تحول در مقررات ناظر بر حمل بینالمللی مسافر از طریق دریا در پرتو کنوانسیون آتن 1974 و پروتکل اصلاحی لندن 2002 | ||
| پژوهش حقوق خصوصی | ||
| دوره 10، شماره 37، زمستان 1400، صفحه 39-66 اصل مقاله (681.92 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/jplr.2022.56821.2499 | ||
| نویسندگان | ||
| پرویز عامری1؛ حبیب طالب احمدی2؛ علی رضائی3؛ عرفان خسروانی* 4 | ||
| 1عضو هیأت علمی دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه شیراز، شیراز، ایران | ||
| 2استادیار گروه حقوق خصوصی دانشکده ی حقوق و علوم سیاسی دانشگاه شیراز، شیراز، ایران | ||
| 3استادیار دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه شیراز، شیراز، ایران | ||
| 4دانشجوی دوره ی دکترای حقوق خصوصی دانشکده ی حقوق و علوم سیاسی دانشگاه شیراز، شیراز، ایران | ||
| چکیده | ||
| حجم حمل مسافر از طریق دریا به لحاظ امنیت بالا و هزینه اندک، بیشتر از سایر طرق حمل میباشد. به جهت همین حجم گسترده وضع قواعد و کنوانسیونهای بین المللی لازم بود. در این راستا اولین کنوانسیون در سال 1961 تحت عنوان قواعد بروکسل تدوین شد. این کنوانسیون با استقبال دولتها مواجه نشد و به همین جهت کنوانسیون آتن 1974 پیش بینی گردید. این کنوانسیون در راستای افزایش مسؤلیت متصدی حملونقل و حمایت بیشتر از مسافر، مسؤلیت مندرج در کنوانسیون بروکسل را کاملاً متحول نمود. با این حال سیر تحول مقررات ناظر بر حمل هوایی، دولتها را بر آن داشت که مقررات ناظر بر حمل دریایی مسافر را نیز تغییر دهند. پس از چند تلاش بی نتیجه نهایتاً پروتکل اصلاحی 2002 لندن به کنوانسیون آتن الحاق شد. این پروتکل مسؤلیت متصدی حمل و نقل را شدیدتر نمود. در این پژوهش تغییرات صورت گرفته در کنوانسیون آتن و پروتکل اصلاحی لندن و چرایی آن مورد بررسی قرار میگیرد. نهایتاً ملاحظه می گردد که مبنای مسؤلیت به محض تغییر یافته است و این تحول به جهت یکسان شدن با احکام ناظر بر حمل هوایی مسافر بوده است. با عنایت به این تحولات تغییر مقررات داخلی ناظر بر حمل دریایی مسافر، ضروری مینماید. | ||
| کلیدواژهها | ||
| متصدّی حملونقل؛ مبنای مسئولیت؛ مسافر؛ بار همراه مسافر؛ کنوانسیون آتن | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 870 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 607 |
||