جمله موافقتنامههای تخصصی سازمان تجارت جهانی است که در راستای قاعدهمند کردن مقرراتگذاری دولتها در حوزه موانع فنی تدوین گردیده است. این موافقتنامه ضمن پذیرش حق دولتها نسبت به اعمال محدودیتهای فنی با هدف حراست از منافع عمومی از جمله سلامت و ایمنی جامعه، به نحوی سعی نموده است با برقراری اصول چهارگانه عدم تبعیض، عدم ایجاد مانع غیرضروری بر سر راه تجارت، هماهنگسازی و شفافیت (اطلاعرسانی)، بین این اهداف عمومی و هدف آزادی تجارت بینالمللی نوعی تعادل برقرار نماید. مقصود این مقاله ارزیابی نظام حقوقی ایران از حیث تطابق با اصول چهارگانه موافقتنامه موانع فنی فراروی تجارت و نیز موافقتنامه تسهیل تجاری سازمان تجارت جهانی است و نشان میدهد که جز در برخی موارد محدود، قانونگذار ایرانی توجه چندانی به موازین پذیرفته شده جهانی ندارد و این مسئله حتی در قانون «تقویت و توسعه نظام استاندارد مصوب مهرماه 1396» نیز مشهود است؛ امری که منجر به افزایش هزینههای تجارت بینالمللی و عدم رقابتپذیری صادراتی ایران گردیده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| موافقتنامه موانع فنی فرا روی تجارت؛ موانع غیر تعرفهای؛ ضوابط فنی در ایران؛ موافقتنامه تسهیل تجاری؛ سازمان تجارت جهانی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,126 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,225 |
||