رابطه فرآیندهای خود نظم بخشی با انتقال متقابل در روان درمانگران ایرانی | ||
| مطالعات روانشناسی بالینی | ||
| دوره 11، شماره 39، تابستان 1399، صفحه 1-17 اصل مقاله (806.44 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/jcps.2020.20719.1611 | ||
| نویسندگان | ||
| شیوا گرانمایه پور1؛ پرویز آزادفلاح* 2؛ فضل اله احمدی3؛ نیما قربانی4 | ||
| 1دانشجوی دکتری روانشناسی، دانشگاه تربیت مدرس | ||
| 2دانشیار روانشناسی، دانشگاه تربیت مدرس، دانشکده علوم انسانی (نویسنده مسئول) | ||
| 3گروه پرستاری دانشگاه تربیت مدرس | ||
| 4گروه روانشناسی دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| پیشینه پژوهشی در روان درمانی همواره بر اهمیت خودآگاهی و مدیریت انتقال متقابل و قابلیت کاربرد آن در تمامی موقعیتهای روان شناختی تاکید کرده است. بر همین اساس هدف مقاله حاضر بررسی رابطه فرایندهای خودنظمبخشی با انتقال متقابل است. در این راستا، از رواندرمانگران شهر تهران، ۱۸0 نفر که به صورت نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند، مقیاس های پژوهش را تکمیل کردند. به منظور بررسی فرایندهای خودنظمبخشی از مقیاسهای بهوشیاری، خودشناسی انسجامی و فرم کوتاه خودمهارگری و برای بررسی انتقال متقابل از پرسشنامه انتقال متقابل استفاده شد. دادههای به دست آمده با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون سلسله مراتبی تحلیل شدند. نتایج نشان داد که خودشناسی انسجامی و خودمهارگری رابطه منفی با انتقال متقابل دارند و خودشناسی انسجامی در ارتباط خودمهارگری با انتقال متقابل، نقش تعدیلکننده ایفا می-کند. نتایج پژوهش گسترش قابلیت ها و ساز و کارهای هشیاری و مهار هشیارانه در فرآیند روان درمانی را مورد تاکید قرار می دهند. واژگان کلیدی: انتقال متقابل، فرایندهای خودنظمبخشی، بهوشیاری، خودشناسی انسجامی، خودمهارگری | ||
| کلیدواژهها | ||
| انتقال متقابل؛ فرایندهای خودنظمبخشی؛ بهوشیاری؛ خودشناسی انسجامی؛ خودمهارگری | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,589 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,337 |
||