اثربخشی برنامه فرزندپروری مثبت بر سلامت عمومی و سازگاری زناشویی مادران دارای فرزندمبتلا به اختلال نقص توجه/بیش فعالی | ||
| فرهنگ مشاوره و روان درمانی | ||
| مقاله 8، دوره 13، شماره 51، پاییز 1401، صفحه 207-230 اصل مقاله (1.14 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله علمی - پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/qccpc.2022.65898.2881 | ||
| نویسندگان | ||
| عطیه حاجی بابایی راوندی* 1؛ پریسا تجلی2؛ افسانه قنبری پناه3؛ منصوره شهریاری احمدی2 | ||
| 1دانشجوی دکتری روانشناسی و آموزش کودکان اشتثنایی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی | ||
| 2استادیار گروه روانشناسی استثنایی عمومی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی | ||
| 3استادیار گروه تربیت و مشاوره دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی | ||
| چکیده | ||
| هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی برنامه فرزندپروری مثبت بر سلامت عمومی و سازگاری زناشویی مادران دارای فرزند مبتلا به اختلال نقص توجه/بیش فعالی بود. طرح پژوهشی نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون – پس آزمون و پیگیری با گروه کنترل بود. جامعۀ آماری این پژوهش شامل تمامی مادران دارای دانش آموزان ۷ تا 11 ساله با اختلال نقص توجه/بیش فعالی (بیش فعالی غالب) در سال تحصیلی 1400-1401 شهر تهران بود. حجم نمونه شامل 30 نفر بود که به شیوه نمونهگیری در دسترس انتخاب شده و در دو گروه آزمایش و کنترل جایدهی شدند. برای گروه آزمایشی، برنامه آموزش فرزندپروری مثبتنگر اجرا شد در حالیکه گروه کنترل هیچ آموزشی دریافت نکردند. ابزار پژوهش شامل مقیاس سلامت عمومی (گلدبرگ و هیلر، 1972) و مقیاس سازگاری زناشویی (اسپانیر، 1976) بود. نتایج نشان داد که برنامه فرزندپروری مثبت باعث بهبود سلامت عمومی و سازگاری زناشویی شده است. یافتههای این پژوهش اطلاعات مفیدی را در ارتباط با برنامه آموزشی فرزندپروری مثبت فراهم میکند و مشاوران و روانشناسان میتوانند برای بهبود سلامت عمومی و سازگاری زناشویی مادران دارای کودک مبتلا به اختلال نقص توجه/بیش فعالی از این مداخله استفاده نمایند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| فرزندپروری مثبت؛ سلامت عمومی؛ سازگاری زناشویی؛ مادران؛ اختلال نقص توجه/بیش فعالی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,746 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 965 |
||