سد سبز: همیاری سنتی بومزاد و سازگار با توسعه مطالعه موردی ایجاد آبگیر بر رودخانه خورخوره سقز | ||
| دو فصلنامه دانش های بومی ایران | ||
| مقاله 13، دوره 6، شماره 12، مهر 1398، صفحه 479-502 اصل مقاله (1.54 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/qjik.2021.55594.1230 | ||
| نویسندگان | ||
| حسین محمدزاده* 1؛ جمال خسروی2 | ||
| 1استادیار جامعه شناسی گروه علوم اجتماعی، دانشگاه پیام نور | ||
| 2استادیار جامعه شناسی،گروه علوم اجتماعی، دانشگاه پیام نور | ||
| چکیده | ||
| انسان برای به دست آوردن آب و کنترل آن راههایی مختلفی را آزموده است. یکی از این راهها درست کردن سد و آبگیر بوده است. یکی از این نوع سدهایی که در منطقه سقز برای کنترل آب رودخانهها در فصل بهار تا پاییز استفاده میشد سدسازی با نوعی سازه چوبی بانام ولیر[1] بود. هدف این تحقیق دلایل، شیوه ساخت و بهکارگیری ولیر برای کنترل و هدایت آبهای رودخانه بود. این تحقیقدر چارچوب یک گزارش موردی قابل دستهبندی است. روش تحقیق تجربه زیسته محقق و انجام مصاحبه با مردان روستای سیفآباد در شهرستان سقز بوده است. اطلاعات بهدست آمده نشان میدهد که مردم روستا هرسال در فصل بهار این سدها را با چوب و شاخ و برگ درختان میساختند. سدها آب را از طریق یک جوی بزرگ بهسوی مزارع یونجه و سیبزمینی هدایت میکردند. این سدها در فصل پاییز و با آمدن سیلابهای پاییزی خراب شده و بدون آنکه به محیطزیست آسیبی برسانند از مسیر رودخانه کنار میرفتند. اکنون این نوع سد از بین رفته است و عوارضی بر جای نهاده است. بازاندیشی در مدرنیته تحمیلی، بازگشت به اخلاق و دگرخواهی یکی از راههای پیشنهادی این پژوهش است. [1]. wlyr | ||
| کلیدواژهها | ||
| آببند؛ ولیر؛ کارجمعی؛ رودخانه؛ سقز | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,087 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 779 |
||