حل اختلافات شیعیان درباره اسماء و صفات الهی بر پایه روایات الکافی | ||
| پژوهشنامه کلام تطبیقی شیعه | ||
| مقاله 12، دوره 2، شماره 3، فروردین 1399، صفحه 231-261 اصل مقاله (951.55 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/jcst.2021.55684.1042 | ||
| نویسنده | ||
| اسماعیل اثباتی* | ||
| گروه فلسفه و کلام دانشکده الهیات دانشگاه علامه طباطبایی | ||
| چکیده | ||
| شیخ کلینی در عصر غیبت صغری و همزمان با اوج گیری شبهات علیه امامیه به نگارش کتاب کافی اقدام کرد. بسیاری از شبهات مطرح شده علیه امامیه مربوط به اسماء و صفات الهی بود. شیخ کلینی با گزینش روایات و درج آنها در کتاب کافی علاوه بر ارائه تصویری از باورهای شیعیان تلاش کرد به اختلافات موجود در بین امامیه پایان داده و شبهات مخالفان را نیز پاسخ گوید. بررسی روایات کافی نشان می دهد شیخ کلینی قائل به تفکیک بین اسم و مسمی، توقیفی بودن اسماء الهی و جواز شیء نامیدن خدا است. او معیاری برای تفکیک صفات ذات از فعل ارائه کرده و اراده را در زمره صفات فعل الهی جای داده است. به شدت با نظریه تشبیه و تجسیم مخالفت ورزیده و همزمان با تاکید بر اشتراک معنوی صفات الهی و صفات مخلوقین به تفاوت های کاربرد این صفات در باره خدا و مخلوقات توجه کرده است. در پاره ای از صفات الهی مانند صفات خبری نیز از نظریه تاویل حمایت کرده و معنای ظاهری آیات را رد کرده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اسماء و صفات الهی؛ شیخ کلینی؛ الکافی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,022 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 608 |
||