نقد مبانی انسانشناختی نظریه مراجع محور راجرز با نگرش به منابع اسلامی | ||
| فرهنگ مشاوره و روان درمانی | ||
| مقاله 2، دوره 12، شماره 47، پاییز 1400، صفحه 47-96 اصل مقاله (1.04 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله علمی - پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/qccpc.2021.53146.2448 | ||
| نویسنده | ||
| امیر قربانپور لفمجانی* | ||
| استادیار گروه مشاوره دانشگاه گیلان | ||
| چکیده | ||
| هدف تحقیق حاضر نقد مبانی انسانشناختی نظریهی مراجع محوری کارل رانسوم راجرز بوده است. راجرز نسبت به انسان نگاه خوش بینانه و مثبتی داشت. از نظر راجرز انسان اصولا موجوی منطقی، اجتماعی، پیش رونده و واقع بین است که مهمترین انگیزهاش نیل به خودشکوفایی است. در این مسیر مبنا و ملاک عمل کردن خود نظمی ارگانیزمی است. نیازی نیست که نگران کششهای ضداجتماعی انسان باشیم زیرا ذاتی انسان نیستند و عرضی هستند. هم چنین انسان قادر به کسب معرفت قطعی نسبت به واقعیت بیرونی نیست و هرکسی برداشت خود را از واقعیت دارد. این در حالی است که از نظر اسلام انسان ماهیتاً ارزشمند است و کرامت ذاتی دارد و می تواند به کرامت اکتسابی برسد. در کنار جنبههای مثبت، انسان جنبههای دانی و سفلی نیز دارد که باید آن را در سایه عقل مبتنی بر دین و فطرت متعادل کند. همچنین نیل به معرفت و کسب آن نیز امری میسر و شدنی است و دستورات دین درباره کسب علم و تفکر و تفقه مبین همین امر است. همچنین خودشکوفایی در نظریه راجرز متوجه جنبه های سرشتی بیولوژیک انسان است در حالیکه از نظر اسلام حرکت در مسیر بندگی و هدف خلقت با انگیزه ای الهی موجب خودشکوفایی انسان و قرب الی الله خواهد شد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| انسان؛ نظریه مراجع محوری؛ کارل راجرز؛ اسلام | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 4,592 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 4,085 |
||