اثربخشی ترکیب دو رویکرد اخلاق مدار (بخشایشگری) و هیجان مدار بر باورهای فراشناختی، سخت رویی و نگرش به طلاق در زنان متقاضی طلاق | ||
| فرهنگ مشاوره و روان درمانی | ||
| مقاله 2، دوره 13، شماره 50، تابستان 1401، صفحه 37-67 اصل مقاله (1.18 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله علمی - پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/qccpc.2021.60554.2696 | ||
| نویسندگان | ||
| ابراهیم نامنی* 1؛ آزاده مذهب یوسفی2؛ مژگان روزبهانی2 | ||
| 1دانشیار مشاوره دانشگاه حکیم سبزواری | ||
| 2دانش آموخته کارشناسی ارشد مشاوره دانشگاه حکیم سبزواری | ||
| چکیده | ||
| پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی ترکیب دو رویکرد درمانی اخلاق مدار (بخشایشگری) و هیجان مدار بر سخت رویی و نگرش به طلاق در زنان متقاضی طلاق انجام گرفت. طرح پژوهش نیمه آزمایشی و از نوع پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری با گروه کنترل نابرابر بود. جامعه پژوهش تمام زنان متقاضی طلاق مراجعه کننده به مراکز مشاوره خانواده در شهر سبزوار که در 6 ماه اول سال 99 به این مراکز مراجعه کردند که از میان آنها 30 زن متقاضی طلاق به صورت نمونه گیری هدفمند و داوطلبانه انتخاب شده و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار داده شدند. ابزار پژوهش، پرسشنامه سخت رویی کوباسا (1979) و مقیاس نگرش به طلاق کینایرد و جرارد (1986) بود. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون تجزیه و تحلیل واریانس با اندازه گیری های مکرر استفاده شد. یافته های پژوهش نشان داد، تلفیق دو رویکرد درمانی اخلاق مدار (بخشایشگری) و هیجان مدار بر سخت رویی و نگرش به طلاق در زنان متقاضی طلاق تأثیر دارد (05/0>p)؛ لازم به ذکر است، ماندگاری اثر درمان بعد از دو ماه حفظ شده است (05/0>p). بر اساس یافته های پژوهش حاضر می توان نتیجه گرفت برای کاهش مشکلات زنان متقاضی طلاق و افزایش سخت رویی آنان در مقابله با مشکلات زندگی زناشویی می توان از تلفیق دو رویکرد اخلاق مدار (بخشایشگری) و هیجان مدار استفاده نمود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اخلاق مدار (بخشایشگری)؛ هیجان مدار؛ باورهای فراشناختی؛ سخت رویی؛ نگرش به طلاق | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,552 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,016 |
||