شناسایی، ارزیابی و رتبه بندی خورهای شرق تنگه هرمز به منظورتوسعه پایدار گردشگری (از میناب تا جاسک) | ||
| فصلنامه مطالعات مدیریت گردشگری | ||
| مقاله 6، دوره 15، شماره 51 - شماره پیاپی 15، پاییز 1399، صفحه 111-144 اصل مقاله (1.74 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/tms.2020.40863.2112 | ||
| نویسندگان | ||
| ابراهیم مقیمی* 1؛ مهران مقصودی2؛ مجتبی یمانی3؛ یاسر حسن زاده4 | ||
| 1استاد، گروه جغرافیای طبیعی (ژئومورفولوژی)، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران.ایران | ||
| 2دانشیار، گروه جغرافیای طبیعی (ژئومورفولوژی)، دانشکده جغرافیا دانشگاه تهران، تهران. ایران | ||
| 3استاد، گروه جغرافیای طبیعی (ژئومورفولوژی)، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| 4دانشجوی دکتری ژئومورفولوژی دانشگاه تهران پردیس بین اللمل، کیش، ایران | ||
| چکیده | ||
| گردشگری، یکی از بهترین بخشهای موقعیتیابی اقتصادی است که میتواند رشد اقتصادی و اجتماعی را در مقصد به وجود آورد. در پژوهش حاضر، خورهای شرق تنگه هرمز از نظر توسعه گردشگری ارزیابی شده است. ابتدا با پیمایش میدانی و تکنیکهای سنجش از دور NDVI و NDWI موقعیت شناسایی شد. سپس با استفاده از دو مدل کوبالیکوا و بریلها اقدام به ارزیابی قابلیت توسعه گردشگری خورها شد. نتایج نشان داد که در روش بریلها سایت خور آذینی با کسب 870 امتیاز از کل امتیاز ارزشها در رتبه اول قرار دارد. سایت تیاب با امتیاز 840، کلاهی 665، لوران 660 و کرگان با 560 در ردههای بعدی قرار گرفتهاند. نتایج مدل کوبالیکوا نیز نشان داد که خور آذینی با 12 امتیاز بیشترین امتیاز و تیاب با 5/11، کلاهی با 75/8، لوران با 25/8 و کرگان با 25/5 امتیاز در ردههای بعدی قرار دارند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| "گردشگری"؛ "خور"؛ "قابلیت سنجی"؛ "شرق تنگه هرمز" | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,241 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,112 |
||