مفهوم شناسی عدم کفایت رییس جمهور و چگونگی احراز آن در حقوق اساسی جمهوری اسلامی ایران | ||
| پژوهش حقوق عمومی | ||
| مقاله 1، دوره 22، شماره 68، پاییز 1399، صفحه 9-36 اصل مقاله (410.9 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/qjpl.2019.24593.1603 | ||
| نویسندگان | ||
| حمیدرضا مقدسین* 1؛ علی اکبر گرجی ازندریانی2 | ||
| 1دانشجوی کارشناسی ارشد حقوق عمومی دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران | ||
| 2دانشیار حقوق عمومی دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| از لوازم یک جامعه مردمسالار، پاسخگو بودن نهادها و مقامهای حکومتی نسبت به عملکرد خود در برابر مردم یا نهادهای برآمده از مردم است. بر همین اساس، رییس جمهور به عنوان یک مقام سیاسی که مدیریت قوه مجریه و اداره امور اجرایی کشور را بر عهده دارد باید در برابر مجلس شورای اسلامی پاسخگو باشد. قانونگذار اساسی برای پاسخگویی رییس جمهور، سازکارهایی را اندیشیده از جمله استیضاح رییس جمهور و بررسی عدم کفایت وی؛ در واقع آنچه که قانونگذار اساسی از مجلس شورای اسلامی میخواهد این است که کفایت اجرایی، یعنی استمرار و بقای صلاحیت مدیر و مدبر بودن رییس جمهور را مورد بررسی قرار دهد. این تحقیق با مطالعه مشروح مذاکرات مجلس بررسی نهایی قانون اساسی، شورای بازنگری قانون اساسی و نیز مذاکرات پیرامون بررسی عدم کفایت سیاسی اولین رییس جمهور به واکاوی دقیقتر «عدم کفایت رییس جمهور» پرداخته و سنجههایی را برای ارزیابی بهتر این موضوع مطرح میکند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| عدم کفایت رییس جمهور؛ کفایت اجرایی؛ کارآمدی؛ مدیریت قوه مجریه؛ اداره امور اجرایی کشور | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,871 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 4,036 |
||