کنارگذاری آموزشی در نظام آموزش عالی ایران؛ علل و زمینهها | ||
| فصلنامه علوم اجتماعی | ||
| مقاله 1، دوره 29، شماره 98، پاییز 1401، صفحه 1-42 اصل مقاله (1.1 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/qjss.2020.47651.2160 | ||
| نویسندگان | ||
| زینب بیلکی* 1؛ علی اکبر تاج مزینانی2 | ||
| 1کارشناسی ارشد برنامه ریزی رفاه اجتماعی. دانشگاه علامه طباطبائی . تهران | ||
| 2دانشیاربرنامه ریزی رفاه اجتماعی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران | ||
| چکیده | ||
| کنارگذاری اجتماعی گاه در بعد آموزشی و در سطح بالای آن یعنی نظام آموزش عالی اتفاق میافتد. آنچه در این کنارگذاری نقش محوری ایفا میکند آن است که افراد در دسترسی به حقوق و فرصتها با موانعی روبرو میشوند که یا از ادامه حضور در نظام آموزشی عالی بازمیمانند یا در عین حضور به حاشیه رانده میشوند. در این مطالعه سعی بر این بوده است که بررسی کنارگذاری آموزشی در نظام آموزش عالی ایران فرآیندهایی را که موجب شکلگیری زمینهها و علل کنارگذاری دانشجویان شده است توجه شود. همچنین ابعاد گوناگون کنارگذاری آموزشی با استفاده از نظریه مبنایی پرداختهشده و در پی ارائهی توصیفی فربه از آن است. در تحقیق حاضر با استفاده از تکنیک مصاحبه نیمه ساختیافته (با دانشجویان و متخصصان) مصاحبه انجام شد تا از این راه جلوههای کنارگذاری آموزشی، عوامل تأثیرگذار بر آن شناسایی شوند. زمینهها و علل کنارگذاری که در این مقاله بهدستآمده، ازاینقرارند: زمینهها؛ وضعیت بغرنج خانوادگی، عوامل بازدارندهی ارتباط مناسب، تعاملات آکادمیک، ساختار اجتماعی و علل؛ فقدان منابع مالی، معلولیت، سیاستگذاری آموزشی نامناسب، سیاستهای آموزش عالی بهمثابه بیعدالتی آموزشی. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آموزش عالی؛ کنارگذاری اجتماعی؛ کنارگذاری آموزشی؛ استانداردسازی؛ نظریهی مبنایی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,337 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 483 |
||