زندگی روزمره و مشروعیت سیاسی در ایران: از بهمن1357 تا خرداد1376 | ||
| پژوهش های راهبردی سیاست | ||
| دوره 10، شماره 36 - شماره پیاپی 66، بهار 1400، صفحه 11-48 اصل مقاله (640.89 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/qpss.2020.52442.2547 | ||
| نویسندگان | ||
| سید محمد وهاب نازاریان* 1؛ ابوالفضل دلاوری2 | ||
| 1دانشگاه علامه طباطبایی | ||
| 2دانشیار علوم سیاسی، گروه علوم سیاسی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه علامه طباطبائی، | ||
| چکیده | ||
| با سقوط رژیم شاه تحقق هنجارهای ایدئولوژیک در زندگی روزمره، دستورکار رهبران نظام جدید بود. موفقیت این دگرگونی به نحوۀ پذیرش مردم بستگی داشت، به عبارتی نیازمند مشروعیت بود. بر این اساس، هدف پژوهش بررسی این پرسش اکتشافی است که تحولات زندگی روزمره چه تأثیری بر الگوی مشروعیت سیاسی در دو دهه نخست پس از پیروزی انقلاب داشته است؟ برای پاسخ از روش کیفی آمیخته استفاده شده که به دلیل اکتشافی بودن به طرح فرضیه نیاز ندارد. دادهها به ما نشان دادهاند که زندگی روزمره از سه مرحلۀ تنوع، یکدستی و تقابل ایدئولوژیک بین پدیدههای معمولی و سیاست رسمی عبور کرده است که با سه وضعیت سیاست یعنی تنوع نیروهای فعال، یکدستی نیروهای سیاسی و نهایتاً تلاش حاشیهنشینها برای بازگشت به فعالیت آشکار سیاسی همراستاست. نتیجۀ این بررسی نشان میدهد که زندگی روزمره از محملی برای پیروزی انقلاب به محملی برای شکلگیری تعارضهای بنیادین بین نظم سیاسی با اعضای عادی جامعه تبدیل شده است و به همین دلیل، تحول الگوی مشروعیت سیاسی از تسلط الگویی متلون به الگویی واحد و سپس به الگوهای متنوع را در پی داشته است که تا امروز تداوم دارد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| سیاست؛ مشروعیت سیاسی؛ زندگی روزمره؛ امر روزمره؛ مصرف | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 23,343 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 3,087 |
||