راهبردهای مشارکت سیاسی در میان فعالان زن، معلم، دانشجو و کارگر | ||
| فصلنامه علوم اجتماعی | ||
| مقاله 4، دوره 27، شماره 91، زمستان 1399، صفحه 113-156 اصل مقاله (1.2 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/qjss.2021.53810.2267 | ||
| نویسندگان | ||
| محمد حسین پناهی1؛ آتنا کامل قالیباف* 2 | ||
| 1استاد جامعه شناسی دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران | ||
| 2دانشجوی دکترای جامعه شناسی سیاسی دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| در این پژوهش به بررسی راهبرد مشارکت سیاسی در میان کنشگران چهار حوزه معلمی، دانشجویی، زنان و کارگری پرداختیم. سؤال محوری این است که کنشگران چه راهبردهایی را برای دستیابی به مطالباتشان در بستر نظام سیاسی موجود در پیش میگیرند. بدین منظور از نظریات دموکراتیکسازی و انعطافپذیری اقتدارگرایی سود بردیم. برای جمعآوری دادههای تحقیق، از روش کیفی و مصاحبههای نیمه ساختاریافته با 22 نفر از فعالان چهار حوزه منتخب استفاده کردیم و با کمک تحلیل محتوای تماتیک به تجزیهوتحلیل مصاحبهها پرداختیم. یافتههای پژوهش نشان میدهند کنشگران از چهار راهبرد 1- روابط حسنه یا تعامل با حاکمیت، 2- مقاومت در برابر حاکمیت، 3- بازسازی درونی پس از وقوع سرکوب و 4- ائتلاف استفاده میکنند. کنشگران گاه بهطور همزمان و ترکیبی چند راهبرد را بکار میگیرند و یا در طول زمان، راهبردهای متفاوت را در مقاطع زمانی مختلف تجربه میکنند. نتایج حاکی از آن است که تشکلها ابتدا مذاکره با مسئولان را آزمون میکنند، سپس مسیر اشکال غیررسمی کنشگری را طی میکنند که هزینهبرند. بالا رفتن هزینه، کنشگران را وادار به پنهانکاری فعالیتهایشان میکند. درواقع کنشگران در زمانهای که فرصت سیاسی برای فعالیت وجود دارد از آن بهره میبرند و در زمانهی عسرت و انسداد فضای سیاسی میان کنشهای رسمی و غیررسمی جابه جا میشوند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| مشارکت سیاسی؛ راهبرد؛ کنشگری سیاسی؛ تشکل های جامعه مدنی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 998 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 679 |
||